Sztuczna inteligencja

Amazon zamierza zwolnić 30 tys. osób, redukując liczbę swoich pracowników umysłowych (tzw. white-collar) o 10 proc. To tylko jeden z przykładów kształtowania się nowego paradygmatu wśród managerów najwyższego szczebla, zgodnie z którym mniejsza liczba pracowników przekłada się na szybszy wzrost firmy.

Nagłówki straszą utratą pracy wywołaną przez sztuczną inteligencję, ale statystyki pokazują rekordowo niskie bezrobocie. Gdzie leży prawda o przyszłości rynku pracy? Debatowali o tym eksperci podczas Europejskiego Forum Nowych Idei w Sopocie.

Szykujmy się na dzień ostateczny, ale róbmy wszystko, by do niego nie doszło – to wniosek z rozmowy z prof. dr hab. Jakubem Growcem, kierownikiem Katedry Ekonomii Ilościowej Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Przedstawiona przez niego wizja rozwoju sztucznej inteligencji nie daje powodów do optymizmu.

Jeszcze kilka lat temu młodzi ludzie wierzyli, że studia, dobra znajomość języków obcych i chęć rozwoju wystarczą, by płynnie wejść na rynek pracy. W 2025 r. ta obietnica zaczyna wyglądać jak relikt innej epoki. Świat pracy zmienia się szybciej, niż ktokolwiek zakładał, a sztuczna inteligencja – przez jednych nazywana „rewolucją”, przez innych „maszyną do zwolnień” – staje się dla pokolenia Z zarówno narzędziem, jak i rywalem. Najnowszy raport British Standards Institution nie pozostawia złudzeń: firmy częściej inwestują w algorytmy niż w ludzi rozpoczynających karierę. A to oznacza jedno – start zawodowy może być dziś trudniejszy niż kiedykolwiek wcześniej.