stosunek pracy

Pracodawca domagający się od byłego pracownika rekompensaty za złamanie zakazu konkurencji musi wykazać poniesione w związku z tym szkody.

Umowy terminowe w prawie pracy to umowy zawierane na czas określony, czas wykonania określonej pracy, czas zastępstwa i okres próbny. Pracodawcy wybierają je ze względu na rozwiązanie każdej z nich po upływie czasu, na który została zawarta, oraz liberalne zasady wypowiadania. W zasadzie pracodawca i pracownik mają pełną swobodę w wyborze umowy o pracę. Jednakże pracodawca nie może nadużywać zawierania terminowych umów na czas określony w celu obejścia przepisów dotyczących sposobu wypowiadania umów na czas nieokreślony. Jeżeli sąd pracy ustali, że takie obejście miało miejsce, orzeknie, że strony łączy bezterminowy stosunek pracy.

Jeżeli pracownik z własnej winy nie wykonał albo nienależycie wykonał swoje obowiązki, pracodawca może nie wypłacić albo odpowiednio obniżyć pensję z tego powodu. O fakcie tym powinien poinformować pracownika pisemnie oraz wskazać przyczynę swojej decyzji.

Pracownik dojeżdżał codziennie do pracy. W lipcu i sierpniu 2008 r. pracownik dwukrotnie spóźnił się do pracy. Pracodawca 30 sierpnia 2008 r. wręczył mu wypowiedzenie umowy o pracę. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazał spóźnienia do pracy w 2007 i 2008 roku. W odwołaniu od wypowiedzenia pracownik podniósł, że za spóźnienia do pracy w lipcu 2007 r. został już ukarany karą nagany. Zdaniem pracownika pracodawca nie miał prawa wypowiedzieć mu umowy w oparciu o zdarzenia z 2007 roku. Czy pracownik ma rację?

W umowie o zakazie konkurencji po ustaniu zatrudnienia niezbędne jest określenie zakresu działalności konkurencyjnej. W jaki sposób formułować zapisy umowy w tym zakresie?

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa gwarantuje kobietom w ciąży, zwalnianym z pracy w związku z likwidacją lub upadłością pracodawcy, prawo do zabezpieczenia społecznego zarówno po urodzeniu dziecka, jak i przez okres pozostawania bez pracy w okresie ciąży. Czy tryb rozwiązania stosunku pracy ma znaczenie?

Jeżeli pracownik uważa, że wypowiedzenie umowy o pracę dokonane przez pracodawcę jest nieuzasadnione lub narusza przepisy prawa, może w terminie siedmiu dni odwołać się od niego do sądu. Składając pozew, musi jednak dochować określonych wymogów formalnych, a w niektórych przypadkach uiścić także wymaganą opłatę.

Główną zaletą świadczenia pracy przez jednego pracownika na rzecz kilku spółek z tej samej grupy kapitałowej jest poprawność prawna takiego rozwiązania. Problemy mogą się jednak pojawić np. w chwili rozwiązywania z takim pracownikiem umowy o pracę.

Każda zmiana w umowie o pracę wymaga od pracodawcy zastosowania określonych procedur prawnych i konsultacji z pracownikiem. Pracodawca może zmienić warunki umowy zawarte z pracownikiem albo zawierając z nim porozumienie stron, albo wręczając mu wypowiedzenie zmieniające.

Wejście pracowników w spór zbiorowy z firmą, który dotyczy warunków zwolnień grupowych, nie blokuje możliwości dokonywania takich zwolnień na podstawie regulaminu wydanego przez pracodawcę.

Z 12 do 18 miesięcy zostanie wydłużony okres maksymalnego zatrudnienia pracownika tymczasowego u tego samego pracodawcy.

Długotrwała nieobecność pracownika z powodu choroby umożliwia pracodawcy rozwiązanie z nim stosunku pracy bez wypowiedzenia. Nieobecność ta musi być jednak nieprzerwana. Jakie sytuacje powodują przerwanie okresu uprawniającego pracodawcę do rozwiązania umowy?

Firma, uzasadniając wypowiedzenie umowy o pracę, może podać za przyczynę ukaranie pracownika karą porządkową. Nie może się na nią jednak powołać, gdy została wcześniej uchylona przez sąd.

Okres wypowiedzenia to czas, jaki upływa od momentu złożenia przez jedną ze stron oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę do chwili rozwiązania stosunku pracy. W tym okresie pracownikowi przysługują te same prawa co innym zatrudnionym. Może też korzystać z dodatkowych, określonych w kodeksie pracy, uprawnień.