Stany Zjednoczone

Czy Donald Trump traci kontrolę nad wojną w Iranie? Miała być szybka, efektowna operacja – jak w filmie sensacyjnym. Tymczasem konflikt się przeciąga, koszty rosną, a cele wciąż pozostają niejasne. W Waszyngtonie narasta chaos, a sam prezydent szuka sposobu, jak wyjść z tej sytuacji „z twarzą”.

Mohammad Bagher Ghalibaf nie jawi się jako naturalny partner dla Stanów Zjednoczonych. W swoich publicznych wypowiedziach konsekwentnie akcentuje potrzebę oporu, podkreśla znaczenie siły państwa i opowiada się za konfrontacją z presją zewnętrzną, a nie za kompromisem.

Choć na pierwszym miejscu tradycyjnie uplasowała się Rosja, jej sojusznicy – Iran i Chiny – są postrzegane jako mniejsze zagrożenie niż dwa państwa Zachodu

- Wojna w Iranie jak w szkiełku pokazuje, jak dzisiaj wszystkie czynniki w polityce zagranicznej i polityce bezpieczeństwa zbiegają się - mówi Bartłomiej Kot, dyrektor Aspen Institute CE w Warszawie. Europa w sprawie wojny jest podzielona. Co ten wieogłos dla nas oznacza?

Irańska diaspora świętowała, a zachodnie rządy na całym świecie raczej nie opłakiwały śmierci ajatollaha Alego Chameneiego. Chociaż Waszyngton i Jerozolima podały wiele politycznych powodów dla uzasadnienia ataków, żadna ze stolic nie próbowała ich prawnie uzasadnić. Nie podjęto realnych prób odwołania się do powszechnie uznawanego prawa do samoobrony, najprawdopodobniej dlatego, że nie było ku temu powodów.

John Coale, wysłannik Białego Domu ds. Białorusi, w przyszłym tygodniu uda się do Mińska – podała we wtorek, nieoficjalnie, litewska agencja Delfi. Wizyty amerykańskich urzędników u Alaksandra Łukaszenki wiązały się dotychczas z uwalnianiem kolejnych więźniów politycznych. Polskie władze wśród własnych priorytetów wymieniały w tym kontekście przede wszystkim Andrzeja Poczobuta.

Dlaczego „wyzwolenie” niesione przez Donalda Trumpa w tak wielu Irańczykach nie wzbudza entuzjazmu? Iran to nie Wenezuela. Wiadomo. Rakiety będą jeszcze latały w jedną i drugą stronę, chociaż wynik powietrznej walki Persów z Amerykanami i Izraelczykami jest pewny. Tu zaskoczenia nie będzie. To nie znaczy, że Radosław Sikorski przesadza, mówiąc o „piekielnie skomplikowanej” sytuacji – pisze Jacek Żakowski.