RODO

Rok i osiem miesięcy pozbawienia wolności. To kara dla kierowniczki ośrodka pomocy społecznej za wykorzystywanie nielegalnie pozyskanych danych osobowych w celu złożenia wniosków o pożyczkę.

Firmy są między młotem a kowadłem. Z jednej strony losowe kontrole trzeźwości są im potrzebne, by zapewnić bezpieczeństwo. Z drugiej eksperci nie pozostawiają złudzeń – wyrywkowe sprawdzanie, czy pracownicy są na gazie, jest niezgodne z RODO i nowymi przepisami kodeksu pracy. 

Należy się spodziewać kolejnych kar dla polskich firm, skoro do końca 2018 r. wpłynęło 3,7 tys. skarg dotyczących przetwarzania danych osobowych. Nie będą to kary tak wysokie, jak dla Google, ale już wiemy, że mogą przekraczać 1 mln zł.

Dowodem nie musi być potwierdzenie nadania listu czy nagranie rozmowy telefonicznej. Konieczne jest jednak rzeczywiste wprowadzenie odpowiednich mechanizmów w firmie

Kara UODO dla Bisnode to nie tylko kłopot dla pozostałych wywiadowni gospodarczych, ale też innych firm, które żyją z przetwarzania informacji.

Nałożenie pierwszej w Polsce kary za naruszenie przepisów o danych osobowych przypomni opinii publicznej o rozporządzeniu.

Mikroprzedsiębiorcy będą mogli w uproszczony sposób wypełnić obowiązek informacyjny dzięki ustawie o stosowaniu RODO. Jednak wprowadzone wyjątki i obostrzenia sprawiają, że w praktyce skorzystanie z tego prawa może być ryzykowne.

Konieczne jest znalezienie rozwiązania, które pozwoli zachować równowagę między ochroną danych osobowych a prawem rodzica do informacji o stanie zdrowia dziecka.

Dlaczego jedna firma uniknęła kary za niespełnienie obowiązku informacyjnego, a inna nie? Kiedy można zwolnić się z niego, powołując się na niewspółmiernie duży wysiłek? Oto pytania, które zadają dziś przetwarzający dane z publicznych rejestrów.

Zgoda pracownika musi być dobrowolna, a groźba utraty pracy oznaczałaby jej wymuszenie.

Państwo to ludzie. Polska konstytucja nie jest pod tym względem oryginalna: opiera się na zasadzie trójpodziału władzy między instytucjami, ale kierowanie nimi oddaje w ręce prezesów, marszałków, prezydentów. Żadna instytucja nie działa mechanicznie, żadne przepisy nie stosują się bezpośrednio – zawsze po drodze jest człowiek. Słabe ogniwo. Ale, mimo eksperymentów ze sztuczną inteligencją – która ma być wolna od naszych ułomności i uprzedzeń – jeszcze nie wynaleźliśmy nic lepszego.