prawo pracy

Większy wpływ na badania profilaktyczne zatrudnionych chcieliby mieć nie tylko w trakcie pandemii. Ale niestety, mimo zmiany przepisów, nie zależy to od nich. Cały czas decyduje lekarz. To błąd, mówią prawnicy

Uzyskiwanie dla cudzoziemców zezwoleń na pracę i oświadczeń o powierzeniu wykonywania pracy na standardowych zasadach może być obecnie trudniejsze, choćby z uwagi na zakłócenia w pracy urzędów. Dlatego wprowadzono przejściowe rozwiązania, które mają ułatwić życie i pracodawcom, i obywatelom innych państw.

Nawiązanie stosunku pracy nierzadko jest poprzedzone długim procesem rekrutacyjnym, wymagającym zarówno od pracodawcy, jak i kandydata na dane stanowisko dużego nakładu czasu i pracy.

W uzasadnionych przypadkach okręgowy inspektor pracy lub jego zastępca mogą podjąć decyzję o niebadaniu wypadków zaistniałych podczas pracy zdalnej - w szczególności gdy ze wstępnych informacji wynika wprost, że w związku z tymi zdarzeniami nie miało miejsca naruszenie przepisów bhp i uprawnień poszkodowanych do świadczeń. Tak wynika z nowego zarządzenia głównego inspektora pracy, które - zapewne specjalnie z powodu COVID-19 i pracy zdalnej zostało zmienione (zarządzenie nr 3/21 głównego inspektora pracy z 18 stycznia 2021 r.). Istnieje jednak ryzyko, że decyzje okręgowego inspektora pracy lub jego zastępcy będą obarczone ryzykiem błędu. Dodatkowo poszkodowani pracownicy nie będą mogli się od nich odwołać (pozostanie im tylko wniesienie skargi na działanie/zaniechanie organu). Problemem jest również to, że wytyczne GIP nie odnoszą się w równej mierze do telepracowników. Przypomnijmy, że obowiązkiem ustawowym PIP jest badanie wypadków ciężkich, zbiorowych oraz śmiertelnych. W zależności od konkretnego przypadku weryfikacji mogą podlegać również zdarzenia lżejszego kalibru.

Pierwszy to wymóg powiadomienia o rezygnacji z dokumentacji papierowej, który można spełnić w dowolny sposób, drugi zaś - już bardziej sformalizowany - dotyczy odebrania jej od pracodawcy

Nowa, projektowana definicja zdalnego wykonywania obowiązków jest tak szeroka, że może objąć np. przedstawicieli handlowych. Możliwe będzie wskazywanie kilku miejsc, z których się je świadczy

W niedawno opublikowanych nagraniach rozmów prowadzonych przez ówczesnego burmistrza Pcimia, obecnie prezesa PKN Orlen, z osobą, która, mimo braku relacji formalnej, traktowała go jako zwierzchnika, najczęściej dyskutowanym wątkiem było duże natężenie przekleństw. Nie jest to pierwszy przypadek opublikowania nagrań, w których osoby publiczne używają wulgaryzmów w obecności podwładnych (a przynajmniej osób, które za takie się uznają), jednak nawet na tym tle częstotliwość użycia obelżywych słów jest tak duża, że zasługuje na wyróżnienie. Przeklinanie samo w sobie jest zjawiskiem na tyle powszechnym, że warto, wykorzystując tę okazję, zastanowić się, w jakich sytuacjach może ono stanowić mobbing w miejscu pracy. Odwołując się do orzecznictwa, można wyróżnić kilka sytuacji, w których przeklinanie, nawet jeśli narusza dobra osobiste pracownika, nie zawsze będzie stanowiło mobbing w ustawowym rozumieniu.