Niemcy

Czy Niemcy potrafią jeszcze zmienić obrany geopolitycznie kurs? Wizyty Friedricha Merza w Chinach i USA pokazują raczej kontynuację starej logiki niż nową strategię. A wynik wyborów w Badenii-Wirtembergii sugeruje, że rządzący w Berlinie wciąż próbują kupić czas zamiast podjąć ryzyko.

Francja i Niemcy powołały specjalną grupę do spraw odstraszania nuklearnego - poinformowano w poniedziałek we wspólnym oświadczeniu kanclerza RFN Friedricha Merza oraz prezydenta Francji Emmanuela Macrona. Ma ona już od tego roku koordynować kwestie związane z doktryną nuklearną i ćwiczeniami.

Polska może zostać aktywniej włączona we francuski system odstraszania nuklearnego – wynika z docierających z Francji informacji. Chęć przyłączenia się do opracowania wspólnej strategii jądrowej Europy wyrazili też Niemcy, a i w Polsce nie brakuje głosów, iż powinniśmy pomyśleć o własnej broni atomowej.

Zmiana tonu nie musi oznaczać zmiany kursu. Niemcy po doświadczeniu zależności od Rosji miały ograniczyć ryzyko w relacjach z Chinami, ale gospodarka mówi co innego. Wizyta kanclerza w Pekinie pokaże, czy Berlin naprawdę wyciągnął wnioski – czy tylko zmienił język.

Chiny przez lata napędzały niemiecki eksport. Teraz stają się coraz większym problemem dla największej gospodarki UE. Podczas rozpoczętej we wtorek wizyty w Pekinie Merz stoi przed trudnym zadaniem przeorientowania relacji, które przestały działać na korzyść Niemiec.

W przeddzień czwartej rocznicy pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę niemiecki dziennik „Muenchner Merkur” opublikował komentarz, w którym ostrzegł, że dla Kijowa coraz większym zagrożeniem stają się nie tylko działania militarne Moskwy, lecz także polityczne rozbicie Zachodu. Gazeta wprost wskazała na część europejskich polityków, zarzucając im działania zbieżne z interesami Kremla i podważające jedność Unii Europejskiej w sprawie dalszego wsparcia Ukrainy.

Polska zaczyna przegrywać energetyczny wyścig z Niemcami. Różnice w cenach prądu dla przemysłu rosną, a Berlin zasypuje system miliardami euro wsparcia. Bez własnych mechanizmów ochronnych polskie firmy energochłonne mogą znaleźć się na granicy opłacalności.