Wojciech Kubik

Ukraina zrobiła pierwszy wojskowy krok na drodze do stowarzyszenia się z Unią Europejską, uzyskując dostęp do unijnych pieniędzy na rozwój technologii obronnych. Partnerem ukraińskich firm coraz częściej stają się niemieckie koncerny zbrojeniowe, które wyczuły przyszłościowy klimat inwestycyjny.

Po ponad czterech latach wojny na Ukrainie zaciska się pętla wokół statków rosyjskiej floty cieni. Uderzyć postanowiła Unia Europejska, i to w miejsce, w którym Moskwa dotychczas czuła się bezpiecznie. Na celownik wzięto Kamerun, który dla rosyjskich biznesmenów stał się doskonałym miejscem do omijania zachodnich sankcji w handlu ropą naftową.

Polska nie znalazła się w składzie europejskiej koalicji antybalistycznej, która w ciągu roku ma opracować nowe, tańsze od amerykańskich Patriotów pociski rakietowe. Zdaniem premiera nasz przemysł nie jest na to gotowy. Innego zdania są przedsiębiorcy i eksperci, którzy dziwią się takiej eliminacji polskiego sektora zbrojeniowego z obiecującego europejskiego projektu.

Status „wydarzenia specjalnego” umożliwi służbom podejmowanie nadzwyczajnych działań antyterrorystycznych i ochronnych. Niepokój może budzić brak wystarczających gwarancji dla obywatela.

Europejskie państwa NATO chcą pójść drogą Ukrainy nie tylko w kwestii produkcji dronów, ale też możliwości zagrożenia samej Moskwie i innym dużym miastom Federacji Rosyjskiej. By osiągnąć ten cel, ogłoszono kilka programów budowy pocisków dalekiego zasięgu. Ich wartość to 50 mld dolarów. Do europejskiej współpracy przyłączyła się też Polska.

Państwa NATO chcą pozyskać nawet kilkaset miliardów dolarów na rozbudowę przemysłu obronnego. W tym celu do życia powoływane są dwie instytucje finansowe, których zadaniem będzie ściągnięcie tych pieniędzy z rynków i finansowanie wspólnych zakupów. Cel jest jednoznaczny – przygotować zaplecze przemysłowe na długotrwały konflikt.

Polska, a nawet szerzej – wschodnia flanka NATO – może być zadowolona z przebiegu szczytu Sojuszu w Ankarze. Nie dość, że sojusznicy zgodzili się potwierdzić solidarność i wolę wspólnej obrony, to doszło też do podpisania ważnych umów gospodarczo-wojskowych. Po 22 latach zmieni się też sposób odpowiadania na rosyjskie prowokacje powietrzne.