kodeks pracy

Pracodawca może zawrzeć z tym samym pracownikiem maksymalnie trzy angaże na czas określony, trwające łącznie nie dłużej niż 33 miesiące – niezależnie od odstępów między nimi. Przekroczenie któregokolwiek z tych limitów skutkuje automatycznym przekształceniem zatrudnienia w umowę bezterminową, nawet jeśli strony sądzą, że terminowy kontrakt już wygasł.

Są one jednym z narzędzi dyscyplinujących pracodawcy, ale ich nałożenie nie wyczerpuje konsekwencji wobec zatrudnionego. Możliwe jest bowiem zarówno wypowiedzenie umowy o pracę z powodu tego samego przewinienia, jak i dochodzenie odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez zatrudnionego – nawet gdy wcześniej został obciążony karą pieniężną. Wymierzenie takich kar wymaga zachowania formy pisemnej, a ich zatarcie następuje dopiero po roku nienagannej pracy. Przestrzeganie tych zasad ma istotne znaczenie dla prawidłowego stosowania odpowiedzialności porządkowej w zakładzie pracy.

Warunkiem wyłączenia z podstawy wymiaru składek jest przyznanie takich świadczeń przez pracodawcę na podstawie przepisów kodeksu pracy. Zwolnienie nie obejmuje jednak m.in. wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego

Sąd Najwyższy 30 września 2025 r. rozstrzygnął, że zakaz wypowiadania umowy o pracę z art. 39 kodeksu pracy obejmuje także umowy terminowe. Nie zmienił więc dotychczasowych zasad ochrony przedemerytalnej, lecz jedynie doprecyzował ich zakres

Wpisanie do umowy o pracę liczby godzin, np. 80 miesięcznie, to poważna nieprawidłowość. Określenie etatu w umowie o pracę zawsze musi się odnosić do jego pełnego wymiaru i być wskazane jako jego część, np. 1/2 czy 3/4. W przeciwnym razie powstaną problemy z urlopem, wynagrodzeniem i rozkładem czasu pracy

Zakończenie działalności gospodarczej nie będzie już sposobem dla nieuczciwych pracodawców na uniknięcie odpowiedzialności za łamanie prawa pracy