Abolicja pod nowymi sztandarami
Segregacja miała za zadanie wychowywać Ameryce uległą, słabą politycznie i odseparowaną rasowo klasę robotniczą. Spuścizna tego myślenia przetrwała do dziś
10kwietnia 1862 r., rok po rozpoczęciu wojny secesyjnej, prezydent Abraham Lincoln podpisał proklamację o emancypacji przyznającą wolność amerykańskim niewolnikom. W tamtym momencie nie miała ona jednak dużego znaczenia praktycznego. Skonfederowane Stany Ameryki wciąż uważały się za oddzielne państwo, dowódca wojsk Południa gen. Robert Lee nieźle radził sobie na froncie, a głowa nowego państwa, które odłączyło się od Unii – Jefferson Davis – nie miał zamiaru poddawać się dyktatom Waszyngtonu. Faktyczna abolicja nastąpiła dopiero w grudniu 1865 r., już po zakończeniu wojny i śmierci Lincolna, wraz z ratyfikacją przez Kongres 13. poprawki do konstytucji znoszącej niewolnictwo na terenie całych USA. Wizja abolicjonistów z Północy (tam niewolnictwo obalono już w 1790 r.) zakładała, że z wojennej pożogi wyłoni się Ameryka, o jaką chodziło ojcom założycielom i twórcom konstytucji: kraj ludzi wolnych i równych wobec prawa. A tym samym dyskryminacja rasowa trwająca prawie 400 lat dobiegnie końca.
Czarne kodeksy
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.