Ograniczenia czasowe powinny objąć wszystkie WZ-ki

Pod koniec maja Sejm przyjął nowelizację ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podczas prac w Senacie Związek Miast Polskich i Towarzystwo Urbanistów Polskich przedstawiły propozycje wniesienia poprawek dotyczących decyzji o warunkach zabudowy. Przepisy te od początku budziły sporo kontrowersji. Eksperci postulowali ograniczenie możliwości wydawania WZ-ek, tłumacząc, że coś, co z założenia miało być wyjątkiem, stało się w Polsce regułą. Tam bowiem, gdzie nie ma miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, inwestor musiał uzyskać decyzję o warunkach zabudowy. A ponieważ planami miejscowymi objęte jest tylko ok. 30 proc. powierzchni gmin, to WZ-ki stały się powszechnymi dokumentami.

Taka polityka nie sprzyjała ładowi przestrzennemu, zwłaszcza że decyzje o warunkach zabudowy są wydawane bezterminowo. Samorządy skarżą się, że te decyzje stały się narzędziem spekulacji. Zdarzają się inwestorzy, którzy występują o nie, ale przez lata nie zaczynają inwestycji. Gdy gmina obejmie ich grunt miejscowymi planami, zmieniając przeznaczenie terenu w stosunku do wydanej WZ-ki, występują do sądu o odszkodowanie. Dlatego gminy chciały, by decyzje miały jak najkrótszy termin ważności. Inwestorzy przeciwnie – by pozostały bezterminowe. Polski Związek Firm Deweloperskich wskazywał, że wydłuża się w Polsce czas realizacji inwestycji i jeśli w tych warunkach ograniczy się ich ważność, to istnieje ryzyko, że niektórych projektów nie uda się zrealizować na czas. Przedsiębiorca poniesie konsekwencje, choć nie ma wpływu na tempo wydawania decyzji administracyjnych.