Ocalić formularze uzasadnień wyroków

Jest wiele wprowadzonych w ostatnich ośmiu latach rozwiązań w kodeksie postępowania karnego, które należy przemyśleć na nowo. Jeszcze więcej wymaga pilnej interwencji ustawodawcy, bowiem skutkiem ich implementacji do systemu prawa procesowego jest stworzenie swoistej asymetrii w zakresie równości broni pomiędzy stronami na korzyść oskarżyciela publicznego. Z pewnością należy wyrugować z procesu karnego w pierwszej kolejności wiążący sąd aktywizm prokuratorski w postaci sprzeciwów, którym sąd musi się podporządkować. W demokratycznym państwie prawnym opartym na trójpodziale władzy to nieodpuszczalne. Część k.p.k. zwana prawem dowodowym zawiera przepis pozwalający na prowadzenie rozprawy pod usprawiedliwioną nieobecność oskarżonego i jego obrońcy (art. 378a par. 1 k.p.k.), co stanowi przecież rażące i bezdyskusyjne naruszenie prawa do obrony w rozumieniu art. 42 ust. 2 konstytucji. Tymczasem, jak można sądzić z treści petycji przesłanej do Ministerstwa Sprawiedliwości przez Naczelną Radę Adwokacką, istnieje pilna potrzeba uchylenia innego przepisu – art. 99a par. 1 k.p.k., którego treść zawiera nakaz sporządzania uzasadnień wyroków na ujednoliconym formularzu.

NRA wytoczyła ciężkie działa. W petycji skupia się na dwóch elementach: naruszeniu praw do obrony oraz do rzetelnego procesu karnego. Wydaje się również zatroskana tym, że formularz nie pozwala sądowi na pełne przedstawienie merytorycznej oceny rozstrzygnięcia. Rzeczone wnioski są poparte empirycznie ankietą, którą NRA miała skierować do praktyków (adwokatów, sędziów). Nie miałem możliwości się z nią zapoznać w moim sądzie, tak zresztą jak i pozostali sędziowie, których o to pytałem. Ma z niej wynikać, iż to właśnie sędziowie optują za powrotem do poprzedniego rozwiązania. Z pewnością do nich nie należę.