Można zamieszczać informacje o nagrodach przyznanych pracownikom

W orzecznictwie sądowym panuje jednolite stanowisko, iż informacje na temat wynagrodzenia stanowią - co do zasady - element sfery życia prywatnego człowieka, i jako jego dobro osobiste podlegają ochronie przewidzianej przepisami ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. W szczególności ochronie tych dóbr służą art. 23 i następne tej ustawy. Niniejszy pogląd został szczegółowo uzasadniony w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 16 lipca 1993 r. (I PZP 28/93, OSNC 1994/1/2), a powtórzony następnie w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 12 września 2001 r. (V CKN 440/2000, OSNC 2002/5/68). Reasumując, ujawnienie informacji o wynagrodzeniu pracownika - jako jego dobru osobistym - może nastąpić jedynie na podstawie nakazującego to szczególnego przepisu prawa lub za zgodą osoby, której informacja dotyczy.

W odniesieniu do jawności nagród przyznawanych przez rektora sprawa ta nie jest wprost przedmiotem regulacji w ustawie o ochronie danych osobowych. Można jednak zaryzykować twierdzenie, iż podawanie do publicznej wiadomości informacji o pracownikach uczelni nagrodzonych przez rektora za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne lub artystyczne nie stanowi naruszenia jakichkolwiek przepisów, a znajduje potwierdzenie w długoletniej tradycji uczelni wyższych. Istotą tej kategorii nagród jest uhonorowanie działalności pracowników uczelni przekraczającej zakres ich zwykłych obowiązków służbowych. Upublicznienie informacji, że pracownicy uczelni legitymują się wybitnymi osiągnięciami w danej dziedzinie, a osiągnięcia te zostały dostrzeżone i stosownie nagrodzone przez władze uczelni, pozostaje zarówno w interesie uczelni, jak i samych uhonorowanych.

Powyższe rozważania mogą prowadzić do konstatacji, iż podanie do publicznej wiadomości informacji o pracownikach nagrodzonych przez rektora za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne lub artystyczne jest wykonaniem określonych zadań realizowanych dla dobra publicznego (art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych), bądź też służy realizacji usprawiedliwionych celów uczelni (art. 23 ust. 1 pkt 5 tej ustawy), a zatem uznać należy je za legalne w kontekście przesłanki wymienionej w art. 23 ust. 1 pkt 5 tej ustawy.

Zdaniem Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nagroda rektora stanowi wyraz szczególnego uznania dla pracownika, a co za tym idzie - podanie informacji o tej nagrodzie szerokiemu kręgowi osób nie tylko nie narusza jego praw i wolności, lecz także może stanowić źródło jego uzasadnionej dumy. Przyjęcie odmiennego poglądu w przedstawionej kwestii mogłoby prowadzić do absurdalnego wniosku o nielegalności publicznego wręczania orderów i odznaczeń, które także stanowią formę uhonorowania obywateli.