Otwarty bunt w Polsce 2050. Partii grozi rozłam

Za było 27 osób, przeciw – 26. Sobotnia decyzja zamraża zmiany do czasu marcowego zjazdu. W praktyce dotyczy ona przewodniczącego klubu parlamentarnego Pawła Śliza. W ubiegłym tygodniu 18 parlamentarzystów podpisało list domagający się weryfikacji jego przywództwa. Z perspektywy frakcji Pauliny Hennig-Kloski, która dwa tygodnie wcześniej przegrała wybory szefa partii, to ruch wymierzony bezpośrednio w jej obóz. – To była uchwała napisana w jednym celu: zablokowania odwołania Śliza – słyszymy od rozmówców z tej grupy. Oni tymczasem zarzucają mu marginalizowanie części posłów, nieuwzględnianie ich wniosków o zmiany w porządku obrad, ograniczanie dostępu do mediów. – Kiedy pojawia się głos krytyczny, dyskusja jest ucinana albo znienacka ogłaszana jest przerwa – mówi jeden z parlamentarzystów.

Otoczenie Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz przedstawia sprawę inaczej. – Nie można co tydzień robić rewolucji. Mamy demokratycznie wybraną szefową partii i czas się z tym pogodzić. Uchwała obliguje wszystkich, a zarządy regionalne mają to jasno komunikować – mówi osoba z władz ugrupowania. Według tego obozu decyzja miała zapobiec destabilizacji i dać czas na uspokojenie sytuacji przed zjazdem. Natychmiast jednak zakwestionowała ją część parlamentarzystów. Mirosław Suchoń napisał w serwisach społecznościowych, że „rada krajowa wynikiem głosów 27:26 przyjęła uchwałę o tym, że nie chce nic zmieniać”. „To oznacza betonowanie pomysłów i stylu, które spowodowały gigantyczny zjazd w sondażach” – dodał. W jego ocenie uchwała nie przywraca stabilności, lecz zamyka drogę do zmian w kierownictwie klubu i utrwala dotychczasowy sposób zarządzania partią.