Wolność wypowiedzi lekarza ma swoje granice

Przeciwko skarżącemu zainicjowano postępowanie dyscyplinarne, które zakończyło się stwierdzeniem, że naruszył przepisy ustawy o osobach wykonujących zawody medyczne, a w szczególności przepisy dotyczące reputacji lekarza. Ukarano go karą finansową. Skarżący odwoływał się od tego postanowienia we wszystkich możliwych instancjach sądowych w Austrii. Ostateczne dictum w jego sprawie wydał austriacki Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając skargę skarżącego jako niedopuszczalną. W swoim szczegółowym uzasadnieniu sąd ten zasadniczo stwierdził, że naruszył on poprzez swoje twierdzenia obowiązek zapewnienia tylko obiektywnych i prawdziwych informacji, które nie podważają reputacji zawodu lekarza. Uznał również, że jego stwierdzenia miały miejsce „w związku z wykonywaniem zawodu lekarza”, co skarżący kwestionował, a jego wypowiedzi wyraźnie służyły reklamowaniu i promowaniu własnych metod leczenia. Zgodnie z ekspertyzami przedłożonymi sądowi twierdzenia skarżącego nie były zgodne z aktualnym stanem wiedzy i nauk medycznych, a niektóre były wręcz niezgodne „ze zdrowym rozsądkiem”. W konkluzji sąd austriacki uznał, że skarżący naruszył reputację zawodu lekarza poprzez dostarczanie nieobiektywnych informacji w celach reklamowych oraz swoje obowiązki zawodowe.