Kiedy wola pacjenta ustępuje ocenie medycznej. ETPC o oświadczeniu woli
ETPC przypomniał swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności chroni autonomię jednostki, ale nie nakłada na państwa obowiązku nadania oświadczeniom woli bezwzględnie wiążącego charakteru. Wybór w tym zakresie mieści się w zakresie krajowej swobody regulacyjnej.
W wyroku w sprawie Medmoune przeciwko Francji (skarga nr 55026/22) Europejski Trybunał Praw Człowieka musiał rozstrzygnąć jedno z najtrudniejszych – zarówno emocjonalnie, jak i prawnie – pytań: czy lekarze mogą odstąpić od podtrzymywania życia pacjenta, który w oświadczeniu woli na wypadek utraty zdolności do wyrażania woli (advance directives) wyraźnie wskazał, że chce być utrzymywany przy życiu w razie trwałej utraty świadomości?
Niezastosowanie się do oświadczenia woli
44-letni mężczyzna, A.M., doznał obrażeń w wypadku. Jego mózg był niedotleniony przez 7 min. Badania wykazały brak odruchów pnia mózgu, brak aktywności mózgowej oraz ciężkie uszkodzenia niedotlenieniowe. Stan był nieodwracalny. Przed wypadkiem A.M. sporządził oświadczenie woli, w którym wskazał, że życzy sobie być utrzymywanym przy życiu – nawet przy użyciu środków sztucznych – jeśli trwale utraci świadomość i możliwość komunikowania się z bliskimi. Gdy zespół intensywnej terapii podjął decyzję o odstąpieniu od podtrzymywania życia, przy zastosowaniu głębokiej i ciągłej sedacji, rodzina argumentowała, że decyzja ta narusza prawo do życia gwarantowane w art. 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.