O czym należy pamiętać, zawierając umowę spółki cywilnej

Wbrew nazwie spółka cywilna nie jest jedną ze spółek osobowych wskazanych w kodeksie spółek handlowych, lecz tylko umową między wspólnikami regulowaną przepisami kodeksu cywilnego. Nie jest zatem oddzielnym podmiotem prawa. Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, zdolności sądowej, wekslowej, upadłościowej, układowej (wyrok WSA w Warszawie z 26 listopada 2010 roku, VIII SA/Wa 616/10).

Stanowi ona zobowiązanie wspólników do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w określony sposób, w szczególności przez wniesienie wkładów. Świadczeniem wspólników jest zachowanie zmierzające do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego.

Pracodawca i podatnik

Zgodnie z ustawą z 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej wspólnik spółki cywilnej jest indywidualnym przedsiębiorcą w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej. Status przedsiębiorcy jest w tej ustawie przyznany szerszej kategorii podmiotów wykonujących we własnym imieniu działalność gospodarczą, m.in. osobie prawnej (np. spółka z o.o., akcyjna), jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną. Posiada ją m.in. spółka jawna, spółka komandytowa, ale nie posiada jej spółka cywilna. Wynika to m.in. z wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 30 grudnia 2008 roku. Sąd stwierdził w nim, że nie można zaliczyć spółki cywilnej nawet do jednostek organizacyjnych w rozumieniu art. 33[1] k.c. Skoro spółka cywilna nie ma podmiotowości prawnej, to użyty w art. 864 k.c. zwrot "zobowiązanie spółki" jest tylko skrótem językowym. Nie oznacza on nic innego jak tylko to, że są to wspólne zobowiązania wszystkich wspólników "jako wspólników", odrębne od ich zobowiązań osobistych.

Biorąc pod uwagę fakt, że spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa, to wspólnicy spółki, co do zasady, są podatnikami. Warto jednak zauważyć, że w odniesieniu do podatku VAT spółce cywilnej jako organizacji wspólników przyznano podmiotowość prawnopodatkową (wyrok NSA w Warszawie z 14 września 2010 roku, I FSK 1443/09). Wspólnik spółki cywilnej prowadzący działalność gospodarczą ma też indywidualny tytuł do ubezpieczenia społecznego (wyrok SN z 13 stycznia 2009 roku, II UK 146/08). Nie można także wykluczyć, że spółka cywilna może być pracodawcą (wyrok SN z 18 lutego 1998 roku, II UKN 525/97), gdyż ustawodawca w stosunkach pracy istotę pracodawcy łączy z elementami organizacyjnymi, a nie z posiadaniem osobowości prawnej.

Wybór zaufanego wspólnika

W przypadku spółki cywilnej obowiązuje zasada niezmienności składu osobowego spółki wskazanego w umowie. Wspólnicy mogą przyjąć nowego wspólnika czy spadkobiercę po zmarłym wspólniku, lecz rozstanie z obecnym wspólnikiem jest dużo trudniejsze. W przeciwieństwie do np. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie ma wewnętrznej procedury wyłączenia wspólnika przez m.in. umorzenie udziałów (dobrowolne, przymusowe czy automatyczne).

Utrata statusu wspólnika następuje przez:

● śmierć wspólnika,

● upływ czasu określonego w umowie,

● osiągnięcie celu gospodarczego, dla którego spółka została założona lub takiej sytuacji, w której osiągnięcie celu jest niemożliwe,

● rozwiązanie spółki przez sąd albo wypowiedzenie udziałów przez wszystkich wspólników.

Przy wyborze wspólnika należy brać pod uwagę nie tylko to, że gdyby okazał się on nieuczciwy lub nierzetelny, będzie problem z wykluczeniem go ze spółki. Trzeba wziąć pod uwagę również to, że wspólnicy spółki cywilnej ponoszą odpowiedzialność solidarną za zobowiązania spółki. Jest to bezwzględnie obowiązująca zasada. Strony umowy spółki cywilnej nie mogą więc jej wyłączyć ani zmienić w umowie. Solidarna odpowiedzialność oznacza, że wierzyciel może dochodzić całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników, niektórych z nich lub każdego z osobna. Jeśli jeden ze wspólników spełni świadczenie, to zwalnia pozostałych ze świadczenia wobec wierzyciela. Może jednak domagać się rozliczenia z pozostałymi dłużnikami w zakresie spełnionego przez niego świadczenia.

Przepis przewidujący odpowiedzialność solidarną wspólników spółki cywilnej dotyczy zobowiązań związanych z działalnością spółki, a nie majątku osobistego wspólników. Chodzi o zobowiązania, które powstały w czasie istnienia spółki cywilnej, a odpowiedzialności nie uchyla fakt jej rozwiązania (zob. wyrok SA w Katowicach z 17 listopada 1995 roku, I ACr 583/95).

Wspólny cel gospodarczy

Wspólnicy, zgodnie z istotną umowy spółki, dążą do realizacji wspólnego celu gospodarczego. Nie jest on zdefiniowany w przepisach prawa. Przyjmuje się, że ów cel gospodarczy jest dowolnie obrany z tym zastrzeżeniem, że winien on być zgodny z prawem. W tym wypadku orzecznictwo sądów podpowiada, że chodzi o cel polegający na osiąganiu korzyści materialnych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 sierpnia 1967 r. stwierdził, że cel gospodarczy spółki cywilnej należy pojmować szeroko, a więc jako wszelkie dążenie do uzyskania korzyści materialnych w postaci zysku albo do osiągnięcia wyznaczonego zadania o charakterze majątkowym. Zdaniem NSA nie zawsze realizacja wspólnego celu gospodarczego będzie równoznaczna z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumianej jako działalność zawodowa, sformalizowana. Nie ma celów gospodarczych, które byłyby wyłączone z zakresu działania spółek cywilnych. Jedyną barierę stanowi art. 58 k.c. stwierdzający, że nieważna jest czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy (SA/Bk 84/01).

Wspólnicy "współdziałają" w ramach spółki cywilnej, przez co rozumie się w szczególności wniesienie wkładów oraz prowadzenie spraw spółki (wyrok NSA z 30 lipca 2009 roku, II GSK 1107/08). Wkłady winny być starannie opisane w umowie i winny mieć wartość majątkową. Wkłady mogą być wniesione jako wkłady pieniężne - oznaczone kwoty - czy też niepieniężne - jak prawo własności. Należy przy tym stosować przepisy dotyczące formy przeniesienia tych praw, choć zasadniczo stosuje się przepisy o sprzedaży albo najmie (gdy wniesione są dane rzeczy tylko do używania).

Nie wszystkie prawa mogą być przedmiotem wkładu. Prawa te muszą być zbywalne. Dla przykładu - użytkowanie nie jest prawem zbywalnym i nie może stanowić wkładu do spółki cywilnej. Ponadto wniesienie praw czy też rzeczy może wiązać się z dodatkowymi obowiązkami podatkowymi, co każdorazowo należy weryfikować.

Współwłasność łączna

Majątek spółki cywilnej stanowią wkłady wspólników. Jest to tzw. współwłasność łączna (wspólny majątek). Istotą wprowadzenia tej zasady jest nienaruszalność majątku spółki dopóki spółka istnieje. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników, ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników jak i wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z jego udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych składnikach tego majątku.

Możliwe są przesunięcia między majątkiem odrębnym wspólnika a wspólnym z poszanowaniem zasad dotyczących formy danej czynności prawnej.

Zasady reprezentacji

Każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Każdy wspólnik może też, bez uprzedniej uchwały wspólników, prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. Jeżeli jednak przed zakończeniem takiej sprawy chociażby jeden z pozostałych wspólników sprzeciwi się jej prowadzeniu, potrzebna jest uchwała wspólników.

Każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników wykonać czynność nagłą, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty.

Udział w stratach i zyskach

Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach. Ustalony w umowie stosunek udziału wspólnika w zyskach odnosi się w razie wątpliwości także do udziału w stratach.

Wspólnik może żądać podziału i wypłaty zysków dopiero po rozwiązaniu spółki. Jednakże gdy spółka została zawarta na czas dłuższy (np. na czas nieokreślony), wspólnicy mogą żądać podziału i wypłaty zysków z końcem każdego roku obrachunkowego.

Wystąpienie ze spółki

Jeżeli spółka została zawarta na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku obrachunkowego. Z ważnych powodów wspólnik może wypowiedzieć swój udział bez zachowania terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne.

Wypowiedzenie wymaga złożenia stosownego oświadczenia pozostałym wspólnikom. Jeśli składane jest przez pełnomocnika, to wymaga to pełnomocnictwa rodzajowego (zob. wyrok SA w Gdańsku, z 28 października 1999 roku, I ACa 628/99). Jeśli wystąpienie ze spółki powoduje jej likwidację (tj. zostanie tylko jeden wspólnik), prowadzi się postępowanie likwidacyjne w oparciu o przepisy właściwe dla zniesienia współwłasności. Wystąpienie ze spółki cywilnej może także wiązać się z koniecznością zachowania formy szczególnej aktu notarialnego, jeśli wiąże się m.in. z przeniesieniem własności nieruchomości (wyrok SN z 4 kwietnia 2008 roku, I CSK 473/07).

Warto pamiętać, że jeżeli w ciągu ostatnich sześciu miesięcy została przeprowadzona bezskuteczna egzekucja z ruchomości wspólnika, jego wierzyciel osobisty, który uzyskał zajęcie praw przysługujących wspólnikowi na wypadek wystąpienia ze spółki lub jej rozwiązania, może wypowiedzieć jego udział w spółce na trzy miesiące naprzód, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Jeżeli umowa spółki przewiduje krótszy termin wypowiedzenia, wierzyciel może z tego terminu skorzystać.

Wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w umowie spółki, a w przypadku braku takiego oznaczenia - wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika. Ponadto wypłaca się występującemu wspólnikowi w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki.

Żądanie rozwiązania

Z ważnych powodów każdy wspólnik może żądać rozwiązania spółki przez sąd. Spółka ulega rozwiązaniu z dniem ogłoszenia upadłości wspólnika.

Od chwili rozwiązania spółki stosuje się odpowiednio do wspólnego majątku wspólników przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem poniższych zastrzeżeń:

● z majątku pozostałego po zapłaceniu długów spółki zwraca się wspólnikom ich wkłady, stosując odpowiednio przepisy o zwrocie wkładów w razie wystąpienia wspólnika ze spółki,

● pozostałą nadwyżkę wspólnego majątku dzieli się między wspólników w takim stosunku, w jakim uczestniczyli w zyskach spółki,

● jeżeli mimo istnienia przewidzianych w umowie powodów rozwiązania spółki trwa ona nadal za zgodą wszystkich wspólników, poczytuje się ją za przedłużoną na czas nieoznaczony.

Podstawą umowa

Pierwszą czynnością, jakiej powinni dokonać wspólnicy, jest zawarcie umowy spółki cywilnej. Taka umowa powinna być stwierdzona pismem. Zawiera ona m.in. postanowienia dotyczące:

● wskazania wspólników,

● określenia celu gospodarczego, dla którego została złożona spółka,

● rodzaju działalności, która ma być prowadzona,

● rodzaju i wartości wniesionych wkładów,

● zakresu umocowania wspólników do reprezentacji spółki oraz prowadzenia jej spraw,

● sposobu i zakresu udziału wspólników w zyskach oraz w stratach,

● czasu trwania spółki.

Kolejnym krokiem jest wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Następuje on na wniosek wspólników spółki cywilnej. Zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej osoba fizyczna składa wniosek o wpis do CEIDG za pośrednictwem formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej CEIDG, w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw gospodarki oraz za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej. Wniosek o wpis do CEIDG może być również złożony na formularzu w wybranym przez przedsiębiorcę urzędzie gminy: Formularz ten zawiera podstawowe dane dotyczące prowadzonej działalności. Wraz z wnioskiem zgłaszane są jednocześnie wnioski rejestracyjne do urzędu skarbowego - wspólników (wybór formy opodatkowania), jak i spółki cywilnej (VAT). Zgłaszane są także wnioski o dokonanie wpisu w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON), zgłoszenie identyfikacyjne NIP, zgłoszenie płatnika składek w ZUS (w odniesieniu do spółki cywilnej, jak i wspólnika).

Pozostałymi działaniami wspólników spółki cywilnej jest otwarcie konta bankowego (albo zgłoszenie już istniejącego), dobór odpowiedniej obsługi księgowo-kadrowej. Jeśli spółka cywilna zatrudnia pracowników, konieczne jest także dokonanie stosownych zgłoszeń do inspekcji pracy oraz inspekcji sanitarnej oraz szkolenie swych pracowników w ramach podstawowych zasad BHP.

Wszelkie zmiany w zakresie umownego funkcjonowania spółki, a w szczególności ustanie jej bytu wymagają także zgłoszenia w w/w rejestrach.

Wspólność majątkowa

Osoba prowadząca działalność gospodarczą, a zawierająca związek małżeński jest poddana także reżimowi prawa rodzinnego w zakresie ustrojów majątkowych. Co do zasady z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy tzw. wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (tzw. majątek wspólny).

Zgodnie z art. 31 par. 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do majątku wspólnego małżonków należą pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków, jak i dochody z majątku wspólnego, jak również majątku osobistego każdego z małżonków. Tak też dochody ze spółki cywilnej.

Ma to szczególne znaczenie w dwóch podstawowych kwestiach:

● dochodzenia roszczeń przez wierzyciela wobec małżonka prowadzącego działalność gospodarczą,

● podziału majątku wspólnego w przypadku rozwodu.

Przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowią, że jeżeli małżonek zaciągnął zobowiązanie za zgodą drugiego małżonka, wierzyciel może żądać zaspokojenia także z majątku wspólnego małżonków. Gdy natomiast małżonek zaciągnął zobowiązanie bez zgody drugiego małżonka albo zobowiązanie jednego z małżonków nie wynika z czynności prawnej (np. z czynu niedozwolonego), wierzyciel może żądać zaspokojenia z majątku osobistego dłużnika, z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, jak również z korzyści uzyskanych z jego prawa (m.in. praw autorskich i praw pokrewnych). A jeśli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa - także z przedmiotów majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa.

Zdarza się, że wierzytelność powstała przed powstaniem wspólności lub dotyczy majątku osobistego jednego z małżonków. Wówczas wierzyciel może żądać zaspokojenia z majątku osobistego dłużnika, z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, jak również z korzyści uzyskanych z jego praw (m.in. praw autorskich i praw pokrewnych).

Ingerencja wierzyciela jest zatem znacząca. Drugi z małżonków prócz weryfikacji, czy dane zobowiązanie zostało zaciągnięte za jego zgodą (dotyczy to zwłaszcza osób zaciągających kredyty bankowe w związku z działalnością gospodarczą, a będących w związku małżeńskim), może w zależności od danej sytuacji rozważyć konieczność przygotowania tzw. powództwa przeciwegzekucyjnego. Każdy przypadek dochodzenia roszczeń winien być jednak rozpatrywany indywidualnie.

W przypadku rozwodu, ustalania nierównych udziałów w majątku wspólnym przy jego podziale (ogólną zasadą jest równość udziałów małżonków) każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.

Nadto każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednak sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny.

Chcąc uniknąć podziału majątku wspólnego w toku np. procesu o rozwód, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. W razie umownego ustanowienia rozdzielności majątkowej każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później. Umowa majątkowa, by spełnić swoją rolę, winna być jednak zgłoszona wierzycielom - zwłaszcza w Urzędzie Skarbowym, ZUS.

Do kogo z powództwem

Według utrwalonego w orzecznictwie poglądu - chcąc dochodzić roszczeń przeciwko spółce cywilnej, należy skierować powództwo przeciw jej wspólnikom. Spółka cywilna nie występuje bowiem samodzielnie w procesie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 października 2008 r. uznał, że spółka cywilna nie należy do żadnej z grup podmiotów wymienionych w art. 25 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd uznał, że spółki cywilne nie mają więc zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadmnistracyjnym. Ponieważ przedsiębiorcami, zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, są wspólnicy spółki cywilnej, to oni jako przedsiębiorcy, związani umową spółki cywilnej, mogą występować jako strona postępowania administracyjnego, a następnie jako strona postępowania sądowego (II GSK 366/08).

Z kolei SN w wyroku z 7 listopada 2003 r. stwierdził, że spółka cywilna nie może być traktowana jako odrębny od wspólników podmiot prawa, który ma własną zdolność prawną i własną zdolność sądową. Jeśli wierzyciel występuje z roszczeniami przeciwko spółce cywilnej, musi pozwać wspólników tej spółki. Jeśli chce skierować roszczenie do majątku objętego współwłasnością łączną, to powinien pozwać wszystkich wspólników, gdyż tylko w ten sposób możliwe jest prowadzenie egzekucji z tego majątku (I CK 191/03).

Upadłość przedsiębiorcy

Zgodnie z ustawą z 28 lutego 2003 roku - Prawo upadłościowe i naprawcze przedsiębiorca, który stał się niewypłacalny, winien złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego spółka cywilna nie może ogłosić upadłości, gdyż nie ma tzw. zdolności upadłościowej (uchwała SN z 6 listopada 2002 roku, III CZP 67/02). Mogą to uczynić wspólnicy-przedsiębiorcy, nie chodzi jednak o wszczynanie postępowania upadłościowego w ramach tzw. upadłości konsumenckiej. Dotyczy ona bowiem osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Wspólnicy spółki cywilnej mają status przedsiębiorcy, tak też winni prowadzić postępowania upadłościowe - według zasad ogólnych, wspólnych dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą.

WAŻNE

Umowa spółki powinna wskazywać, że spadkobiercy danego wspólnika mogą wejść na jego miejsce do spółki. Spadkobiercy winni wskazać spółce jedną osobę, która będzie wykonywała ich prawa. Dopóki to nie nastąpi, pozostali wspólnicy mogą sami podejmować wszelkie czynności w zakresie prowadzenia spraw spółki

WAŻNE

Jeśli powstaną wątpliwości w związku z nieprecyzyjnym zapisem w umowie, czy dana rzecz została wniesiona jako współwłasność wspólników, czy tylko do używania, ciężar dowodu w tym zakresie będzie spoczywał na tym, kto rzecz wniósł jako wkład

Z orzecznictwa

Poszerzenie składu osobowego spółki cywilnej jest możliwe tylko przez zawarcie nowej umowy między dotychczasowymi i nowymi wspólnikami. Nie jest to zmiana umowy (jej warunków), ale zmiana stron stosunku zobowiązaniowego.

Przystąpienie nowego wspólnika do spółki cywilnej, w której wspólnikom przysługuje współwłasność łączna nieruchomości, wymaga zachowania formy szczególnej obowiązującej przy przeniesieniu własności nieruchomości.

Małżonek jednego z wspólników spółki cywilnej nie może odpowiadać za zobowiązania spółki chyba, że wcześniej została wydana decyzja o odpowiedzialności osobistej współmałżonka, a prowadzona w stosunku do niego egzekucja obciążających go należności okazała się bezskuteczna.

WZÓR

zawarta w ........., dnia .................... r. pomiędzy:

1. Janem Kowalskim, zamieszkałym w Warszawie przy ul. Długiej 20, NIP 1234556, PESEL 87654321,

2. Adamem Nowakiem, zamieszkałym w Warszawie przy ul. Mokotowskiej 76 m. 9, NIP 9879857, PESEL 987234854,

zwani dalej wspólnikami, zawierają umowę spółki cywilnej (dalej spółka) o następującej treści:

Wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego poprzez prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ..................... - działalność ujęta w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) pod numerem ............ (.............................).

1. Umowa spółki cywilnej zostaje zawarta na czas nieoznaczony.

2. Siedzibą spółki jest Warszawa (wskazanie miejscowości).

3. Spółka może prowadzić działalność gospodarczą zarówno na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami.

Nazwą spółki jest: Jan Kowalski Adam Nowak spółka cywilna.

Wspólnicy wnoszą do spółki następujące wkłady:

1. Jan Kowalski wnosi wkład pieniężny w wysokości 50 000 zł. (słownie: pięćdziesiąt tysięcy złotych) oraz wkład niepieniężny w postaci:

- usług: ....................................................... świadczonych osobiście na rzecz spółki cywilnej,

- prawa własności samochodu osobowego marki ..............................., o numerze ....................................., rocznik ................... o wartości ...................................

2. Adam Nowak wnosi wkład pieniężny w wysokości 10 000 (słownie: dziesięć tysięcy złotych) oraz wkład niepieniężny w postaci:

- usług .................................................. świadczonych osobiście na rzecz spółki cywilnej,

- prawa własności lokalu położonego w ............................................................., pod adresem ................................................................... o wartości .......................................... (uwaga na formę szczególną niezbędną dla przeniesienia prawa własności nieruchomości, czyli aktu notarialnego).

1. Każdy Wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach spółki. W tym też zakresie jest zobowiązany do równego uczestnictwa w stratach spółki.

2. Wspólnik może domagać się podziału i wypłaty zysków spółki po jej rozwiązaniu oraz z końcem danego roku obrachunkowego, równego rokowi kalendarzowemu.

Postanowienia alternatywne:

1. Wspólnicy zgodnie postanowili, iż będą uczestniczyć w zyskach i stratach spółki na następujących zasadach:

a) Wspólnik ......... - ...proc. udziału w zyskach i stratach spółki;

b) Wspólnik .......... - ... proc. udziału w zyskach i stratach spółki.

2. Wspólnik może domagać się podziału i wypłaty zysków spółki po jej rozwiązaniu oraz z końcem danego roku obrachunkowego, równego rokowi kalendarzowemu.

1. Wspólnicy, samodzielnie, mogą prowadzić sprawy spółki w zakresie zwykłego zarządu.

2. W sprawach, których wartość przekracza jednorazowo .......... zł. (słownie: ................. złotych). potrzebna jest uchwała wszystkich Wspólników.

3. Uchwały Wspólników zapadają zwykłą większością głosów (w przypadku gdy jest więcej niż dwóch wspólników).

4. Każdy Wspólnik może bez uchwały wspólników podjąć czynność nagłą, której zaniechanie naraziłoby spółkę na niepowetowane straty.

5 Decyzje w wewnętrznych sprawach spółki podejmowane są w formie uchwał Wspólników zwykłą większością głosów.

Postanowienia alternatywne:

1. Każdy wspólnik, samodzielnie, w zakresie zwykłego zarządu, może prowadzić sprawy spółki.

2. W sprawach przekraczających zwykły zarząd, tj. których wartość przekracza ......................................., decyzje podejmują dwaj wspólnicy łącznie.

3. Każdy wspólnik reprezentuje spółkę w takim zakresie, w jakim uprawniony jest do samodzielnego prowadzenia jej spraw.

1. Każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw.

2. W sprawach przekraczających zwykły zarząd, tj. w sprawach, których wartość przekracza .......... (słownie: .............................................. złotych) spółkę reprezentują .................................... wspólnicy łącznie.

Spółka ulega rozwiązaniu w razie:

a) pozostania w niej jednego wspólnika,

b) wskutek wystąpienia wspólników ze spółki,

c) jednomyślnej uchwały Wspólników o rozwiązaniu spółki,

d) wydania prawomocnego orzeczenia sądowego orzekającego rozwiązanie spółki.

Wszelkie zmiany, jak również wypowiedzenie umowy wymagają zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszej umowie stosuje się przepisy kodeksu cywilnego.

Umowę sporządzono w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdego wspólnika.

Umowę odczytano, zgodnie przyjęto i podpisano.

Podpisy

.......................................

Dodatkowe klauzule

● corocznego badania finansowego spółki przez wykwalifikowany podmiot świadczący usługi w dziedzinie księgowości,

● zachowania w poufności informacji gromadzonych w toku prowadzonej działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej,

● zasad prowadzenia likwidacji spółki (opisanie procedury w tym zakresie),

● szczegółowych zasad podziału zysku, procedury mającej zastosowanie do wstępowania spadkobierców w razie śmierci wspólnika,

● zasad szczegółowych postępowania w razie wystąpienia sporu sądowego.

@RY1@i02/2012/016/i02.2012.016.215000400.804.jpg@RY2@

Joanna Jasiewicz adwokat, współpracuje z Kancelarią Peterka & Partners

Joanna Jasiewicz

adwokat, współpracuje z Kancelarią Peterka & Partners

Podstawa prawna

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.).

Ustawa z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 ze zm.).

Ustawa z 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. nr 9, poz. 59 ze zm.).

Ustawa z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1361 ze zm.).