Zastosowanie skanera bagażu i detektora metalu zazwyczaj nie wymaga specjalnego zezwolenia
Ze względów bezpieczeństwa w naszym zakładzie pracy wprowadzono skanery bagażu oraz detektor metalu dla osób wchodzących na teren obiektu. Osoby obsługujące tego typu urządzenia mogą być więc narażone na działanie niebezpiecznego promieniowania. Czy osoby te powinny być w jakiś szczególny sposób chronione przed zagrożeniami wynikającymi ze stosowania takich urządzeń?
Jak wynika z ustawy – Prawo atomowe, działalność polegająca na uruchamianiu i stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej. Zgodę na prowadzenie takiej działalności wydaje prezes Państwowej Agencji Atomistyki, po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku złożonego przez zainteresowany podmiot oraz przedłożeniu przez niego dokumentacji wymaganej przepisami rozporządzenia w sprawie dokumentów wymaganych przy składaniu wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na działanie promieniowania jonizującego albo przy zgłoszeniu wykonywania tej działalności.
Jednakże większość dostępnych na rynku skanerów do prześwietlania bagażu emituje niską dawkę promieniowania jonizującego (do 1 mikrosiwerta na godzinę), a wobec tego podmiot wprowadzający je do użytku jest zwolniony z obowiązku uzyskiwania zezwolenia na ich stosowanie. Wynika to z par. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie przypadków, w których działalność związana z narażeniem na promieniowanie jonizujące nie podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia albo zgłoszenia, oraz przypadków, w których może być wykonywana na podstawie zgłoszenia. Wymieniony przepis stanowi, że obowiązkowi uzyskania zezwolenia albo zgłoszenia nie podlega stosowanie urządzenia elektrycznego wytwarzającego promieniowanie jonizujące, którego typ został zatwierdzony w kraju członkowskim UE, jeżeli podczas normalnej pracy urządzenia moc dawki w odległości 0,1 m od dowolnej, dostępnej jego powierzchni nie przekracza 1 mikrosiwerta na godzinę. Zatem w przypadku urządzeń o słabszych parametrach pracodawca powinien zapewnić jedynie dozymetrię środowiskową, a więc w pobliżu urządzenia, w miejscu, w którym przebywają pracownicy, umieścić dozymetr i okresowo dokonywać oceny ich narażenia (tj. badać, czy nie występują przekroczenia dawek wynikających z prawa atomowego).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.