Bank zarejestruje transakcję, nawet jeśli została przeprowadzona za pomocą kilku operacji

Bank ma obowiązek zarejestrować transakcję, jeśli jej równowartość przekracza 15 tysięcy euro, nawet wówczas, gdy nie została przeprowadzona jednorazowo, ale za pomocą więcej niż jednej operacji, a okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane. Chodzi tutaj o takie przypadki, gdy wpłacający podzielił transakcję na mniejsze operacje, aby nie zostały zarejestrowane.

Natomiast bez względu na wysokość wpłaty i charakter transakcji, bank zarejestruje ją wówczas, gdy okoliczności wskazują, że mogła mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu. Rejestracji dokonuje bez względu na to, czy klient wpłaca pieniądze na swoje konto osobiste, swoje wspólne konto z małżonkiem czy też jako przedsiębiorca na konto firmowe.

Natomiast bank nie ma obowiązku zarejestrować transakcji, wówczas gdy klient przelewa środki pieniężne ze swojego rachunku na rachunek lokaty terminowej albo odwrotnie, a oba te rachunki należą do niego i znajdują się w tym samym banku.

Rejestr transakcji przechowywany jest przez pięć lat, licząc od pierwszego dnia następnego roku po tym, w którym transakcje zostały zarejestrowane. Bank dokonuje też bieżącej analizy przeprowadzanych transakcji, a wyniki dokumentuje w formie papierowej lub elektronicznej. Wyniki tych analiz przechowuje przez pięć lat. Okres ten liczy się od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym dokonano analizy.

Banki stosują wobec swoich klientów środki bezpieczeństwa finansowego, szczególnie wówczas, gdy zawierają oni umowę, przeprowadzają transakcje z klientem bądź przeprowadzane transakcje przekraczają równowartość 15 tys. euro, bez względu na to, czy jest to pojedyncza operacja czy kilka operacji, których okoliczności wskazują, że są ze sobą powiązane. Zakres stosowania tych środków oceniają na podstawie oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.

Banki dokonują więc analizy i uwzględniają rodzaj klienta, stosunki gospodarcze, produkty lub transakcje. Identyfikacja klienta i weryfikacja jego tożsamości odbywa się na podstawie dokumentów lub informacji publicznie dostępnych. W ramach stosowania środków bezpieczeństwa finansowego uzyskuje się też informacje dotyczące celu i zamierzonego przez klienta charakteru stosunków gospodarczych, a także prowadzi się bieżące monitoringowanie stosunków gospodarczych z nim.

Jeżeli przedsiębiorca jest osobą fizyczną, wówczas identyfikacja polega na ustaleniu i zapisaniu cech dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, imienia, nazwiska, obywatelstwa, adresu, numeru PESEL (lub daty urodzenia, gdy ktoś nie ma PESEL-u), numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość cudzoziemca albo kodu kraju.

Natomiast identyfikacja osoby prawnej obejmuje wyciąg z rejestru sądowego lub innego dokumentu, wskazującego na nazwę (firmę), formę organizacyjną osoby prawnej, siedzibę, adres, a także dane osoby reprezentującej ją. Chodzi tutaj o jej imię, nazwisko, PESEL, datę urodzenia - gdy nie ma numeru PESEL.

Natomiast w przypadku jednostek organizacyjnych, które nie mają osobowości prawnej, identyfikacja obejmuje zapisanie aktualnych danych z dokumentu wskazującego nazwę, formę organizacyjną, siedzibę i jej adres, numer identyfikacji podatkowej, a także dane osoby reprezentującej tę jednostkę.

wynosi limit, powyżej którego bank ma obowiązek zarejestrować transakcję

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

malgorzata.piasecka@infor.pl

Ustawa z 25 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzania do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 166, poz. 1317).