Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo administracyjne

Ważne zmiany, ważne terminy

3 lipca 2018
Ten tekst przeczytasz w 5 minut

Od dzisiaj zaczyna obowiązywać nowe rozporządzenie ministra infrastruktury z 26 kwietnia 2010 r. w sprawie sposobu unieważniania dokumentów pojazdów wycofanych z eksploatacji, wzorów zaświadczeń wydawanych dla tych pojazdów, sposobu przechowywania zaświadczeń oraz prowadzenia ich ewidencji (Dz.U. nr 75, poz. 476). Obowiązek wydania tego aktu prawnego wynika ze zmiany delegacji ustawowej zawartej w ustawie z 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. nr 25, poz. 202 z późn. zm.). W stosunku do dotychczas obowiązujących przepisów powyższe rozporządzenie rozszerza katalog danych gromadzonych w ewidencji zaświadczeń o masę pojazdu wycofanego z eksploatacji oraz określa nowe wzory zaświadczenia o demontażu pojazdu i zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu.

W Dzienniku Ustaw z 5 maja (nr 75, poz. 474) opublikowana została ustawa z 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Nowelizacja ta rozszerzyła formy ochrony zabytków przez obowiązek zawarcia ustaleń w tym zakresie w decyzjach o: ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, warunkach zabudowy, ustaleniu lokalizacji inwestycji drogowej lub ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Dotychczas ochrona konserwatorska zawarta była wyłącznie w planach zagospodarowania przestrzennego. W przypadku gdy na terenie gminy brak było takiego planu, a obiekt nie był objęty inną formą ochrony, nie było podstaw prawnych do zajmowania stanowiska przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. Nie miał on w tej sytuacji żadnych środków prawnych pozwalających mu na interwencję, gdy pojawiło się zagrożenie dla zabytku.

Zgodnie z nowymi uregulowaniami wójt (burmistrz, prezydent miasta) będzie zobowiązany do prowadzenia gminnej ewidencji zabytków w formie zbioru kart adresowych wszystkich zabytków nieruchomych z terenu gminy, a nie tak jak dotychczas tylko tych, które znajdują się w wojewódzkiej ewidencji zabytków.

Oprócz powyższych zmian uproszczono procedurę związaną z wywozem zabytków za granicę. W art. 51 ust. 1 ustawy ustalono bowiem katalog zabytków, dla których wymagane będzie jednorazowe pozwolenie na stały wywóz (art. 51 ust. 1. ustawy). Natomiast zabytki, które nie znalazły się w tym katalogu, nie będą podlegały takiemu pozwoleniu pod warunkiem, że nie zostały one wpisane do rejestru zabytków, nie wchodziły w skład zbiorów publicznych, nie znajdowały się w inwentarzach muzeów, inwentarzach kościelnych lub narodowym zasobie bibliotecznym. Zabytki wskazane w art. 51 ust. 1 będą mogły być czasowo wywożone za granicę, jeżeli pozwalać będzie na to ich stan zachowania, a osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, w której posiadaniu znajdować się będzie zabytek, dawała będzie rękojmię, że nie ulegnie on zniszczeniu lub uszkodzeniu i zostanie przywieziony do kraju przed upływem terminu ważności pozwolenia. Czasowy wywóz zabytków za granicę odbywać ma się tak jak dotychczas, na podstawie jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę, wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz zabytku za granicę albo wielokrotnego pozwolenia ogólnego na czasowy wywóz zabytku za granicę, które wydawać będą wojewódzcy konserwatorzy zabytków.

Omawiana ustawa zacznie obowiązywać od 4 czerwca.

LJ

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.