Dziurawe procedury przy obsłudze maszyn budowlanych

Nowa regulacja zaproponowana przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii w projekcie ustawy o zasadach nabywania uprawnień do obsługi maszyn i urządzeń technicznych do robót ziemnych, budowlanych i drogowych ma w zamierzeniu ułatwić nabywanie tych uprawnień. W ten sposób resort chciałby załatać luki kadrowe w tym zakresie, bo na rynku pracy coraz mocniej są odczuwane przez przedsiębiorców braki osób z kwalifikacjami. Projekt jednak tak bardzo obniża wymagania dla podmiotów szkolących w tym obszarze, że pod znakiem zapytania staje jakość nabywanych tą drogą umiejętności (o problemie szerzej pisaliśmy już 28 listopada ub.r. – zob. „Wymogi dla operatora za niskie”, DGP nr 229/2022). Ministerstwo Rozwoju i Technologii opublikowało właśnie opinie do projektu nowej ustawy. I jak pokazuje liczba krytycznych uwag, problemów z nią związanych jest dużo więcej.

Dwie ścieżki

Idea jest jak najbardziej słuszna: nabywanie uprawnień do obsługi maszyn i urządzeń technicznych, których używanie wiąże się z dużym ryzykiem wypadkowości, zasługuje na regulację ustawową. Zaproponowana ustawa ma zastąpić kilka przepisów z rozporządzenia ministra gospodarki z 2001 r. (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 583 ze zm.), gdzie materia ta jest uregulowana w sposób szczątkowy. Jednocześnie w nowej odsłonie co do zasady ma zostać zachowana dotychczasowa ścieżka nabywania kwalifikacji obejmująca szkolenie i egzamin. Projekt przewiduje jednak wyjątek od tej reguły. Do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje bez odbycia wcześniej odpowiedniego szkolenia będą mogły przystąpić m.in. osoby, które uzyskały kwalifikacje do obsługi danej maszyny poza Unią Europejską i posiadają co najmniej trzyletnie doświadczenie w zakresie ich obsługi. Skorzystają więc z niej przede wszystkim cudzoziemcy (choć mogą też Polacy, którzy uzyskali kwalifikacje za granicą).