Nie można kwestionować wyboru sędziego dlatego, że został powołany na wniosek starej KRS

W jednej ze spraw strona skarżąca złożyła wniosek o zbadanie niezależności i niezawisłości sędziego wyznaczonego na sprawozdawcę. Jej zdaniem został on powołany na urząd bez podstawy prawnej. Doszło do tego 28 września 2005 r., a więc na długo przed tym, nim zaszła kontrowersyjna zmiana, w wyniku której sędziowska część Krajowej Rady Sądownictwa jest teraz wybierana przez Sejm. We wniosku powołano się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2007 r., w którym została stwierdzona niezgodność z ustawą zasadniczą przepisów pozwalających KRS samodzielnie ustalać kryteria oceny kandydatów na stanowiska sędziowskie (sygn. akt SK 43/06). Skarżąca wskazała również, że podejmując decyzję o zawnioskowaniu do prezydenta o powołanie na urząd sędziego wskazanej we wniosku osoby, KRS „nie działała w składzie obejmującym jej piętnastu członków wybranych bezpośrednio przez Naród”. Powołała się przy tym na art. 4 ust. 2 oraz art. 187 ust. 1 pkt 2 konstytucji. Pierwszy z wymienionych przepisów stanowi, że: „Naród sprawuje władzę przez swoich przedstawicieli lub bezpośrednio”. Drugi zaś, że 15 członków KRS wybiera się spośród sędziów Sądu Najwyższego, sądów powszechnych, sądów administracyjnych i sądów wojskowych.