Konstytucyjne wątpliwości wokół wyboru sędziów
U stawa z 26 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa (KRS) oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. poz. 914), która weszła w życie 23 maja, jest dotknięta co najmniej dwoma poważnymi naruszeniami Konstytucji RP.
Pierwotnie projekt dotyczył zmian do ustawy o Sądzie Najwyższym (SN) oraz kilku innych ustaw. Proponowano m.in. możliwość ominięcia wymogu przedstawiania prezydentowi kandydatów na stanowisko I prezesa Sądu Najwyższego przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów SN, gdyby do wskazania kandydatów nie doszło, oraz umożliwienie prezydentowi swobodnego wyboru I prezesa spośród wszystkich sędziów SN. W wyniku jednoznacznej krytyki takiego rozwiązania prima facie rażąco naruszającego art. 183 ust. 3 Konstytucji projektodawcy wycofali się (chwilowo?) z kompromitującego projektu.
Ustawa nowelizująca z 26 kwietnia 2019 r. zakłada likwidację w ustawie o KRS możliwości wniesienia odwołania w sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego SN. W ustawie – Prawo o ustroju sądów administracyjnych wprowadza z kolei zmianę zmierzającą do umorzenia z mocy prawa wszystkich postępowań dotyczących powyższych odwołań, które są wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.