Zakończenie inwestycji w lokalu wymaga korekty VAT

Podatnik, który rozwiązuje umowę najmu, musi skorygować podatek naliczony od części inwestycji w obcym środku trwałym, która nie została zamortyzowana.

Skarżący prowadzi sklepy z odzieżą. Zawarł umowę najmu lokali handlowych i chciał je dostosować do swoich potrzeb oraz standardów obowiązujących w sieci, w jakiej działa. Wprowadził więc zmiany adaptacyjne, które zaewidencjonował jako inwestycje w obcych środkach trwałych. Ponieważ jednak działalność w niektórych lokalach była nieopłacalna, skarżący rozwiązał umowy najmu. Wszystkie nakłady, których nie zniszczył fizycznie podatnik, zostaną zlikwidowane przez kolejnych najemców lokali.

Spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy inwestycje w obcym środku trwałym, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy (zostaną zlikwidowane), podlegają opodatkowaniu VAT oraz czy skarżący powinien skorygować VAT naliczony.

Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Prawo to przysługuje więc, gdy odliczenia VAT dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Sąd stwierdził, że nakłady na adaptację lokalu należy uznać za inwestycję w obcym środku trwałym. Skarżącemu przysługuje więc prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od nakładów inwestycyjnych poniesionych w związku z adaptacją lokalu. Natomiast jeśli rozwiąże on umowę najmu lokalu, a nakłady na nieruchomość poczynione przez skarżącego zatrzymuje wynajmujący, to w konsekwencji pozostawione w całości nakłady, od których odliczono podatek naliczony, oczywiście nie będą już służyć czynnościom opodatkowanym. W tej sytuacji dochodzi bowiem do zmiany przeznaczenia ulepszenia lokalu. Najemca po rozwiązaniu umowy najmu musi więc skorygować podatek naliczony od inwestycji w obcym środku trwałym, która nie została zamortyzowana. Korektę należy dokonać zgodnie z art. 91 ust. 1 - 6 ustawy o VAT, tzn. w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym doszło do rozwiązania umowy najmu lokalu. Należy jednorazowo zmniejszyć podatek naliczony o kwotę odliczonego podatku dotyczącego prowadzonej w nim inwestycji ustaloną dla całego pozostałego okresu korekty.

Sąd wyjaśnił, że art. 91 ust. 7 ustawy o VAT przewiduje konieczność korekty VAT w sytuacji, gdy po zakupie towaru lub usługi, od których odliczono podatek, przeznaczenie tego towaru lub usługi się zmieniło.

WSA powołał się też na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-37/95 państwo belgijskie a Ghent Coal Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor Zeewaterontziliting (INZO) a państwem belgijskim. Oba wyroki dotyczyły sytuacji, gdy podatnik zaniechał inwestycji w obcych środkach trwałych (tak jak skarżący), ale z przyczyn, na które nie miał żadnego wpływu. TSUE przyznał więc podatnikowi prawo do odliczenia VAT. W sprawie rozstrzygniętej przez WSA to od podatnika zależało, czy rozwiąże umowę najmu. Wyroki TSUE nie mają więc zastosowania. Podatnik musi zatem skorygować VAT od części inwestycji w obcym środku trwałym, która nie została zamortyzowana.

w Krakowie z 8 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1842/11, nieprawomocny.

Opr. Łukasz Zalewski

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/045/i02.2012.045.07100030a.802.jpg@RY2@

Paweł Skwarek, doradca podatkowy i radca prawny w Accreo Taxand

W orzecznictwie polskich sądów administracyjnych oraz TSUE podkreśla się, że prawa do odliczenia VAT nie mogą zmieniać zaistniałe po skorzystaniu z niego okoliczności zachodzące niezależnie od woli podatnika. W szczególności podatnik nie musi dokonywać korekty, jeśli inwestycja została zaniechana, w związku z decyzją organów administracyjnych (wyrok TSUE w sprawie C-37/95) lub wynikami przeprowadzonej analizy opłacalności (wyrok TSUE w sprawie C-110/94). W podobnym tonie wypowiadają się również polskie organy podatkowe, uznając, iż zmiana niezależnych od podatnika okoliczności faktycznych może uzasadniać odstąpienie od inwestycji (interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, nr IPPP1-443-755/07-7/S/MP). Argumentacja WSA w Krakowie zasługuje więc na pełną aprobatę. Należy podkreślić, że to, dlaczego zaniechano inwestycji, warunkuje prawo do odliczenia VAT. Jeśli decyzja ta nie wynika z obiektywnych okoliczności zewnętrznych, konieczne jest dokonanie korekty.