Inne zasady rozliczeń dla dostaw towarów używanych, dzieł sztuki i antyków

Przepisy o VAT przewidują szczególną procedurę opodatkowania dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków. Jest to - po szczególnej procedurze dotyczącej usług turystyki - druga ze szczególnych procedur, których istotą jest opodatkowanie marży.

Bez podwójnego opodatkowania

Szczególną procedurę opodatkowania dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków zawiera art. 120 ustawy o VAT. Przepisy te stanowią implementację art. 312-325 Dyrektywy 2006/112/WE.

Istotą tej procedury jest opodatkowanie nie całości otrzymywanej zapłaty (jak to jest w przypadku ustalania podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych - zob. art. 29a ust. 1 ustawy o VAT), lecz tylko marży. Taki sposób rozliczenia często pozwala uniknąć podwójnego opodatkowania. Zdarza się bowiem, iż uprawnieni do odliczania podatku naliczonego podatnicy VAT dokonują zakupów od podmiotów nieuprawnionych do odliczeń (niepodatników bądź podatników niemających prawa do odliczenia podatku). W sytuacjach takich nabycie (dostawa) nie jest co prawda opodatkowane VAT, lecz de facto uiszczana cena zawiera nieodliczony uprzednio podatek. Stosowanie zasad ogólnych oznaczałoby, że podatek ten podlegałby opodatkowaniu.

Podkreślić przy tym należy, że stosowanie omawianej procedury jest zawsze dobrowolne. Każda dostawa towarów, która mogłaby zostać opodatkowana według tej procedury, może również zostać opodatkowana na zasadach ogólnych (ma to sens przede wszystkim w przypadku dostaw towarów dokonywanych na rzecz podatników, którym przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego z tytułu zakupu tych towarów).

Pojęcia

Omawiana procedura może mieć zastosowanie do dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków. Pojęcia te na użytek omawianej procedury zostały zdefiniowane przepisami art. 120 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o VAT.

Zakres stosowania

Istnieją dwa warianty stosowania omawianej procedury. Pierwszy to sytuacje, w których stosowanie procedury opodatkowania marży jest możliwe bez zawiadomienia. Jak wynika z art. 120 ust. 10 ustawy o VAT, ma to miejsce w przypadku dokonywania dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych od:

1) osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej polskim podatnikiem ani podatnikiem z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

2) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 ustawy o VAT (ale nie na podstawie obowiązującego przed 1 kwietnia 2014 r. zwolnienia obejmującego dostawy samochodów, przy których nabyciu kwotę podatku naliczonego stanowiło 50 proc./60 proc., nie więcej niż 5000 zł/6000 zł podatku - zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012 r. w sprawie C-160/11),

3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana według procedury marży określonej polskimi przepisami,

4) podatników z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 ustawy o VAT,

5) podatników z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana według procedury marży określonej przepisami tych państw, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach; oznacza to, że - jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 26 marca 2014 r. (sygn. akt I SA/Po 553/13) - "to, czy transakcja zostanie opodatkowana w tym systemie, jest zależne od należytego udokumentowania, że dostawa kontrahenta zagranicznego także została opodatkowana w tym systemie, tj. »marżą«".

Charakterystyczne dla wymienionych sytuacji jest to, że wszystkie dotyczą nabycia towarów "bez VAT". Jak wyjaśnił WSA w Opolu w wyroku z 3 lipca 2013 r. (sygn. akt I SA/Op 255/13), "opodatkowanie w systemie VAT marża ma miejsce wówczas, gdy źródło nabycia towarów jest nieopodatkowane - z uwagi na to, że zbywający nie jest podatnikiem, a gdy nim jest, to jego czynność objęta jest zwolnieniem od podatku lub gdy źródło to jest wprawdzie opodatkowane, lecz na takich samych szczególnych zasadach opodatkowania marży".

Drugi wariant to sytuacje, gdy stosowanie omawianej procedury wymaga zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego. Zawiadomienie takie ważne jest przez 2 lata, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego. Po tym okresie, jeżeli podatnik chce stosować procedurę polegającą na opodatkowaniu marży, musi ponownie złożyć zawiadomienie (zob. art. 120 ust. 13 ustawy o VAT). Dotyczy to - jak wynika z art. 120 ust. 11 ustawy o VAT - dostaw:

1) dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków uprzednio zaimportowanych przez podatnika korzystającego ze szczególnej procedury - w tym wypadku kwotę nabycia, którą należy uwzględnić przy obliczaniu marży, przyjmuje się w wysokości równej kwocie podstawy opodatkowania zastosowanej przy imporcie towarów powiększonej o należny podatek z tytułu importu,

2) dzieł sztuki nabytych przez podatnika korzystającego ze szczególnej procedury od ich twórców lub spadkobierców twórców,

3) dzieł sztuki nabytych od osób niebędących podatnikami korzystającymi ze szczególnej procedury, które podlegały opodatkowaniu podatkiem według stawki 7 proc. (przed 1 stycznia 2011 r.) lub 8 proc. (od 1 stycznia 2011 r.).

W wymienionych przypadkach VAT z tytułu nabycia towarów występuje, a konsekwencją opodatkowania ich dostaw według omawianej procedury jest wyłączenie możliwości odliczenia tego podatku (zob. art. 120 ust. 17 ustawy o VAT).

Nie tylko w celu odsprzedaży

Do stosowania procedury opodatkowania marży uprawnieni są wszyscy podatnicy, a nie tylko ci, których przedmiotem działalności jest działalność handlowa. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z 29 października 2010 r. (sygn. akt I FSK 1810/09) stwierdził, że "przepis art. 120 ustawy o VAT nie ogranicza podmiotowo możliwości stosowania przewidzianych w nim odstępstw od ogólnych zasad opodatkowania. Każdy podatnik sprzedający np. towary używane może skorzystać ze specjalnych zasad opodatkowania".

Teoretycznie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT wynika jednak, że stosowanie omawianej procedury jest możliwe tylko w stosunku do dostaw towarów nabytych uprzednio przez podatników w celu odsprzedaży. Warunek taki jest jednak niezgodny z przepisami unijnymi, a w konsekwencji nie obowiązuje. Co istotne, możliwość stosowania omawianej procedury także do dostaw towarów (w szczególności używanych samochodów) nienabytych w celu odsprzedaży potwierdzają w udzielanych wyjaśnieniach organy podatkowe. Tytułem przykładu wskazać można interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 maja 2014 r. (nr ILPP2/443-212/14-2/AK) czy interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 10 października 2014 r. (nr ITPP2/443-976/14/AP). W drugiej ze wskazanych interpretacji organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, że "sprzedaż samochodu osobowego z majątku firmy zakupionego na podstawie umowy kupna-sprzedaży (bez możliwości odliczenia VAT) powinna być opodatkowana na zasadzie marży".

Dostawy części

Omawiana procedura nie ma zastosowania do dostaw części pochodzących z towaru używanego, którego dostawa mogłaby korzystać z opodatkowania według omawianej procedury. Jak orzekł NSA w wyroku z 28 marca 2012 r. (sygn. akt I FSK 839/11), "do wyliczenia marży musi być znana cena nabycia towaru, który jest zbywany. Musi być to zatem towar zindywidualizowany, bo tylko takiemu towarowi można przypisać rzeczywistą kwotę nabycia. Możliwość odstąpienia od tej reguły dotyczącej ceny nabycia ustawodawca przewidział wyłącznie w odniesieniu do przedmiotów kolekcjonerskich (art. 120 ust. 5-8 ustawy o VAT). Zauważyć należało również i to, że także w art. 120 ust. 15 ustawy o VAT w kontekście wymogów ewidencyjnych mowa jest o obowiązku wskazywania w niej "kwot nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży". Muszą to zatem być kwoty takie, jakie stanowiły należność za konkretne ruchome dobro materialne, poddawane następnie zbyciu w tym samym (aktualnym) stanie lub wyłącznie po naprawie tegoż samego dobra".

Obliczanie marży

Podstawą opodatkowania dostaw towarów opodatkowanych według omawianej procedury jest marża netto, tj. pomniejszona o kwotę podatku różnica między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia (zob. art. 120 ust. 4 ustawy o VAT). Z oczywistych względów tak ustalona podstawa opodatkowania jest niższa od ustalanej na zasadach ogólnych.

Marża winna być ustalana jako kwota netto, do której należy naliczyć należny VAT celem ustalenia kwoty marży wraz z podatkiem. W praktyce jednak często się zdarza, że podatnicy marżę ustalają jako kwotę brutto. W takim przypadku ustalenia wysokości marży netto oraz kwoty podatku należy dokonywać przy zastosowaniu tzw. metody "w stu".

Zauważyć przy tym należy, że z przepisów nie wynika sposób postępowania w przypadkach, gdy kwota nabycia wyrażona jest w innej walucie niż złote. Według mnie najbardziej logicznym rozwiązaniem w takich przypadkach jest stosowanie średniego kursu ogłoszonego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień nabycia (dniem nabycia jest najczęściej dzień zawarcia umowy sprzedaży), względnie ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający ten dzień (w takim przypadku waluty inne niż euro należy przeliczać z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro).

Dostawy używanych samochodów

Najczęściej omawiana procedura ma zastosowanie do dostaw używanych samochodów. Wyjaśnić należy, że w przypadkach takich do kwoty nabycia nie należy wliczać kosztów napraw i remontów poniesionych przez podatnika, podatku akcyzowego należnego w związku z rejestracją samochodu w Polsce czy w końcu kosztów rejestracji samochodu w Polsce. Wydatki te nie są bowiem wydatkami stanowiącymi wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę przedmiotowych samochodów (podmioty unijne, od których nabywane są samochody). Pełne zastosowanie mają na gruncie obecnych przepisów wyjaśnienia organów podatkowych wydawane w tym zakresie na gruncie przepisów obowiązujących do końca 2013 r., np. interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 25 sierpnia 2010 r. (nr ILPP2/443-1008/10-2/ISN), w której czytamy, że "określając podstawę opodatkowania (marżę) w związku z stosowaniem procedury VAT - marża dla dostaw towarów używanych, zainteresowany winien wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru [obecnie kwotą sprzedaży - przyp. aut.], a kwotą nabycia (zapłaconą pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Natomiast podatek akcyzowy oraz inne wydatki poniesione przez niego, nie stanowiąc należności, które otrzymuje jego dostawca, nie mogą być elementem kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, a tym samym nie obniżają podstawy opodatkowania".

Przedmioty kolekcjonerskie

Na podstawie art. 120 ust. 5 ustawy o VAT możliwy jest szczególny sposób ustalania marży w sytuacji, gdy przedmiotem dostaw są przedmioty kolekcjonerskie (ale nie dzieła sztuki, antyki czy towary używane). Sposób ten może zostać zastosowany, jeżeli rodzaj poszczególnych przedmiotów kolekcjonerskich lub specyfika ich dostaw czyni skomplikowane lub niemożliwe określenie marży zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT.

Aby możliwe było skorzystanie z tego sposobu, konieczne jest uzyskanie zgody naczelnika urzędu skarbowego, do którego należy ocena, czy stan faktyczny uzasadnia zastosowanie szczególnej regulacji. Uzyskanie takiej zgody powoduje, że marżę oblicza się jako różnicę pomiędzy łączną wartością dostaw a łączną wartością nabyć określonego rodzaju przedmiotów kolekcjonerskich w okresie rozliczeniowym. W przypadkach takich przez łączną wartość dostaw rozumie się sumę poszczególnych kwot sprzedaży (zob. art. 120 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT), zaś przez łączną wartość nabyć rozumie się sumę poszczególnych kwot nabycia (zob. art. 120 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 120 ust. 7 ustawy o VAT w przypadkach, gdy ustalona na powyższych zasadach łączna wartość nabyć określonego rodzaju przedmiotów kolekcjonerskich jest w okresie rozliczeniowym wyższa od łącznej wartości dostaw takich przedmiotów, różnica ta podwyższa łączną wartość nabyć przedmiotów kolekcjonerskich w następnym okresie rozliczeniowym. Jest to o tyle korzystne dla podatników, że w przypadku gdyby marża była ustalana na zasadach ogólnych (określonych w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT), strata z jednostkowej transakcji nie byłaby co prawda opodatkowana, lecz nie wpływałaby na zakres opodatkowania innych transakcji. Obliczanie marży na przełomie okresu rozliczeniowego (miesiąca lub kwartału) umożliwia uwzględnienie tejże straty przy obliczaniu marży, a w konsekwencji - obniżenie ogólnej podstawy opodatkowania. Podkreślić jednak należy, iż jeżeli łączna wartość nabyć w okresie rozliczeniowym pozostaje wyższa od łącznej wartości dostaw przez okres 12 miesięcy, podatnik traci prawo do obliczania marży na omawianych zasadach (zob. art. 120 ust. 9 ustawy o VAT). Podatnik może się ubiegać ponownie o skorzystanie z obliczania marży na tych zasadach po upływie roku od utraty tego prawa, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do rozliczania tą metodą.

Prawo do odliczenia

Korzystanie z prawa do odliczenia w zakresie dostaw towarów opodatkowanych według szczególnej procedury opodatkowania marży zostało ograniczone (zob. art. 120 ust. 17-19 ustawy o VAT). Ograniczenia te mają jednak zastosowanie wyłącznie przy nabywaniu oraz imporcie towarów, których dostawy opodatkowane są według omawianej szczególnej procedury. W pozostałym zakresie podatnicy korzystający z tej procedury mogą korzystać z prawa do odliczenia na zasadach ogólnych.

W szczególności podkreślić należy, że występowanie dostaw towarów opodatkowanych według szczególnej procedury opodatkowania marży niekoniecznie oznacza, że do podatnika mają zastosowanie przepisy o odliczeniach częściowych (przepisy art. 90-91 ustawy o VAT). Przepisy te mają zastosowanie tylko w przypadku występowania u podatnika - oprócz czynności, których wykonywanie uprawnia do odliczania podatku naliczonego z nimi związanego - czynności, których wykonywanie nie uprawnia do odliczania podatku naliczonego z nimi związanego. Dostawy towarów opodatkowanych według procedury marży nie są takimi czynnościami (w szczególności nie ma znaczenia fakt, że część ceny towarów opodatkowanych według tej procedury nie stanowi podstawy opodatkowania, nie oznacza, że w części tej dostawy towarów nie podlegają opodatkowaniu). [przykład 1]

PRZYKŁAD 1

Pełne odliczenia

Podatnik prowadzi działalność w zakresie sprzedaży używanych samochodów. Część sprzedaży opodatkowana jest według procedury marży, część na zasadach ogólnych. Mimo to podatnik uprawniony jest do dokonywania pełnych odliczeń przy dokonywaniu zakupów towarów i usług dotyczących prowadzonej działalności (nie jest z tytułu występowania sprzedaży opodatkowanej według procedury marży obowiązany do dokonywania częściowych odliczeń).

Treść faktur

Z art. 106e ust. 3 ustawy o VAT wynika, że faktury dokumentujące dostawy towarów (towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich oraz antyków) opodatkowane według procedury marży mają nieco inną treść niż faktury dokumentujące transakcje opodatkowane na zasadach ogólnych.

Kasy rejestrujące

Przez wiele lat przepisy nie określały zasad ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących sprzedaży opodatkowanej według jednej z procedur opodatkowania marży określonych przepisami art. 119 ust. 1 oraz art. 120 ust. 4 ustawy o VAT (czyli sprzedaży opodatkowanych według szczególnej procedury opodatkowania usług turystyki oraz opodatkowanych według szczególnej procedury dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich oraz antyków).

Przyjęło się, że w przypadkach takich do każdej z tych procedur należy przyporządkować jedną z wolnych liter kasy rejestrującej i stawkę 0-proc. Taki też właśnie sposób postępowania wynika obecnie wprost z par. 6 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących. Przepis ten stanowi bowiem, że jednym z obowiązków podatników stosujących kasy rejestrujące jest przyporządkowanie dowolnej wolnej litery, z wyjątkiem litery "A", wartości 0 proc. (tzw. zero techniczne) w przypadku sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 119 ust. 1 oraz art. 120 ust. 4 ustawy o VAT. Ze wskazanego przepisu wynika również, że przyporządkowanie odpowiedniej litery dla tego rodzaju sprzedaży odnotowuje serwisant w książce kasy.

W oparciu o powyższy sposób ewidencjonowana jest w kasie fiskalnej cała sprzedaż podatnika, a nie tylko marża wraz z podatkiem. Błędne jest (w kontekście wskazanego powyżej sposobu ewidencjonowania) ewidencjonowanie tylko marży przy zastosowaniu stawki właściwej dla danej sprzedaży (np. stawki podstawowej 23 proc.). Przyjęcie wskazanego powyżej sposobu ewidencjonowania marży powoduje, że nie ma takiej potrzeby (nie wymagają tego również organy podatkowe). [przykład 2]

PRZYKŁAD 2

Cała sprzedaż

Podatnik sprzedał używany samochód za 12 000 zł. Sprzedaż ta opodatkowana była według procedury marży - marża netto wyniosła 1951,22 zł, zaś podatek od marży - 448,78 zł [a więc marża brutto wyniosła 2400 zł (1951,22 zł + 448,78 zł)]. W tej sytuacji podatnik obowiązany jest wystawić paragon na kwotę 12 000 zł ze stawką 0-proc. (a nie na 1951,22 zł + 448,78 zł VAT 23-proc.).

Zasady ewidencji

Na podstawie art. 120 ust. 15 ustawy o VAT ewidencja prowadzona przez podatników korzystających z opodatkowania marżą musi być prowadzona z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania. Oznacza to, że w części, w jakiej ewidencja dotyczy tej sprzedaży, powinny być wskazywane w szczególności:

1) kwoty niezbędne do ustalenia marży, a więc kwota, którą ma zapłacić nabywca towarów, oraz kwota nabycia;

2) marża bez podatku (marża netto);

3) podatek od marży;

4) marża wraz z podatkiem (marża brutto).

Jak widać, ewidencja prowadzona dla celów sprzedaży opodatkowanej marżą ma szerszy charakter od ewidencji prowadzonej na zasadach ogólnych. W związku z tym nie jest wykluczone zaprowadzenie drugiej ewidencji sprzedaży, dotyczącej wyłącznie sprzedaży opodatkowanej marżą (przepisy nie wykluczają takiej możliwości).

Zauważyć przy tym należy, że prowadzenie ewidencji w sposób określony w art. 120 ust. 15 ustawy o VAT nie jest warunkiem stosowania przez podatników omawianej szczególnej procedury. W konsekwencji również podatnicy naruszający ten obowiązek uprawnieni są do opodatkowywania dostaw towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich oraz antyków według procedury marży.

Transakcje wewnątrzwspólnotowe

Stosowanie omawianej procedury powoduje, iż nie dochodzi do wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (w przypadku dostaw towarów opodatkowanych marżą, gdzie sprzedającymi są polscy podatnicy) oraz wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (w przypadku towarów sprowadzanych do Polski). Wynika to, odpowiednio, z przepisów art. 13 ust. 8 ustawy o VAT oraz art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

W praktyce bardzo często podatnicy nie wiedzą, kiedy w stosunku do danej transakcji miały zastosowanie obowiązujące w danym państwie członkowskim regulacje opodatkowania marżą. Nie zawsze jest przy tym możliwe uzyskanie stosownych informacji od sprzedawcy. Dlatego też polskim podatnikom pozostaje przeanalizowanie treści otrzymanej faktury - faktury (rachunki) wystawiane w takich przypadkach nie wskazują odrębnie VAT (podobnie jak polskie faktury VAT MARŻA) i bardzo często powołują się bądź na obowiązujące w danym państwie przepisy regulujące opodatkowanie marżą (przykładowo w Niemczech jest to par. 25a niemieckiej ustawy o podatku obrotowym (Umsatzsteuergesetz) z 26 listopada 1979 r., BGBI I 1979,1953) bądź na przepisy 312-325 Dyrektywy 2006/112/WE.

Eksport towarów

Jak stanowi art. 120 ust. 20 ustawy o VAT, w przypadku eksportu towarów dokonywanego przez pośrednika opodatkowanego, do którego mają zastosowanie szczególne zasady opodatkowania, marża podlega opodatkowaniu stawką 0-proc.

Chociaż przepisy nie stanowią o tym wprost, należy uznać, że w związku z eksportem towarów podlegających opodatkowaniu marżą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów (w przypadkach, o których mowa w art. 120 ust. 11 ustawy o VAT). Odpowiednie zastosowanie ma tutaj art. 120 ust. 14 ustawy o VAT stanowiący, że prawo do odliczenia powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu eksportu towarów.

Metoda "w stu"

23 proc.	100/123	23/123
8 proc.	100/108	8/108
5 proc.	100/105	5/105

Zakres pojęciowy

	inne niż dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie oraz antyki, ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, z wyłączeniem metali szlachetnych oraz kamieni szlachetnych (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0)
	a) obrazy, kolaże i podobne płyty dekoracyjne, rysunki i pastele, wykonane w całości przez artystę, z wyłączeniem planów i rysunków do celów architektonicznych, inżynieryjnych, przemysłowych, komercyjnych, topograficznych lub podobnych, ręcznie zdobionych produktów rzemiosła artystycznego, tkanin malowanych dla scenografii teatralnej, do wystroju pracowni artystycznych lub im podobnych zastosowań (CN 9701), (PKWiU ex 90.03.13.0), b) oryginalne sztychy, druki i litografie, sporządzone w ograniczonej liczbie egzemplarzy, czarno-białe lub kolorowe, złożone z jednego lub kilku arkuszy, w całości wykonane przez artystę, niezależnie od zastosowanego przez niego procesu lub materiału, z wyłączeniem wszelkich procesów mechanicznych lub fotomechanicznych (CN 9702 00 00), (PKWiU ex 90.03.13.0), c) oryginalne rzeźby oraz posągi z dowolnego materiału, pod warunkiem że zostały one wykonane w całości przez artystę; odlewy rzeźby, których liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy, a wykonanie było nadzorowane przez artystę lub jego spadkobierców (CN 9703 00 00), (PKWiU ex 90.03.13.0), d) gobeliny (CN 5805 00 00), (PKWiU ex 13.92.16.0) oraz tkaniny ścienne (CN 6304), (PKWiU ex 13.92.16.0) wykonane ręcznie na podstawie oryginalnych wzorów dostarczonych przez artystę, pod warunkiem że ich liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy, e) fotografie wykonane przez artystę, opublikowane przez niego lub pod jego nadzorem, podpisane i ponumerowane, ograniczone do 30 egzemplarzy we wszystkich rozmiarach oraz oprawach
	a) znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane za nieważne i nieprzeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (CN 9704 00 00), b) kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej, anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej (CN 9705 00 00), a także przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, czyli monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.
	inne niż dzieła sztuki oraz przedmioty kolekcjonerskie towary, których wiek przekracza 100 lat (CN 9706 00 00)

Wymagana treść faktur

1) data wystawienia faktury;

2) kolejny numer, nadany w ramach jednej lub kilku serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi;

6) data dokonania dostawy towarów lub (w przypadku faktur zaliczkowych) data otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwa (rodzaj) towaru;

8) miara i ilość dostarczonych towarów;

9) kwota należności ogółem;

10) adnotacja - zależnie od tego, jaki towar jest przedmiotem dostawy - "procedura marży - towary używane", "procedura marży - dzieła sztuki" albo "procedura marży - przedmioty kolekcjonerskie i antyki" (inaczej miała się rzecz przed 1 stycznia 2013 r., kiedy to zamiast jednej z tych adnotacji faktury, o których mowa, zawierały tytuł "FAKTURA VAT MARŻA").

Definicje

	całkowita kwota, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę (z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 ustawy o VAT, np. rabatów)
	wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa powyżej, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika

@RY1@i02/2014/232/i02.2014.232.071001000.809.jpg@RY2@

Tomasz Krywan doradca podatkowy

Tomasz Krywan

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 13 ust. 8, art. 29a ust. 1, art. 106e ust. 3 oraz art. 120 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.). Art. 312-325 dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. ze zm.).

/ 1 września 2014 /

/ 8 września 2014 /

/ 6 października 2014 /

/ 13 października 2014 /

/ 3 listopada 2014 /

/ 10-11 listopada 2014 /