Wynajęcie samochodu za granicą nie wymaga od polskiej spółki rozliczenia VAT

Nasza spółka (podatnik VAT czynny) oddelegowała pracownika na 5 dni do Włoch. Podczas podróży służbowej pracownik wynajął na 2 dni samochód osobowy. Faktura potwierdzająca wynajem wystawiona jest przez włoską firmę na naszą spółkę i wykazuje włoski VAT. Czy nasza spółka powinna rozpoznać import usług?

Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT (art. 2 pkt 9 ustawy o VAT).

Należy jednak mieć na uwadze, że import usług może mieć miejsce tylko w sytuacji, gdy z jednej strony spełnione są przesłanki określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, a z drugiej strony miejsce świadczenia przedmiotowych usług znajduje się na terytorium kraju, tj. Polski.

W pierwszej kolejności należy więc sprawdzić, gdzie znajduje się miejsce świadczenia nabywanych usług. W dalszej - i to dopiero jeżeli okaże się, że miejsce świadczenia usługi znajduje się w Polsce - sprawdzamy, czy spełnione są przesłanki określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1a ustawy o VAT.

Najem krótkoterminowy

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że spółka wynajęła samochód na 2 dni. Zatem w świetle przepisów o miejscu świadczenia mamy do czynienia z krótkoterminowym wynajmem środków transportu.

Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu, zgodnie z art. 28j ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających - przez okres nieprzekraczający 90 dni.

Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy (art. 28j ustawy o VAT).

Należy tutaj wskazać, że art. 28j ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT stanowi transpozycję art. 56 ust. 1 i ust. 3 dyrektywy 2006/112/WE. Miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym środki te są rzeczywiście oddawane do dyspozycji usługobiorcy (art. 56 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE).

Stosownie do art. 38 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011, "środek transportu", o którym mowa m.in. w art. 56 dyrektywy 2006/112/WE, obejmuje pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu; w szczególności: pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne.

Czas posiadania

Rozporządzenie wykonawcze nr 282/2011 określa również, jak ustalać czas ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu, który jest przedmiotem wynajmu. Z art. 39 rozporządzenia wykonawczego wynika, że:

1. Na użytek stosowania art. 56 dyrektywy 2006/112/WE czas ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu, który jest przedmiotem wynajmu, jest określany na podstawie umowy zawartej przez strony.

Umowa jest podstawą domniemania, które można obalić w razie jakichkolwiek przesłanek wynikających ze stanu faktycznego lub prawnego, pozwalających na ustalenie faktycznego czasu ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu. Spowodowane siłą wyższą przekroczenie przewidzianego w umowie czasu wynajmu krótkoterminowego w rozumieniu art. 56 dyrektywy 2006/112/WE nie ma wpływu na określenie czasu ciągłego posiadania lub użytkowania środka transportu.

2. W przypadku gdy wynajem tego samego środka transportu jest objęty następującymi po sobie umowami zawartymi między tymi samymi stronami, czas wynajmu odpowiada okresowi ciągłego posiadania lub użytkowania tego środka transportu na podstawie wszystkich umów.

Na użytek akapitu pierwszego umowa i jej przedłużenie stanowią następujące po sobie umowy. Okresy obowiązywania umowy lub umów krótkoterminowego wynajmu, które poprzedzają umowę uznaną za długoterminową, nie są jednak kwestionowane, o ile nie wystąpiły nadużycia.

3. O ile nie wystąpiły nadużycia, następujące po sobie umowy między tymi samymi stronami dotyczące różnych środków transportu nie są uważane za następujące po sobie umowy do celów określonych w art. 39 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 282/2011.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku świadczenia usług krótkotrwałego wynajmu samochodów osobowych (maksymalnie do 30 dni) - miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy. Nie ma znaczenia status usługobiorcy.

Miejsce dysponowania

Miejscem, w którym środek transportu jest faktycznie oddany do dyspozycji najemcy, o którym mowa w art. 56 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, jest miejsce, w którym najemca lub osoba trzecia działająca w jego imieniu przejmuje nad nim fizyczne posiadanie (art. 40 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011).

Rozumiem, że włoska firma oddała wynajęty samochód do użytku w swojej placówce we Włoszech.

Zatem miejscem świadczenia tych usług są Włochy, a nie Polska. Oznacza to, że można stwierdzić, że na spółce nie ciąży obowiązek rozliczenia VAT z tytułu importu usług, bez konieczności sprawdzania, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1 ustawy o VAT.

@RY1@i02/2014/168/i02.2014.168.07100050a.802.jpg@RY2@

Marcin Szymankiewicz doradca podatkowy

Marcin Szymankiewicz

doradca podatkowy

Podstawa prawna

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.). Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona) (Dz.Urz. UE L. 2011.77.1 ze zm.). Dyrektywa 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L. 2006.347.1 ze zm.).