Można już dokonać rocznej korekty VAT za 2013 rok

@RY1@i02/2014/032/i02.2014.032.071001000.801.jpg@RY2@

Do dokonywania korekty podatku odliczonego po zakończeniu 2013 roku obowiązani są przede wszystkim podatnicy, którzy w trakcie ubiegłego roku odliczali proporcjonalnie (tj. w oparciu o ustaloną dla 2013 roku proporcję wstępną lub prognozę proporcji) podatek naliczony. Ponadto korekty takiej dokonują podatnicy:

1) odliczający w 2013 roku podatek naliczony w całości lub nieodliczający go w ogóle ze względu na zaokrąglenie proporcji wstępnej do - odpowiednio - 100 proc. albo 0 proc. (możliwość takiego zaokrąglenia przewiduje art. 90 ust. 10 ustawy o VAT),

2) którzy w jednym z wcześniejszych lat proporcjonalnie odliczyli podatek naliczony przy zakupie (wytworzeniu) towarów lub usług podlegających korekcie rozłożonej w czasie (w zakresie, w jakim dla tych towarów i usług w 2013 roku trwał okres korekty),

3) u których zmieniło się prawo do odliczenia w stosunku do towaru lub usługi podlegającej korekcie rozłożonej w czasie (w zakresie, w jakim dla tych towarów i usług w 2013 roku trwał okres korekty),

4) u których w 2013 roku zaczęły występować zakupy towarów i usług wykorzystywanych zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku (chyba że możliwe było częściowe odliczenie podatku naliczonego od tych zakupów przez wyodrębnienie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami dającymi prawo do odliczenia, tj. zastosowanie metody częściowego odliczania, o której mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o VAT).

Nie zawsze jednak w wymienionych powyżej przypadkach konieczna jest korekta roczna. Nie dokonuje się jej, jeżeli proporcja ostateczna za 2013 rok okaże się taka sama jak proporcja wstępna stosowana w 2013 roku (ewentualnie - w przypadku towarów i usług podlegających korekcie rozłożonej w czasie - jeżeli proporcja ostateczna dla 2013 roku okaże się inna niż proporcja wstępna stosowana w roku ich nabycia). Jeżeli jednak proporcja ostateczna różni się od proporcji wstępnej choćby o 1 punkt procentowy, konieczne jest dokonanie korekty rocznej za 2013 rok (z analogicznym jak wyżej zastrzeżeniem dotyczącym składników majątku podlegających korekcie rozłożonej w czasie). [przykład 1] Jest to sytuacja odmienna od istniejącej w przeszłości (do 1 kwietnia 2011 r.), kiedy to korekty nie dokonywało się, jeżeli różnica nie przekraczała 2 punktów procentowych.

Podatek objęty

Korektą roczną za 2013 rok objęty jest podatek odliczony w 2013 roku (w przypadku części środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - także podatek odliczony we wcześniejszych latach) przy dokonywaniu zakupów wykorzystywanych przez podatnika zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych od podatku (z wyłączeniem podatku przyporządkowanego do czynności opodatkowanych na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o VAT). [tabela 1 i przykład 2]

Sposób obliczania

Przy ustalaniu proporcji ostatecznej dla zakończonego roku stosuje się większość przepisów dotyczących ustalania proporcji wstępnej (nie stosuje się jedynie przepisów dotyczących ustalania prognozy proporcji), a w konsekwencji proporcja ostateczna jest ustalana na niemal takich samych zasadach jak proporcja wstępna. O ile jednak proporcja wstępna ustalana jest na podstawie obrotów osiągniętych w poprzednim roku, proporcja ostateczna jest obliczana na podstawie obrotu osiągniętego w roku, dla którego jest ustalana. A zatem o ile proporcja wstępna dla 2013 roku została ustalona przez podatników na podstawie obrotów osiągniętych w 2012 roku, to proporcja ostateczna dla 2013 roku ustalana jest na podstawie obrotów osiągniętych przez podatników w 2013 roku.

Proporcję ostateczną dla 2013 roku ustala się jako udział osiągniętego w ubiegłym roku obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia, w całkowitym osiągniętym przez podatnika w 2013 roku obrocie (zob. art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT). Innymi słowy proporcja ostateczna za 2013 rok stanowi ułamek, w którym:

1) licznik stanowi całkowita kwota obrotu w danym roku uzyskanego z transakcji, które dają prawo do odliczenia (w tym wartość uprawniających do odliczania podatku naliczonego z nimi związanego czynności, których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski),

2) mianownik stanowi całkowita kwota obrotu w danym roku uzyskanego z transakcji uwzględnionych w liczniku oraz transakcji, które nie dają prawa do odliczenia (w tym wartość czynności, których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski).

Przy obliczaniu proporcji ostatecznej nie uwzględnia się jednak całego obrotu podatnika osiągniętego w 2013 roku, a także wartości czynności innych niż sprzedaż podatników. [tabela 2]

Dwa rodzaje

Przepisy o VAT przewidują dwa rodzaje korekt rocznych, tj. korektę jednorazową oraz korektę rozłożoną w czasie (na 5 lub 10 lat). Większość towarów i usług nabywanych przez podatników podlega korekcie jednorazowej, część jednak towarów i usług podlega korekcie rozłożonej w czasie. [ramka]

Korekcie jednorazowej za 2013 rok podlegają wszelkie podlegające korekcie towary i usługi nabyte przez podatników w 2013 roku (a ściślej - wszelkie towary i usługi, w stosunku do których prawo do odliczenia podatku naliczonego powstało u podatników w 2013 roku), z wyłączeniem towarów i usług podlegających korekcie rozłożonej w czasie. Przed przystąpieniem do korekty jednorazowej za 2013 rok podatnicy powinni ustalić:

1) łączną kwotę podatku naliczonego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług podlegających korekcie jednorazowej za 2013 rok,

2) łączną kwotę podatku faktycznie odliczonego z powyższych faktur (podatku odliczonego w oparciu o proporcję wstępną lub prognozę proporcji obowiązującą podatnika w 2013 roku),

3) proporcję ostateczną dla 2013 roku.

W celu obliczenia kwoty korekty należy przemnożyć proporcję ostateczną przez pierwszą z wymienionych kwot, a następnie porównać z drugą. W tym celu można posłużyć się wzorem nr 1.

Otrzymany wynik (kwota korekty jednorazowej) może mieć wartość dodatnią lub ujemną. Uzyskanie wyniku dodatniego oznacza, że w 2013 roku podatnik odliczył mniej podatku naliczonego, niż wynika to z proporcji ostatecznej dla tego roku, a więc kwota korekty jednorazowej zwiększy u podatnika kwotę podatku podlegającego odliczeniu. Z kolei uzyskanie wyniku ujemnego oznacza, że w 2013 roku podatnik odliczył więcej podatku naliczonego niż wynika to z proporcji ostatecznej, a więc kwota korekty jednorazowej zmniejszy u podatnika kwotę podatku podlegającego odliczeniu. W obu przypadkach kwota korekty jednorazowej za zakończony rok powinna zostać wykazana przez podatnika (ze znakiem minus, jeżeli kwota korekty jest ujemna) w poz. 44 deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r. albo w poz. 44 deklaracji VAT-7K/VAT-7D za I kwartał 2014 r. (zob. art. 91 ust. 3 ustawy o VAT). [przykłady 3 i 4]

Niektóre środki trwałe oraz wartości niematerialne nie podlegają korekcie jednorazowej, lecz korekcie rozłożonej w czasie. Okres korekty rozłożonej w czasie wynosi, co do zasady, 5 lat. Dłuższy, 10-letni okres korekty dotyczy nieruchomości oraz praw wieczystego użytkowania. W obu przypadkach okres korekty liczony jest od roku, w którym środek trwały lub wartość niematerialna i prawna zostały oddane do użytkowania (a zatem rok oddania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania jest pierwszym z 5 lub 10 lat okresu korekty).

Cechą charakterystyczną korekty rozłożonej w czasie jest to, że w ramach korekty z każdego z 5 lub 10 lat okresu korekty korygowana jest, odpowiednio, 1/5 lub 1/10 podatku odliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu składnika majątku objętego taką korektą. W konsekwencji podatnik przystępujący do omawianej korekty za 2013 rok powinien ustalić:

1) 1/5 (w przypadku nieruchomości - 1/10) podatku naliczonego na fakturach dokumentujących nabycie oraz na fakturach dokumentujących zakupy związane z wytworzeniem składników majątku podlegających korekcie rozłożonej w czasie za 2013 rok,

2) 1/5 (w przypadku nieruchomości - 1/10) podatku faktycznie odliczonego w związku z nabyciem (wytworzeniem) składników majątku podlegających korekcie rozłożonej w czasie za 2013 rok,

3) proporcję ostateczną dla 2013 roku.

W celu obliczenia kwoty korekty rozłożonej w czasie należy przemnożyć proporcję ostateczną przez pierwszą z wymienionych kwot, a następnie porównać z drugą. W tym celu można posłużyć się wzorem nr 2.

Otrzymany wynik może mieć - analogicznie jak w przypadku korekty jednorazowej - wartość dodatnią lub ujemną. Wynik dodatni oznacza, że o obliczoną kwotę korekty rozłożonej w czasie za 2013 rok podatnik może powiększyć kwotę podatku podlegającego odliczeniu. Z kolei wynik ujemny oznacza, że o obliczoną kwotę korekty rozłożonej w czasie za 2013 rok podatnik ma obowiązek pomniejszyć kwotę podatku podlegającego odliczeniu. W obu przypadkach kwota korekty powinna być wykazywana przez podatnika (ze znakiem minus, jeżeli kwota korekty jest ujemna) w poz. 43 deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r. albo w poz. 43 deklaracji VAT-7K/VAT-7D za I kwartał 2014 r. (zob. art. 91 ust. 3 ustawy o VAT).

PIT i CIT

Korekty roczne dokonywane przez podatników wywołują skutki nie tylko na gruncie VAT, lecz także na gruncie przepisów o podatku dochodowym. Jak wynika z art. 14 ust. 2 pkt 7f i art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. c ustawy o PIT oraz art. 12 ust. 1 pkt 4g o art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy o CIT, w przypadku gdy na skutek dokonanej korekty dochodzi do:

1) zwiększenia podatku odliczonego, kwota ta stanowi przychód podatnika podlegający opodatkowaniu (jest to cena, jaką podatnicy muszą zapłacić za możliwość powiększenia podatku naliczonego),

2) zmniejszenia podatku odliczonego, kwota ta może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu.

Dotyczy to również korekt podatku naliczonego dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Korekty takie nie wpływają na ich wartość początkową, lecz zależnie od tego, czy w drodze korekty zmniejszana jest, czy zwiększana kwota podatku podlegającego odliczeniu, stanowią:

● przychód (jeżeli kwota korekty zwiększa kwotę podatku podlegającego odliczeniu) lub

● koszt uzyskania przychodów (jeżeli kwota korekty zmniejsza kwotę podatku podlegającego odliczeniu).

Zauważyć należy, że z przepisów nie wynika wprost, kiedy powstają przychody i koszty, o których mowa. Przyjmuje się, że następuje to w momencie złożenia deklaracji VAT-7/VAT-7K/VAT-7D, w której rozliczana jest korekta. A zatem przychody oraz koszty uzyskania przychodów wynikające z korekty rocznej dokonywanej za 2013 rok u podatników składających miesięczne deklaracje VAT-7 powstają w lutym 2014 r., zaś u podatników składających kwartalne deklaracje VAT-7K/VAT-7D - w kwietniu 2014 r.

WAŻNE

Jeżeli proporcja ostateczna różni się od proporcji wstępnej choćby o 1 punkt procentowy, konieczne jest dokonanie korekty za cały rok

Tabela 1. typy podatków

Podatek, który w 2013 roku (a w przypadku niektórych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych także w latach wcześniejszych): 1) odliczany był przez podatnika (a przynajmniej mógł być przez niego odliczany) w oparciu o proporcję wstępną (jest to najczęściej spotykana sytuacja), 2) odliczany był przez podatnika (a przynajmniej mógł być przez niego odliczany) w całości ze względu na zaokrąglenie proporcji wstępnej do 100 proc. (na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT), 3) odliczany był przez podatnika (a przynajmniej mógł być przez niego odliczany) w całości ze względu na rozpoczęcie wykonywania czynności zwolnionych od podatku w trakcie 2013 roku (dotyczy to podatników, którzy przed 2013 rokiem nie wykonywali czynności zwolnionych od podatku), 4) nie był odliczany przez podatnika (a przynajmniej nie powinien być przez niego odliczany) ze względu na zaokrąglenie proporcji wstępnej do 0 proc. (na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, 5) nie był odliczany przez podatnika (a przynajmniej nie powinien być przez niego odliczany) ze względu na rozpoczęcie wykonywania czynności opodatkowanych w trakcie 2013 roku (dotyczy podatników, którzy przed 2013 rokiem nie wykonywali czynności opodatkowanych).

Podatek naliczony (w przypadku części środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - także w trakcie wcześniejszych lat) dotyczący: 1) zakupów towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, 2) zakupów towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, 3) zakupów towarów i usług wykorzystywanych zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych, jeżeli podatek ten został przyporządkowany poszczególnym rodzajom czynności (zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT).

Tabela 2. Elementy, których się nie uwzględnia przy ustalaniu proporcji ostatecznej

1) (opodatkowany i zwolniony) uzyskany z dostaw używanych przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów (zob. art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 5 ustawy o VAT), oraz 2) z tytułu transakcji dotyczących pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych (zob. art. 91 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT), 3) z tytułu transakcji dotyczących usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy (zob. art. 91 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT).

1) wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów, 2) świadczenie usług oraz dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca (dotyczy nabywców tych usług i towarów; dostawcy towarów i usług, dla których podatnikami są nabywcy, uwzględniają wartość tych czynności jako obrót dający prawo do odliczenia), 3) wewnątrzwspólnotowe transakcje trójstronne, w których polski podatnik jest ostatnim uczestnikiem obrotu (nabywcą), 4) otrzymywanie dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, które nie powiększają podstawy opodatkowania podatników, 5) niepodlegające opodatkowaniu, np. odszkodowania i kary umowne czy niepodlegające opodatkowaniu czynności wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego.

WZÓR 1

Wzór na kwotę jednorazowej korekty rocznej za 2013 rok

gdzie:

K - oznacza kwotę korekty jednorazowej za 2013 rok,

S - oznacza kwotę podatku naliczonego na fakturach dokumentujących dokonane w 2013 roku zakupy towarów i usług podlegających korekcie jednorazowej,

P - oznacza proporcję ostateczną dla 2013 roku,

O - oznacza łączną kwotę podatku faktycznie odliczonego z tych faktur (w oparciu o proporcję wstępną (ewentualnie w oparciu o prognozę proporcji) dla 2013 roku.

WZÓR 2

Wzór na rozłożoną w czasie korektę roczną za 2013 rok:

gdzie:

K - oznacza kwotę korekty rozłożonej w czasie za 2013 rok,

N - oznacza 1/5 (w przypadku nieruchomości - 1/10) podatku naliczonego na fakturach dokumentujących nabycie składników majątku podlegających korekcie rozłożonej w czasie za 2013 rok,

P - oznacza proporcję ostateczną dla 2013 roku,

O - oznacza 1/5 (w przypadku nieruchomości - 1/10) podatku faktycznie odliczonego w związku z nabyciem (wytworzeniem) składników majątku podlegających korekcie rozłożonej w czasie za 2013 rok.

Towary i usługi objęte korektą rozłożoną w czasie za 2013 rok:

1) zaliczane do środków trwałych podlegających amortyzacji budynki, budowle i lokale nabyte (i oddane do użytkowania) między 1 maja 2004 r. a 31 maja 2005 r., jeżeli ich wartość początkowa przekraczała 3500 zł (zob. art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w tym okresie),

2) zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji budynki, budowle i lokale oraz grunty, a także prawa wieczystego użytkowania (jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podatników) nabyte od 1 czerwca 2005 r., których wartość początkowa przekracza 15 000 zł (zob. art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym obecnie), z zastrzeżeniem, że korekcie rozłożonej w czasie nie podlegają opłaty roczne pobierane z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste (opłaty te podlegają korekcie jednorazowej - zob. art. 91 ust. 2a ustawy o VAT),

3) zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji towary i usługi inne niż nieruchomości oddane do użytkowania od 2009 roku, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł (zob. art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym obecnie).

PRZYKŁAD 1

1 punkt procentowy

Podatnik wykonuje czynności opodatkowane i zwolnione, a więc jest obowiązany do proporcjonalnego odliczania części VAT naliczonego. W 2013 roku stosował proporcję wstępną 87 proc., a proporcja ostateczna dla 2013 roku wyniosła 86 proc. Musi on dokonać korekty podatku odliczonego proporcjonalnie w 2013 roku (mimo że różnica między proporcją wstępną a ostateczną wynosi tylko 1 pkt proc.).

PRZYKŁAD 2

W całości i w części

Dentysta (osoba fizyczna prowadząca działalność) świadczy usługi leczenia zębów. Usługi te są najczęściej zwolnione od podatku (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT), lecz część usług (np. wybielanie zębów) ze zwolnienia nie korzysta, i jest opodatkowana 23-proc. VAT. Lekarz nie korzysta ze zwolnienia ze względu na wartość sprzedaży. Dokonuje on zakupów związanych ze świadczeniem obu rodzajów usług (czynsz najmu, koszty mediów, usługi księgowe itd.) oraz zakupów związanych ze świadczeniem poszczególnych rodzajów usług w zakresie ochrony zdrowia (np. koszty materiałów medycznych wykorzystywanych do wykonania konkretnych usług).

W tej sytuacji częściowemu odliczeniu (a po zakończeniu roku - korekcie podatku odliczonego) podlega wyłącznie podatek naliczony związany z zakupami dotyczącymi świadczenia obu rodzajów usług.

Nie podlega w ogóle odliczeniu (a po zakończeniu roku - nie podlega korekcie podatku naliczonego) podatek naliczony związany z zakupami dotyczącymi wyłącznie usług zwolnionych od podatku.

W całości podlega odliczeniu (a po zakończeniu roku - nie podlega korekcie podatku odliczonego) podatek naliczony związany z zakupami dotyczącymi wyłącznie usług opodatkowanych.

PRZYKŁAD 3

Wynik dodatni...

Podatnik (osoba fizyczna) jest okulistą i prowadzi w tym zakresie działalność gospodarczą. Podatnik ten jest również przedstawicielem firmy farmaceutycznej. Ustalona przez niego proporcja wstępna dla 2013 roku wyniosła 27 proc. Kwota podatku naliczonego na otrzymanych przez podatnika fakturach dotyczących obu rodzajów działalności wyniosła w 2013 roku 23 200 zł. Oznacza to, że podatnik odliczył w ubiegłym roku 6264 zł z tej kwoty (23 200 x 27 proc.).

Proporcja ostateczna obliczona przez podatnika dla 2013 roku wyniosła 32 proc. A zatem: P = 32 proc., S = 23 200 zł, O = 6264 zł. W konsekwencji:

K = (32 proc. x 23 200 zł) - 6264 zł = 7424 zł - 6264 zł = 1160 zł.

Otrzymany wynik dodatni oznacza, że kwota 1160 zł powiększy u podatnika podatek podlegający odliczeniu (może zostać wykazana w poz. 44 deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r. albo w poz. 44 deklaracji VAT-7K/VAT-7D za I kwartał 2014 r.).

PRZYKŁAD 4

...i ujemny

Spółka świadczy opodatkowane stawką podstawową 23 proc. usługi doradztwa finansowego oraz zwolnione od podatku usługi pośrednictwa kredytowego. Ustalona przez nią proporcja wstępna dla 2013 roku wyniosła 76 proc. Kwota podatku naliczonego na otrzymanych przez spółkę fakturach dotyczących obu rodzajów działalności wyniosła w 2013 roku 71 800 zł. Oznacza to, że spółka odliczyła w trakcie 2013 roku 54 568 zł z tej kwoty (71 800 zł x 76 proc.).

Proporcja ostateczna obliczona przez spółkę dla 2013 roku wyniosła 69 proc. A zatem: P = 69 proc., S = 71 800 zł, O = 54 568 zł. W konsekwencji:

K = (69 proc. x 71 800 zł) - 54 568 zł = 49 542 zł - 54 568 zł = - 5026 zł

Otrzymany wynik ujemny oznacza, że kwota 5026 zł pomniejszy w spółce podatek podlegający odliczeniu (musi zostać wykazana ze znakiem minus w poz. 44 deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r. albo w poz. 44 deklaracji VAT-7K/VAT-7D za I kwartał 2014 r.).

PRZYKŁAD 5

Zakup samochodu

Podatnik w 2012 roku kupił samochód, przy którego nabyciu kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku z faktury dokumentującej jego nabycie. Z kolei w 2013 roku podatnik ten kupił samochód osobowy, przy którego nabyciu kwotę podatku naliczonego stanowiło tylko 60 proc. kwoty podatku z faktury dokumentującej jego nabycie. Oba samochody wykorzystywane były i są przez podatnika zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych.

Pierwszy samochód został nabyty w październiku 2012 r. za kwotę 70 000 zł netto + 16 100 zł VAT. Proporcja wstępna dla 2012 roku wyniosła u podatnika 74 proc. W konsekwencji przy zakupie tego samochodu podatnik odliczył 11 914 zł (16 100 zł x 74 proc.). 1/5 z powyższych kwot to:

1) 3220 zł (16 100 zł x 1/5), oraz

2) 2382,8 zł (11 914 zł x 1/5).

Proporcja ostateczna dla 2012 roku (proporcja ta była jednocześnie proporcją wstępną dla 2013 roku) wyniosła u podatnika 82 proc. W tej sytuacji: N = 3220 zł, P = 82 proc., zaś O = 2382,8 zł, co oznacza, że:

K = (3220 zł x 82 proc.) -2382,8 zł = 2640,4 zł - 2382,8 zł = 257,6 zł

Kwota korekty jest dodatnia, a więc powiększyła u podatnika kwotę podatku podlegającego odliczeniu. Kwotę tę po zaokrągleniu do 258 zł podatnik wykazał w poz. 53 deklaracji VAT-7 za styczeń 2013 r. (obecnie pozycji tej odpowiada poz. 43 deklaracji VAT-7).

Drugi samochód podatnik kupił w maju 2013 r. za 60 000 zł netto + 13 800 zł VAT. W związku z tym, że był to samochód osobowy, VAT naliczony to 6000 zł. Proporcja wstępna dla 2013 roku wyniosła 82 proc., więc przy zakupie tego samochodu spółka odliczyła 4920 zł (6000 zł x 82 proc.).

1/5 z powyższych kwot to:

1) 1200 zł (6000 zł x 1/5),

2) 984 zł (4920 zł x 1/5).

Obliczona przez spółkę proporcja ostateczna dla 2013 roku wyniosła 76 proc. (proporcja ta jest jednocześnie proporcją wstępną dla 2014 roku). W tej sytuacji:

1) dla samochodu kupionego w 2012 roku - N = 3220 zł, P = 76 proc., zaś O = 2382,8 zł,

2) dla samochodu kupionego w 2013 roku - N = 1200 zł, P = 76 proc., zaś O = 984 zł.

Oznacza to, że w przypadku samochodu kupionego w 2012 roku:

K = (3220 zł x 76 proc.) -2382,8 zł = 2447,2 zł -2382,8 zł = 64,4 zł

Natomiast dla samochodu osobowego kupionego w 2013 r.:

K = (1200 zł x 76 proc.) - 984 zł = 912 zł - 984 zł = -72 zł

Łączna kwota korekty rozłożonej w czasie za 2013 rok (zakładając, że spółka nie posiada innych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających tej korekcie) wyniosła zatem 7,6 (64,4 - 72) zł. Kwota ta ma wartość ujemną, a więc pomniejszy w spółce podatek podlegający odliczeniu w deklaracji VAT-7 za styczeń 2014 r. (poprzez wykazanie jej po zaokrągleniu do 64 zł ze znakiem minus w poz. 43 deklaracji).

Na analogicznych zasadach spółka powinna przeprowadzać korektę w kolejnych latach. I tak (jeśli wcześniej przedmiotowe samochody nie zostaną sprzedane) podatek naliczony przy zakupie samochodu:

1) kupionego w 2012 roku - będzie przedmiotem korekty za lata 2014, 2015 i 2016,

2) kupionego w 2013 roku - będzie przedmiotem korekty za lata 2014, 2015, 2016 i 2017.

Jerzy Tramski

 dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 90 i 91 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Art. 14 ust. 2 pkt 7f i art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Art. 12 ust. 1 pkt 4g i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).