Refakturowanie: choć przepisy się zmieniły, to problemy pozostały

Przepisy nadal nie definiują pojęcia refakturowania, a w konsekwencji jest ono przez podatników często nadużywane. Wyjaśnić więc należy, że refakturowaniem jest przede wszystkim fakturowanie odsprzedaży usług. Do odsprzedaży usług dochodzi zaś wówczas, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług. W takich przypadkach przyjmuje się bowiem, że podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi (zob. art. 8 ust. 2a ustawy o VAT).

W wąskim rozumieniu do refakturowania usług dochodzi w przypadkach, gdy usługi są odsprzedawane po niezmienionej cenie (w szczególności bez doliczania marży lub prowizji). Natomiast w szerokim rozumieniu pojęcie "refakturowania" obejmuje również fakturowanie odsprzedaży usług po zmienionej cenie (np. po cenie podwyższonej o marżę lub prowizję), co jest - wbrew przekonaniu niektórych podatników - jak najbardziej dopuszczalne.

Refakturowaniem często nazywane jest również fakturowanie odsprzedaży energii elektrycznej, cieplnej, chłodniczej oraz gazu przewodowego (co prawda wszelkie postacie energii uważane są na gruncie VAT za towary, lecz dostawy energii mają w istocie charakter zbliżony do świadczenia usług). Także w tym przypadku można wyróżnić refakturowanie w wąskim rozumieniu (gdy wymienione postacie energii odsprzedawane są po niezmienionej cenie), jak też w szerokim rozumieniu (gdy odsprzedawane są po zmienionej cenie).

W najszerszym rozumieniu pojęcie refakturowania obejmuje również odsprzedaż innych niż energie towarów, np. paliw. Podobnie jak wcześniej, refakturowanie towarów rozumiane może być węziej (gdy towary odsprzedawane są po niezmienionej cenie) lub szerzej (gdy towary odsprzedawane są po zmienionej cenie).

Kiedy jest to możliwe...

Refakturowanie jest możliwe w przypadkach, gdy dochodzi do odsprzedaży usług (w przypadku refakturowania usług), energii (w przypadku refakturowania energii) oraz innych niż energia towarów (w przypadku refakturowania towarów).

Do odsprzedaży usług dochodzi wówczas, gdy podatnik VAT, działając we własnym imieniu, ale na rzecz innego podmiotu (osoby trzeciej), bierze udział w świadczeniu usług. W przypadkach takich przyjmuje się, że sam otrzymał i wyświadczył te usługi. [przykłady 1 i 2]

Do odsprzedaży energii dochodzi w przypadkach, gdy trzy lub więcej podmiotów dokonuje dostaw energii w taki sposób, że energia jest dostarczana bezpośrednio między pierwszym a ostatnim podmiotem. [przykład 3]

Do odsprzedaży towarów dochodzi w każdej sytuacji, gdy dany podmiot nabywa we własnym imieniu i faktycznie otrzymuje towary, a następnie dokonuje ich dostawy (sprzedaży) innemu podmiotowi. Do odsprzedaży towarów dochodzi również w każdym przypadku, gdy trzy lub więcej podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy (w przypadkach takich uznaje się bowiem, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach) (zob. art. 7 ust. 8 ustawy o VAT). [przykład 4]

...a kiedy niedopuszczalne

Nie w każdej jednak sytuacji refakturowanie jest właściwą formą obciążania kosztami kontrahentów. Przede wszystkim nie jest właściwe refakturowanie na nabywców dodatkowych kosztów związanych z dokonywanymi dostawami lub świadczonymi usługami. Koszty takie powiększają bowiem podstawę opodatkowania tych czynności, a w konsekwencji powinny być wkalkulowywane w cenę towarów oraz usług, a nie odrębnie refakturowane.[przykłady 5 i 6]

Refakturowanie nie może być przy tym sposobem na podzielenie świadczenia kompleksowego (czyli świadczenia składającego się z kilku różnych czynności) na dwa lub więcej świadczeń cząstkowych. [przykład 7]

Przy najmie i dzierżawie...

Sporna jest natomiast kwestia wyodrębniania z podstawy opodatkowania usług najmu kosztów mediów (np. opłat za wywóz śmieci, za zużycie wody czy za odbiór ścieków) i odrębne obciążanie najemców tymi kosztami.

Organy podatkowe od kilku lat uważają, że refakturowanie kosztów mediów na najemców i dzierżawców nie jest możliwe, tj. że obciążanie najemców kosztami mediów powinno być traktowane jako element świadczenia usług najmu i dzierżawy (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11 października 2012 r., nr IPTPP4/443-489/12-2/OS, interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 lutego 2013 r., nr ILPP2/443-1135/12-4/AD czy interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 12 lutego 2013 r., nr IBPP4/443-553/12/BP). Odmienne stanowisko reprezentują natomiast sądy administracyjne, które dopuszczają refakturowanie kosztów mediów na najemców (zob. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 740/10, wyrok WSA we Wrocławiu z 6 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 458/12 czy wyrok WSA w Łodzi z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 908/12).

Powoduje to, że (do czasu rozstrzygnięcia powyższego sporu przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - sygnatura sprawy przed Trybunałem to C-42/14) podatnicy muszą wybierać między jednym z dwóch stanowisk, tj. stanowiskiem wyłączającym dopuszczalność refakturowania kosztów mediów na najemców i dzierżawców (reprezentowanym przez organy podatkowe) oraz stanowiskiem dopuszczającym takie postępowanie (reprezentowanym przez sądy administracyjne oraz większość specjalistów). [przykład 8]

...lub leasingu

Przez wiele lat sporna była kwestia, jak firmy leasingowe powinny traktować koszty ubezpieczenia przedmiotu leasingu, którymi obciążani są leasingobiorcy. Z jednej strony można się spotkać ze stanowiskiem, że koszty takie stanowią element podstawy opodatkowania usług leasingu (ewentualnie dostaw towarów z tytułu wydania przedmiotu leasingu), a w konsekwencji powinny być opodatkowywane stawką VAT właściwą dla usług leasingu (dostaw towarów z tytułu wydania przedmiotu leasingu), czyli najczęściej stawką podstawową w wysokości 23 proc.

Z drugiej strony można się spotkać ze stanowiskiem, że z treści umów leasingu może wynikać odrębne rozliczanie kosztów ubezpieczenia przedmiotu leasingu, a w konsekwencji koszty te firmy leasingowe mogą refakturować na leasingobiorców z właściwym dla usług ubezpieczeniowych zwolnieniem od podatku (zwolnienie od podatku obejmujące usługi ubezpieczeniowe wynika z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT).

17 stycznia 2013 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie C-224/11, w którym, co do zasady, opowiedział się za tym drugim stanowiskiem. W wyroku tym Trybunał orzekł, że "usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu i usługa leasingu co do zasady stanowią usługi odrębne i niezależne do celów podatku od wartości dodanej". Ponadto TSUE stwierdził, że "jeżeli leasingodawca ubezpiecza przedmiot leasingu, obciążając dokładnym kosztem tego ubezpieczenia leasingobiorcę, w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym taka czynność stanowi transakcję ubezpieczeniową w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. a dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej" (a więc w Polsce usługę zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT).

Wysokość podatku

Dokumentowane refakturami (odsprzedawane) usługi i towary powinny być opodatkowane, co do zasady, stawkami VAT (stawkami VAT w znaczeniu obejmującym również zwolnienie od podatku) właściwymi dla odsprzedawanych towarów i usług. Z reguły oznacza to opodatkowanie według stawki VAT obowiązującej przy zakupie towarów lub usług. [przykład 9]

Nie jest tak jednak zawsze. Od zasady tej ustawodawca przewidział kilka wyjątków. Pierwszy dotyczy refaktur wystawianych przez podatników korzystających ze zwolnienia od podatku ze względu na wartość sprzedaży (tj. zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT). Refaktury wystawiane przez takich podatników (przypomnieć należy, że od 1 stycznia 2014 r. faktury wystawiają wszyscy podatnicy, w tym podatnicy zwolnieni od podatku oraz niezarejestrowani) zawsze wystawiane są ze zwolnieniem od podatku. [przykład 10]

Ponadto wskazać należy, że podatnicy wystawiający refaktury obowiązani są stosować właściwe stawki podatku dla odsprzedawanych towarów i usług, nawet jeżeli sprzedawcy tych towarów i usług opodatkowali je według błędnej stawki. A zatem opodatkowanie przez sprzedawcę sprzedaży towarów lub usług według błędnej stawki VAT powoduje, że inna (błędna) stawka VAT znajduje się na refakturowanej fakturze, a inna stawka VAT powinna być zastosowana na refakturze. [przykład 11]

Kolejny wyjątek wynika z tego, że dla niektórych czynności do stosowania obniżonej stawki VAT lub zwolnienia od podatku uprawnione są tylko określone podmioty. Przyjmuje się najczęściej, że w przypadkach takich refakturowanie (odsprzedaż tych czynności) przez inne podmioty nie korzysta z tej obniżonej stawki podatku lub zwolnienia, a w konsekwencji powinno być opodatkowane na zasadach ogólnych dla refakturowanej czynności. [przykład 12]

W końcu wskazać należy, że może się zdarzyć, że miejsce świadczenia nabywanej usługi znajduje się na terytorium Polski, zaś miejsce świadczenia odsprzedawanej usługi znajduje się poza terytorium Polski. W takich przypadkach wystawiane refaktury nie powinny zawierać stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem (niezależnie od treści refakturowanych faktur). [przykład 13]

Powstawanie obowiązku podatkowego

Przepisy VAT nie określają szczególnego sposobu powstawania obowiązku podatkowego przy refakturowaniu. W konsekwencji obowiązek podatkowy z tytułu odsprzedaży towarów i usług dokumentowanych refakturami powstaje na zasadach właściwych dla odsprzedawanych towarów i usług. W pełni aktualny jest na gruncie obecnych przepisów wyrok NSA z 25 października 2012 r. (sygn. akt I FSK 65/12), w którym czytamy, że "moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, w przypadku refakturowania, należy ustalać tak jakby od początku refakturowana usługa była wyświadczona przez odsprzedającego, a więc na zasadach określonych w art. 19 ustawy [obecnie art. 19a ustawy - przyp. aut.] dla poszczególnych, będących przedmiotem refakturowania, świadczeń. Dlatego też, wbrew argumentacji sądu pierwszej instancji, za moment wykonania refakturowanej usługi, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, przyjąć należy moment wykonania wszystkich działań i czynności składających się na refakturowaną usługę".

Przypomnieć w związku z tym należy, że od 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady:

1) z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty (w odniesieniu do otrzymanej kwoty) - jeżeli przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi zapłata taka została otrzymana (zob. art. 19a ust. 8 ustawy o VAT),

2) z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi - w pozostałym zakresie (zob. art. 19a ust. 1 ustawy o VAT).

Zasada ta obowiązuje również w przypadku refakturowania. [przykład 14]

Podkreślić warto, że obowiązek podatkowy z tytułu dokumentowanej refakturami odsprzedaży towarów i usług powstaje, co do zasady, najpóźniej z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi również w przypadkach, gdy fakturę, na której podstawie wystawiana jest refaktura, podatnicy otrzymują z opóźnieniem. Przepisy nie przewidują, aby okoliczność taka opóźniała powstanie obowiązku podatkowego. [przykład 15]

Wskazać jednak należy, że dla niektórych czynności przepisy ustawy o VAT przewidują szczególny sposób powstawania obowiązku podatkowego. W takich przypadkach również obowiązek podatkowy w przypadku refakturowania powstaje w sposób szczególny. Dotyczy to w szczególności refakturowania kosztów mediów, gdyż obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży mediów (np. dostaw energii elektrycznej, świadczenia usług dostarczania wody czy świadczenia usług odprowadzania ścieków) powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z upływem terminu płatności (zob. art. 19a ust. 5 pkt 4 w zw. z art. 19a ust. 7 w zw. z art. 106i ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT). W przypadkach takich o dacie powstania obowiązku podatkowego z tytułu refakturowania decyduje bardzo często data wystawienia faktury. [przykład 16]

Zasady wystawiania

Przepisy nie określają szczególnych zasad wystawiania refaktur, a zatem wystawiane są one na zasadach ogólnych obowiązujących przy wystawianiu faktur. Co więcej - wbrew częstemu przekonaniu - refaktury nie muszą stanowić dokładnego odzwierciedlenia faktur zakupowych. Podatnicy nie są związani treścią faktur refakturowanych (faktur zakupowych), w tym przysługuje im prawo do doliczania marży czy prowizji do odsprzedawanych usług czy towarów.

Wystawianie refaktur na zasadach ogólnie obowiązujących przy wystawianiu faktur oznacza, między innymi, że refaktury nie muszą być tytułowane "REFAKTURA" czy "REFAKTURA VAT" (od 1 stycznia 2013 r. refaktury - podobnie jak "zwykłe" faktury" - nie muszą być również tytułowane słowami "FAKTURA VAT"). Nie ma jednak przeszkód, aby w podtytule faktury (jeżeli faktura zawiera tytuł) czy w dowolnym innym miejscu zostało określone, że dana faktura jest refakturą.

Standardowe są również terminy wystawiania refaktur. Powinny być one wystawiane w terminach właściwych dla refakturowanych czynności. Zasadą jest zatem wystawianie refaktur nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy odsprzedawanego towaru lub wykonania odsprzedawanej usługi (zob. art. 106i ust. 1 ustawy o VAT). [przykład 17]

Przypomnieć należy, że od 1 stycznia 2014 r. istnieje możliwość wystawiania faktur przed dokonaniem dostawy, wykonaniem usługi lub otrzymaniem zaliczki (nie wcześniej jednak niż, co do zasady, 30 dnia przed tymi zdarzeniami). Dotyczy to również refaktur. [przykład 18]

WAŻNE

Dokonanie refakturowania usług jest możliwe w przypadkach, gdy są one nabywane we własnym imieniu, ale na rzecz innego podmiotu

WAŻNE

Refakturowanie nie może służyć dzieleniu świadczeń kompleksowych na dwa lub więcej świadczeń cząstkowych

WAŻNE

Refakturowanie dokonane w celu obciążenia nabywców dodatkowymi kosztami związanymi z dokonywanymi dostawami towarów lub świadczeniem usług jest niedopuszczalne

WAŻNE

Podatnicy wystawiający refaktury nie są związani treścią refakturowanych faktur

WAŻNE

Zastosowanie błędnej stawki VAT przez sprzedawcę nie zwalnia z obowiązku zastosowania prawidłowej stawki VAT na refakturze

WAŻNE

Jeżeli miejsce świadczenia odsprzedawanej usługi znajduje się poza terytorium Polski, refaktury nie powinny zawierać stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem (niezależnie od treści refakturowanych faktur)

Co jest zabronione

Nie jest możliwe refakturowanie na najemców i dzierżawców takich kosztów jak podatek od nieruchomości, opłaty za użytkowanie wieczyste czy koszty ubezpieczenia nieruchomości. Koszty takie bezwzględnie powiększają podstawę opodatkowania świadczonych usług najmu lub dzierżawy.

PRZYKŁAD 1

Na rzecz osoby trzeciej

Podczas wizyty pracownika podatnika X u podatnika Y zepsuł się samochód podatnika X. Podatnicy ustalili, że podatnik Y zleci we własnym imieniu naprawę samochodu warsztatowi, z którym współpracuje, a następnie obciąży podatnika X kosztami naprawy. W takim przypadku podatnik Y nabędzie usługę naprawy we własnym imieniu, ale na rzecz podatnika X. W celu obciążenia podatnika X kosztami naprawy podatnik Y powinien wystawić refakturę.

PRZYKŁAD 2

Rozliczenie przy współwłasności

Samochód ma dwóch współwłaścicieli (braci), którzy wykorzystują go w prowadzonych przez siebie samodzielnie działalnościach gospodarczych. Współwłaściciel A nabył usługę naprawy tego samochodu we własnym imieniu, ale częściowo na rzecz współwłaściciela B. W takim przypadku współwłaściciel A może refakturować część nabytej usługi naprawy na współwłaściciela B.

PRZYKŁAD 3

Dostawa energii

Podatnik prowadzi camping, którego płot graniczy z promenadą. Przy promenadzie zaparkowana została przyczepa gastronomiczna, której właściciel poprosił przedsiębiorcę o odpłatne udostępnienie prądu. Przedsiębiorca zgodził się na to. W takim przypadku dojdzie do odsprzedaży energii przez przedsiębiorcę, a więc odsprzedaż energii elektrycznej powinien on dokumentować refakturami.

PRZYKŁAD 4

Zakup paliwa

Podatnikowi zepsuł się samochód. Przetransportował go więc na lawecie do warsztatu, gdzie go naprawiono. Przed odebraniem samochodu podatnik poprosił właściciela warsztatu o zatankowanie pojazdu na pobliskiej stacji. Właściciel warsztatu - o ile dokona zakupu we własnym imieniu - będzie uprawniony do refakturowania kosztów zakupu paliwa na podatnika.

PRZYKŁAD 5

Pokrycie kosztów noclegu

Przedsiębiorca świadczy usługi w zakresie badania ksiąg rachunkowych. Otrzymał zlecenie zbadania ksiąg spółki mającej siedzibę 300 kilometrów od miejsca jego zamieszkania. W związku z realizacją tego zlecenia podatnik poniósł koszty przejazdu do siedziby spółki oraz koszty noclegu, którymi - zgodnie z umową - zamierza obciążyć zleceniodawcę. Kosztów tych nie może jednak refakturować, lecz powinien je wkalkulować w cenę świadczonej usługi badania ksiąg (tj. koszty te powinny powiększyć cenę netto tej usługi).

PRZYKŁAD 6

Wysyłka towarów

Podatnik prowadzi sklep internetowy, a więc większość towarów dostarcza klientom drogą wysyłkową. Koszty wysyłki nie powinny być w tej sytuacji refakturowane, lecz powinny powiększać podstawę opodatkowania dostaw wysyłanych towarów.

PRZYKŁAD 7

Catering podczas szkoleń

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia szkoleń. W ich trakcie uczestnikom najczęściej jest zapewniany obiad zamawiany przez podatnika w firmie cateringowej. Nie jest w tej sytuacji dopuszczalne refakturowanie przez podatnika usług cateringowych. Zapewnienie obiadu stanowi element kompleksowych usług szkoleniowych, a w konsekwencji jego koszt stanowi element podstawy opodatkowania tych usług.

PRZYKŁAD 8

Dwa stanowiska

Spółka wynajmuje lokale mieszkalne (wyłącznie na cele mieszkaniowe) oraz lokale użytkowe. Przyjęcie stanowiska reprezentowanego przez organy podatkowe oznaczałoby, że spółka obowiązana jest:

1) traktować obciążanie kosztami mediów najemców lokali mieszkalnych jako element podstawy opodatkowania zwolnionych od podatku usług najmu,

2) traktować obciążanie kosztami mediów najemców lokali użytkowych jako element podstawy opodatkowania usług najmu opodatkowanych VAT według stawki podstawowej wynoszącej 23 proc.

Natomiast przyjęcie stanowiska reprezentowanego przez sądy administracyjne pozwala spółce - o ile zawarte umowy najmu przewidują odrębne rozliczanie kosztów mediów - refakturować na najemców koszty mediów ze stawkami właściwymi dla odsprzedawanych mediów (np. w przypadku obciążania kosztami wody czy usługami odbioru nieczystości - ze stawką 8 proc., w przypadku obciążania kosztami dostaw energii cieplnej, elektrycznej oraz gazu - ze stawką 23 proc.).

PRZYKŁAD 9

Jaka stawka

Będąca czynnym podatnikiem VAT spółka nabyła we własnym imieniu, lecz na rzecz swojego kontrahenta opodatkowaną 8-proc. stawką VAT usługę wstępu do muzeum. Refakturując tę usługę, spółka również może zastosować stawkę w wysokości 8 proc.

PRZYKŁAD 10

Korzystając ze zwolnienia

Wróćmy do poprzedniego przykładu i załóżmy, że spółka korzysta ze zwolnienia od podatku ze względu na wartość sprzedaży nieprzekraczającą 150 000 zł. W takim przypadku refaktura wystawiona przez spółkę powinna być wystawiona ze zwolnieniem od podatku (w uproszczeniu - ze stawką "ZW").

PRZYKŁAD 11

Błąd trzeba poprawić

Podatnik będący współwłaścicielem budynku niemieszkalnego zlecił we własnym imieniu, lecz częściowo na rzecz drugiego współwłaściciela tego budynku, remont dachu. Wykonawca remontu wystawił fakturę z błędną stawką VAT w wysokości 8 proc. Mimo to na wystawianej refakturze współwłaściciel powinien zastosować właściwą stawkę VAT wynoszącą 23 proc.

PRZYKŁAD 12

Preferencje nie dla wszystkich

Podatnik A zostawił w siedzibie podatnika B telefon komórkowy. Podatnicy uzgodnili, że podatnik B odeśle go podatnikowi A pocztą i obciąży kosztami wysyłki podatnika A. Na wystawianej w takim przypadku refakturze podatnik B nie może zastosować zwolnienia od podatku, gdyż zwolnione od podatku są tylko powszechne usługi pocztowe świadczone przez operatora obowiązanego do świadczenia takich usług, a więc przez Pocztę Polską (zob. art. 43 ust. 1 pkt 17 ustawy o VAT). A zatem na wystawianej refakturze podatnik B powinien zastosować stawkę VAT w wysokości 23 proc.

PRZYKŁAD 13

Odsprzedaż za granicę

Polski podatnik we własnym imieniu, ale na rzecz podatnika niemieckiego, nabył usługę naprawy samochodu. W takim przypadku miejsce świadczenia usługi naprawy samochodu nabywanej przez polskiego przedsiębiorcę znajduje się na terytorium Polski (na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, który ustanawia zasadę, że miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej), a więc usługa ta jest opodatkowana polskim VAT według stawki 23 proc. Natomiast miejsce świadczenia odsprzedawanej usługi naprawy samochodu znajduje się poza terytorium Polski (również na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT), a więc odsprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce. Mimo otrzymania faktury z VAT według stawki 23 proc., polski podatnik powinien wystawić refakturę bez stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

PRZYKŁAD 14

Decyduje wykonanie

Podatnik zamówił dla pracownika swojego kontrahenta nocleg w dniach 25-27 lutego 2014 r. Fakturę wystawioną przez hotel (27 lutego) podatnik otrzymał 4 marca 2014 r. Zgodnie z umową zawartą z kontrahentem na podstawie tej faktury podatnik wystawi refakturę kosztów noclegu. Refakturę taką podatnik obowiązany jest uwzględnić w deklaracji VAT-7 za luty 2014 r., gdyż w lutym (tj. 27 lutego) odsprzedawana usługa noclegowa została wykonana, a w konsekwencji w lutym powstał obowiązek podatkowy z tytułu jej odsprzedaży.

PRZYKŁAD 15

Konieczna korekta

Wróćmy do poprzedniego przykładu i załóżmy, że fakturę wystawioną przez hotel podatnik otrzyma dopiero w kwietniu i dopiero wówczas wystawi refakturę swojemu kontrahentowi. Z punktu widzenia powstania obowiązku podatkowego okoliczność taka nie będzie miała znaczenia, tj. wystawioną refakturę podatnik obowiązany będzie uwzględnić w drodze korekty deklaracji VAT-7 złożonej za luty 2014 r.

PRZYKŁAD 16

Szczególne przypadki

Podatnik świadczy usługi najmu i odrębnie obciąża najemców kosztami mediów (a więc stosuje się do stanowiska reprezentowanego w tej kwestii przez sądy administracyjne), tj. koszty energii elektrycznej, ogrzewania, wody oraz ścieków. Umowy przewidują, że termin płatności takich obciążeń upływa 14 dnia, licząc od dnia wystawienia faktury przez podatnika. I tak 17 lutego 2014 r. podatnik otrzymał z zakładu wodociągowego fakturę za zużycie wody w lokalu X w okresie od 10 stycznia do 9 lutego 2014 r. z terminem płatności upływającym 22 lutego 2014 r. Na podstawie tej faktury podatnik wystawił najemcy 3 marca 2014 r. refakturę kosztów wody z terminem płatności upływającym 17 marca 2014 r. Obowiązek podatkowy z tytułu odsprzedaży usługi dostarczania wody powstał w tej sytuacji 3 marca 2014 r. (w dniu wystawienia refaktury).

PRZYKŁAD 17

Właściwy termin

Spółka nabyła we własnym imieniu, lecz na rzecz kontrahenta usługę cateringową. Usługa ta została wykonana 27 lutego. Sprzedawca udokumentował ją fakturą wystawioną 5 marca, która została otrzymana przez spółkę 7 marca. Mimo to termin wystawienia refaktury przez spółkę upływa już 15 marca (tj. 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu wykonania usługi).

PRZYKŁAD 18

Wcześniejsza realizacja

Wróćmy do poprzedniego przykładu. Wiedząc, że usługa cateringowa będzie odsprzedawana, spółka mogła wystawić refakturę przed jej wykonaniem, nie wcześniej jednak niż 30 dni przed wykonaniem tej usługi. Najwcześniejszym terminem wystawienia refaktury był zatem 28 stycznia.

Jerzy Tramski

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 7 ust. 8, art. 8 ust. 2a, art. 19a, art. 29a ust. 1, art. 41, art. 106a-106o oraz art. 146a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

●  /z 13 stycznia 2014 /

●  /z 20 stycznia 2014 /

●  /z 3 lutego 2014 /

●  /z 10 lutego 2014 /

●  /z 3 marca 2014 /

●  /z 10 marca 2014 /

●  /z 17 marca 2014 /

●  /z 31 marca 2014 /