O opodatkowaniu budynków i budowli

O CO TOCZYŁ SIĘ SPÓR

Spór dotyczył tego, czy funkcja, przeznaczenie albo wyposażenie mogą przesądzać o tym, że obiekt budowlany jest budowlą, a nie budynkiem. W sprawie, która była podstawą rozstrzygnięcia TK, chodziło o kontener telekomunikacyjny, który spełniał wszystkie przesłanki, aby uznać go za budynek. Był to obiekt trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, a także posiadał fundamenty i dach. Mimo to organy podatkowe i NSA uznały, że jest to budowla, bo budynek został wypełniony urządzeniami telekomunikacyjnymi. Spełniał więc funkcję budowli, a nie budynku.

Dla właściciela kontenera oznaczało to 40-krotny wzrost opodatkowania. Podatek od budynku liczy się bowiem od jego powierzchni użytkowej, a od budowli - od jego wartości.

ROZSTRZYGNIĘCIE

Trybunał uznał, że przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania danego obiektu nie mogą mieć znaczenia dla klasyfikacji danego obiektu do budynku lub budowli, bo są to przesłanki, których nie przewiduje ustawa o podatkach i opłatach lokalnych.

TK przyznał, że ustawa nie mówi nic o funkcji obiektu budowlanego, co oznacza, że nie ma ona znaczenia dla opodatkowania. Zdaniem trybunału organy i sądy administracyjne, które brały pod uwagę przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania obiektu, dokonywały rozszerzającej wykładni definicji budowli i jednocześnie zawężającej wykładni definicji budynku. TK uznał, że taki zabieg stanowi nieakceptowalną ingerencję w treść definicji legalnej, a ponadto skutkuje interpretacją na niekorzyść podatnika. Przypomniał też o fundamentalnej dla prawa podatkowego zasadzie in dubio pro tributario (rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika). Przestrzeganie tej zasady przez organy podatkowe i sądy stanowi warunek konieczny zapewnienia podatnikom niezbędnego poziomu bezpieczeństwa, co sprzyjać będzie budowaniu zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa w tym obszarze. Jeśli dana regulacja prawa prowadzi do jednoznacznej interpretacji, to nie wolno jej modyfikować w oparciu o wykładnię funkcjonalną, w tym celowościową, jeśli prowadziłoby to do pogorszenia sytuacji prawnej podatnika. Natomiast jeśli nie można dojść do jednoznacznej interpretacji, to należy dokonać wykładni najbardziej korzystnej z punktu widzenia sytuacji prawnej podatnika. W żadnym wypadku argumentacja funkcjonalna, w tym celowościowa, nie może prowadzić do zwiększania obciążeń podatkowych.

TK uznał więc, że art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w zakresie, w jakim umożliwia uznanie za budowlę obiektu budowlanego, który spełnia kryteria bycia budynkiem przewidziane w art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy, jest niezgodny z konstytucją.

PODSUMOWANIE

Wyrok ma kolosalne znaczenie m.in. dla firm telekomunikacyjnych, energetycznych, gazowych, które stawiają budynki i umieszczają w nich różnego rodzaju urządzenia. Wyrok TK oznacza, że nie można budynku opodatkować jak budowli. Wyrok został opublikowany w Dzienniku Ustaw z 2017 r. pod poz. 2432.

@RY1@i02/2018/005/i02.2018.005.07100050d.801.jpg@RY2@