Odnaleziony skarb: czyj jest według prawa

Raz na jakiś czas media rozpalają się do czerwoności wiadomością o odnalezieniu jakiegoś „skarbu” o różnym znaczeniu historycznym. Tematyka ta pozostaje żywa także w popkulturze. Całe pokolenia wychowywały się na prozie o błyskotliwych odkrywcach, takich książkach jak „Szatan z siódmej klasy” (skarb z doby wojen napoleońskich), „Wakacje z duchami” (skarb w postaci zamczyska uratowanego przed rozbiórką) czy wielotomowy „Pan Samochodzik” (od skarbów Templariuszy po skarby z czasów II wojny światowej). Nie brakowało historii nawet o mniej ogarniętych poszukiwaczach skarbów, takich jak „Sposób na Alcybiadesa” (ząb Władysława Hermana czy fałszywa misiurka). Ukryty gdzieś na Dalekim Wschodzie skarb „szalonego barona” Romana von Ungerna, którego mit był żywy w Polsce zwłaszcza dzięki Ferdynandowi Ossendowskiemu i Kamilowi Giżyckiemu, był celem misji poszukiwawczych (m.in. niemieckiej i amerykańskiej). Tematyce poszukiwania skarbów poświęcone są także niezliczone reportaże.