Dokument dostawy ma charakter oświadczenia

Podatnik jest właścicielem kotłowni, w której wykorzystuje do palenia miał węglowy. Część tego wyrobu jest zwolniona z akcyzy, a część podlega opodatkowaniu. Proporcje zużycia na cele zwolnione i opodatkowane ustalone mogą być dopiero po fakcie spalenia wyrobu węglowego (na podstawie odczytów na zamontowanych licznikach zużycia energii cieplnej). Jak w momencie składania zamówienia u dostawcy wyrobów węglowych ustalać proporcję ilości nabywanych wyrobów węglowych, które mają być opodatkowane i zwolnione z podatku?

Obrót wyrobami węglowymi jest co do zasady opodatkowany akcyzą. Tym niemniej są przypadki, w których pośredniczący podmiot węglowy może sprzedać te wyroby bez podatku. Zgodnie bowiem z art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 z późn. zm.) zwalnia się z akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2. Warunkiem jest jednak dołączenie do przemieszczanych wyrobów dokumentu dostawy (art. 31a ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym). W dokumencie tym wskazywana jest każdorazowo m.in. ilość zwolnionych od akcyzy wyrobów węglowych. Przy czym jest to deklaracja (oświadczenie nabywcy), która umożliwia zwolnienie wyrobów akcyzowych z podatku.

Deklarowana przez podmiot korzystający ze zwolnienia ilość wyrobów węglowych nie musi zostać zużyta w określonym okresie rozliczeniowym, np. jednego roku. Podmiot zużywający wyroby węglowe wprawdzie zobowiązany jest prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 31a ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, lecz również i z tych przepisów nie wynika obowiązek zużycia nabytych wyrobów w określonym okresie rozliczeniowym (np. w okresie grzewczym). Przepisy nie regulują ani kwestii składania zamówienia, ani obliczania proporcji ilości nabywanych wyrobów węglowych z zapłaconą akcyzą i zwolnionych od podatku. Są to zatem ilości deklarowane przez nabywcę i ustalane przez niego zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem.

Podmiot zużywający wyroby węglowe zwolnione z podatku zobowiązany jest zużyć te wyroby zgodnie z ich przeznaczeniem. W przeciwnym wypadku, zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym, wyroby te będą podlegały opodatkowaniu akcyzą.

Oznacza to, że z dniem zużycia wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2 ustawy powstaje obowiązek podatkowy, co determinuje również złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracji podatkowej wraz z obowiązkiem obliczenia i wpłaty akcyzy na rachunek właściwej izby celnej w terminie wskazanym w art. 21a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Zużycie wyrobów z zapłaconą akcyzą do celów, które uprawniają do zwolnienia, nie oznacza zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego. Zatem różnice pomiędzy wielkością podatku akcyzowego doliczonego przez dostawcę do ceny wyrobu węglowego w fakturach a wielkością podatku obliczonego przez podmiot zużywający na podstawie faktycznego zużycia muszą być rozliczane zgodnie z powyższymi zasadami.

Oprac. Magdalena Majkowska

dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 26 czerwca 2012 r. (nr ILPP3/443-91/12-2/TW).