Jakie skutki podatkowe mają akcje promocyjne

Wydatki spółki ponoszone na artykuły spożywcze oferowane podczas spotkań promocyjnych organizowanych przez spółkę i dotyczących reklamy dystrybuowanych przez nią produktów leczniczych, o ile wypełniają definicję reklamy produktu leczniczego i nie naruszają przepisów prawa farmaceutycznego oraz ustawy o NFZ, w tym jeżeli działania te nie noszą znamion reprezentacji i nie wykraczają poza główny cel danego spotkania - mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast wydatki na usługi gastronomiczne nie mogą być uznane za koszty podatkowe, pomimo ich związku z przychodem, gdyż są wydatkami o charakterze reprezentacyjnym. Takie stanowisko przedstawił dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 31 maja 2010 r. (nr IPPB5/423-144/10-4/AS).

Art. 15, 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Drobne gadżety nie mają charakteru reprezentacyjnego - ich obecność jest dziś bowiem tak powszechna, że nie przyczynia się do budowy wizerunku firmy i to ich brak może uchodzić za odstępstwo od zwyczajowego postępowania.

Innymi słowy, o ile wartość jednostkowa przedmiotowych gadżetów będzie niska oraz ich rozdysponowanie będzie miało charakter masowy, to wydatki poniesione na zakup takich gadżetów nie będą spełniały kryterium okazałości czy wystawności, tj. elementów wyznaczających granice pojęcia reprezentacji. W konsekwencji nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów.

Jeżeli zatem wręczane przez spółkę drobne gadżety o niskiej wartości jednostkowej są rozdawane masowo oraz opatrzone są w sposób trwały logo firmy, to wydatki poniesione na ich nabycie stanowią koszt uzyskania przychodów.

Art. 15, 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Przychód z tytułu udostępniania powierzchni reklamowej na stronie internetowej (jak również w newsletterze czy w komunikatorze internetowym) zarządzanej przez osobę fizyczną i nieprowadzącą działalności gospodarczej - jeżeli czynność ta nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej - należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł. Konsekwencją takiej klasyfikacji źródła przychodu jest spoczywający na osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osobie prawnej i ich jednostkach organizacyjnych oraz jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, obowiązek sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i przekazanie jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Natomiast podatnik, który osiągnął omawiany przychód, jest zobligowany do wykazania go w zeznaniu podatkowym (PIT-36) składanym za dany rok podatkowy i obliczenia podatku należnego od sumy uzyskanych dochodów według skali podatkowej.

Art. 10, 20, 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

● przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

● wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Tym samym, aby przekazanie było opodatkowane VAT, spełnione muszą być łącznie następujące warunki: brak związku między celem nieodpłatnego przekazania a prowadzonym przedsiębiorstwem; prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów lub usług związanych z nieodpłatnym przekazaniem czy nieodpłatną usługą.

W analizowanej sytuacji spełniony został jedynie jeden z warunków - prawo spółki do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towaru lub usługi.

Spółka nie powinna zatem dokonywać opodatkowania przekazanych towarów z uwagi na fakt, że towary te zostały przekazane na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Art. 7 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Ewa Konderak

gp@infor.pl