Jednostronna zmiana metody unikania podwójnego opodatkowania

@RY1@i02/2012/235/i02.2012.235.18300060e.802.jpg@RY2@

Dr Janusz Fiszer, partner w PwC, docent Uniwersytetu Warszawskiego

Klauzula switch-over wpisywana jest do treści umów międzynarodowych w celu przeciwdziałania powstawaniu sytuacji podwójnego nieopodatkowania. W praktyce mamy z nią do czynienia, gdy państwo siedziby (rezydencji podatkowej) podatnika nie ma prawa opodatkować danego dochodu, gdyż jest on tam zwolniony z uwagi na stosowaną metodę wyłączenia z progresją. Jednocześnie państwo źródła, mając prawo nałożenia podatku, nie korzysta z niego, gdyż jego wewnętrzne przepisy nie nakładają obowiązku podatkowego na dany rodzaj dochodu. W praktyce dochodzi zatem do podwójnego nieopodatkowania - bardzo korzystnego dla podatnika, lecz w oczywisty sposób niekorzystnego dla fiskusa.

W celu uniknięcia tego rodzaju sytuacji niektóre państwa, zawierając nowe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub nowelizując obowiązujące je porozumienia, wpisują do nich klauzulę switch-over. Pozwala ona w opisanej powyżej sytuacji na zmianę przez państwo siedziby podatnika stosowanej metody wyłączenia z progresją na metodę zaliczenia proporcjonalnego, w przypadku gdy dany dochód mógłby efektywnie zostać zwolniony od opodatkowania w państwie źródła.

W wyniku zastosowania takiej klauzuli państwo siedziby uzyska prawo do opodatkowania danego dochodu, z zaliczeniem podatku ewentualnie pobranego w państwie źródła. Jeżeli natomiast państwo źródła takiego podatku nie pobiera, to wtedy cały uzyskany w tym państwie dochód podatnika będzie podlegał opodatkowaniu w państwie siedziby.

Warto wskazać, że klasycznym przykładem klauzuli switch-over może być nowe postanowienie art. 24 ust. 2 lit. c wprowadzone do obecnie obowiązującej umowy polsko-luksemburskiej z 1995 r. Klauzula ta została przyjęta na podstawie podpisanego w 7 czerwca 2012 r. protokołu do tej umowy.

Not. MGM