Jaki VAT i CIT od usługi gotowości do świadczenia doradztwa gospodarczego

vat

Opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (zob. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Przez świadczenie usług (stosownie do art. 8 ust. 1 in principio ustawy o VAT) rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 21 marca 2002 r. w sprawie C-174/00 (Kennemer Golf & Country Club and Staatssecretaris van Financiën) wskazał, że nie tylko skonkretyzowane świadczenie jest usługą w rozumieniu przepisów o VAT, ale również gotowość do realizacji tego świadczenia. Zatem gotowość do świadczenia usług doradztwa gospodarczego należy uznać za usługi w rozumieniu ustawy o VAT. Dla usług gotowości odpowiednią stawką VAT jest stawka właściwa dla usług, dla których usługi te są świadczone. W analizowanym przypadku będzie to stawka 23 proc., która jest właściwa dla usług doradztwa gospodarczego (zob. art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa pkt 1 ustawy o VAT). Przy czym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi (zob. art. 19a ust. 1 ustawy o VAT). Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego – do momentu zakończenia świadczenia tej usługi (art. 19a ust. 3 ustawy o VAT). Ponadto w wyroku z 3 września 2015 r. w sprawie C 463/14 (Asparuchowo Lejk Inwestmynt Kympani OOD przeciwko Direktor na direkcija „Obżałwane i danyczno osiguritełna praktika” Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite) TSUE stwierdził, że: pojęcie świadczenia usług obejmuje umowy dotyczące wykonania na rzecz przedsiębiorstwa usług doradztwa – w szczególności prawnego, gospodarczego i finansowego w ramach abonamentu – w zakresie których usługodawca jest do dyspozycji zleceniodawcy w okresie trwania umowy. W ich przypadku zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego i wymagalność podatku następują z upływem okresu, za który ustalono zapłatę, bez względu na to, czy i ile razy zleceniodawca skorzystał z usług usługodawcy.