Czy pracując za granicą, rozliczę się wspólnie

konsultant w TPA Horwath

Tak, pod pewnymi warunkami. Ustawodawca przewidział, że możliwość wspólnego opodatkowania istnieje w sytuacji, gdy jeden z małżonków mieszka w Polsce, a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie jednego z państw należących do Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego bądź też na terenie Szwajcarii. W konsekwencji, jeśli jeden z małżonków ma miejsce zamieszkania na innym obszarze niż wymienione, brak jest możliwości łącznego opodatkowania dochodów.

Kolejnym warunkiem koniecznym do spełnienia, aby małżonkowie mogli opodatkować się wspólnie, jest wymóg, aby osiągnęli oni podlegające opodatkowaniu w Polsce przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75 proc. całkowitego przychodu w danym roku. Ustawodawca wymaga również, aby małżonkowie pozostawali w związku małżeńskim przez cały rok i w tym okresie istniała między nimi wspólność majątkowa. Możliwość wspólnego opodatkowania wyklucza spóźnienie się ze złożeniem wspólnego zeznania rocznego, jak również wybór opodatkowania na zasadach: podatku liniowego, ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (z tym że osiągając przychody z najmu bądź dzierżawy, opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym, nie traci się prawa do wyboru opcji wspólnego opodatkowania), karty podatkowej bądź podatku tonażowego.

Wybór opcji łącznego opodatkowania jest na ogół korzystny, gdy jeden z małżonków nie uzyskał dochodu bądź istnieje duża dysproporcja między dochodami małżonków powodująca, że jeden z nich przekroczy próg podatkowy opodatkowany stawką 32-proc. (obecnie przy podstawie opodatkowania przekraczającej 85 528 zł). W pierwszym przypadku możliwa jest do odliczenia kwota wolna od podatku przypadająca na niezarabiającego małżonka, natomiast w drugim - kwota dochodu, po przekroczeniu której podatnik będzie musiał płacić 32 proc., zostanie znacznie podwyższona w zależności od dochodu, jaki uzyskał drugi małżonek.

Niekiedy jednak wybór wspólnego opodatkowania może okazać się kłopotliwy z technicznego punktu widzenia. Sytuacja taka przykładowo może zaistnieć, gdy jeden z małżonków mieszka w Polsce, a drugi za granicą i umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę wyłączenia z progresją (przykładowo: Cypr, Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Irlandia). W takim przypadku małżonkowie decydujący się na wspólne rozliczenie, chcąc obliczyć wysokość należnego podatku, muszą do podlegających opodatkowaniu w Polsce dochodów dodać ich zagraniczne dochody (przeliczone po odpowiednim kursie), oraz od tak obliczonej podstawy ustalić stopę procentową właściwą dla metody wyłączenia z progresją. Jeżeli więc nie wystąpią korzyści ekonomiczne (ze względu na zaistnienie sytuacji opisanej w akapicie powyżej), to prostsze będzie opodatkowanie indywidualne.

opracowała Ewa Matyszewska

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z póź. zm.).