Czy jednorazowa amortyzacja zawsze jest opłacalna dla przedsiębiorców

radca prawny, doradca podatkowy w Kancelarii Radców Prawnych Grzywacz, Zawada s.c. w Warszawie

@RY1@i02/2010/118/i02.2010.118.086.0009.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Michał Grzywacz, radca prawny, doradca podatkowy w Kancelarii Radców Prawnych Grzywacz, Zawada s.c. w Warszawie

Przedsiębiorcy będący małymi podatnikami lub rozpoczynający działalność gospodarczą mogą amortyzować środki trwałe jednorazowo. W praktyce oznacza to dla nich zwiększenie kosztów uzyskania przychodów (a zatem zmniejszenie przychodu) w dowolnym miesiącu roku, poczynając od miesiąca, w którym wprowadzono dany środek trwały do ewidencji środków trwałych.

Status małego podatnika ma osoba, u której wartość przychodu ze sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 1 200 000 euro, tj. 5 067 000 zł za 2009 rok. Należy zatem podkreślić, że status ten przysługuje podatnikowi najwcześniej w drugim roku prowadzenia działalności, gdyż dopiero wtedy możemy odnieść się do przychodu za rok poprzedni. Jednorazowa amortyzacja przysługuje, jak zostało to już zasygnalizowane na wstępie, także przedsiębiorcom rozpoczynającym prowadzenie działalności gospodarczej. Z grupy tej należy jednak wyłączyć tych wszystkich podatników, którzy w roku rozpoczęcia działalności, a także w okresie dwóch poprzednich lat, prowadzili już taką działalność zarówno samodzielnie, jak i jako wspólnicy spółek osobowych bądź też działalność tę prowadził małżonek podatnika, jeżeli między nimi istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Oprócz wskazanych ograniczeń podmiotowych, ustawodawca przewidział także wyłączenia przedmiotowe. Z uprawnienia do jednorazowej amortyzacji skorzystać można w odniesieniu do środków trwałych określonych w grupach 3 - 8 Klasyfikacji. Przepisy wyłączają z tego prawa budynki oraz budowle, wartości niematerialne i prawne oraz przede wszystkim, co wydaje się mieć największe znaczenie, również samochody osobowe.

Podatnik musi też pamiętać o przysługującym mu w roku podatkowym limicie jednorazowego odpisu. Suma odpisów amortyzacyjnych w 2010 roku nie może przekroczyć równowartości 100 tys. euro (w przeliczeniu 422 280 zł). Limit ten ma charakter jednoroczny, tj. w każdym roku liczony jest od nowa. Podatnik nie ma przy tym obowiązku dokonania całkowitej amortyzacji danego składnika majątku. Pozostała część wartości początkowej środka trwałego może podlegać dalszym odpisom w latach następnych, jednak, co należy podkreślić, w takim przypadku do amortyzacji takiego środka nie można już stosować przepisów odnoszących się do amortyzacji jednorazowej.

Przedsiębiorca decydujący się na jednorazową amortyzację musi też wiedzieć, że stanowi ona pomoc de minimis, której łączna wysokość w okresie trzech lat podatkowych nie może przekroczyć kwoty 200 tys. euro (100 tys. euro dla przedsiębiorców działających w sektorze transportu drogowego).

Zastosowanie jednorazowej amortyzacji jest instrumentem pozwalającym przedsiębiorcy na efektywną optymalizację obciążeń podatkowych. Jest to mechanizm szczególnie ważny dla tych wszystkich podatników, którzy osiągając pewne przychody, planują dokonanie zakupu środków trwałych.

Warto jednak, podejmując taką decyzję, rozważyć, czy planowane przychody skonsumują na pewno uzyskane w wyniku jednorazowej amortyzacji przyspieszone koszty podatkowe. Może się bowiem zdarzyć, że podatnik poniesie dużą stratę podatkową już w pierwszym roku prowadzenia działalności, której nie będzie następnie w stanie rozliczyć w ciągu pięciu lat z osiąganymi przychodami.

(AT)

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).