Jakie obowiązki wiążą się z likwidacją sezonowej firmy

Obowiązkiem podatnika PIT, który zlikwidował firmę, jest sporządzenie remanentu likwidacyjnego. Nie istnieje już obowiązek jego opodatkowania (opodatkowanie remanentu likwidacyjnego PIT było wymagane do końca 2010 r.).

Do opodatkowania dojdzie dopiero w razie ewentualnego zbycia (w szczególności sprzedaży) w przyszłości składników majątku objętych remanentem. Powstanie z tego tytułu przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o PIT. Do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się jednak przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku: a)  pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie oraz b)  otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Podatnicy, którzy przychody z prowadzonej działalności gospodarczej rozliczali na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, muszą sporządzić spis z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, na dzień zaprowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego roku podatkowego. Spis z natury należy sporządzić również w razie zmiany wspólnika lub zmiany umowy spółki, a także na dzień likwidacji działalności. W razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej podatnicy są obowiązani objąć spisem z natury również rzeczowe składniki majątku związane z wykonywaną działalnością, niebędące środkami trwałymi, zaliczane do wyposażenia.

Spis z natury należy wpisać do ewidencji przychodów najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia działalności. Po zakończeniu roku podatkowego podatnicy ryczałtu składają zeznanie PIT-28 do 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym. Za 2011 rok będzie to zatem 31 stycznia 2012 r.

Ustawa z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.).

Obowiązki podatkowe przy zamknięciu firmy będą zależały m.in. od formy opodatkowania, którą stosował podatnik. Jeśli płacił PIT według skali podatkowej (ze stawkami 18 i 32 proc.) lub według 19-proc. podatku liniowego, musi sporządzić spisu z natury (remanent).

W razie likwidacji działalności gospodarczej, w tym także w formie spółki niebędącej osobą prawną, lub wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną, sporządza się wykaz składników majątku na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub na dzień wystąpienia wspólnika z takiej spółki.

Wykaz powinien zawierać co najmniej następujące dane: liczbę porządkową, określenie (nazwę) składnika majątku, datę nabycia składnika majątku, kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku oraz kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów, wartość początkową, metodę amortyzacji, sumę odpisów amortyzacyjnych oraz wysokość wypłaconych środków pieniężnych należnych wspólnikom z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną na dzień wystąpienia lub likwidacji.

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Likwidując działalność gospodarczą trzeba zamknąć podatkową księgę przychodów i rozchodów. Zamknięcie to polega przede wszystkim na podsumowaniu poszczególnych rubryk księgi oraz na sporządzeniu remanentu. Niezbędna jest również wycena spisu z natury.

Spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne, a także gdy jego sporządzenie - na podstawie odrębnych przepisów - zarządził naczelnik urzędu skarbowego. W razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności spisem z natury należy objąć również wyposażenie.

Ponadto należy też pamiętać, że przy prowadzeniu:

● księgarń i antykwariatów księgarskich - spisem z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury, albumy i inne;

● działalności kantorowej - spisem z natury należy objąć niesprzedane wartości dewizowe;

● działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw - spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione pod udzielone pożyczki;

● działów specjalnych produkcji rolnej - spisem z natury należy objąć niezużyte w toku produkcji materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

Remanent musi obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie.

W tym przypadku wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.

Spis z natury, który należy sporządzić w sposób staranny i trwały, powinien zawierać co najmniej takie dane jak: imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy); datę sporządzenia spisu; numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury; szczegółowe określenie towaru i innych składników, jakie muszą zostać objęte spisem; jednostkę miary; ilość stwierdzoną w czasie spisu; cenę w złotych i groszach za jednostkę miary; wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową; łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę "Spis zakończono na pozycji...", pod nią powinny znajdować się podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników).

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.).

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy.

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

● ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;

● ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

● ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;

● ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;

● wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;

● ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;

● może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej lub do dnia wskazanego w tym wniosku, który nie może być wcześniejszy niż dzień złożenia wniosku.

Ustawa z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 z późn. zm.).

Przedsiębiorcy opłacający podatek dochodowy kartą podatkową o likwidacji prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej muszą zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia zakończenia działalności. W przypadku likwidacji działalności gospodarczej w ciągu roku podatkowego i zgłoszenia tego faktu naczelnikowi urzędu skarbowego podatek w formie karty podatkowej za ostatni miesiąc prowadzenia działalności pobiera się za okres do dnia zaprzestania działalności w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień.

Kartowicze po zakończeniu roku podatkowego składają deklarację PIT-16A. Mają na to czas do 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym. Za 2001 rok będzie to 31 stycznia 2012 r.

Ustawa z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz. 930 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl