Za jaki okres zakład przejmujący pracowników musi wystawić PIT-11
W art. 39 ust. 2 ustawy o PIT mowa jest o sytuacji, w której obowiązek poboru zaliczek przez płatnika ustał w ciągu roku. Ustawa o PIT nie wskazuje jednocześnie, jak należy rozumieć "ustanie obowiązku poboru zaliczek". Jak to sformułowanie interpretować?
@RY1@i02/2011/040/i02.2011.040.086.016b.001.jpg@RY2@
Dominika Dragan-Berestecka, doradca podatkowy w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy
Wydaje się, że przepis ten dotyczy każdej sytuacji, w której płatnik przestaje być zobowiązany do uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Taka sytuacja ma miejsce np. przy rozwiązaniu stosunku pracy. Wówczas zakład pracy przestaje wypłacać pracownikowi wynagrodzenie, stąd też nie ma obowiązku pobierania zaliczek.
Z podobną sytuacją, na gruncie przepisów prawa podatkowego, mamy do czynienia w sytuacji przejścia pracowników zgodnie z art. 231 par. 1 kodeksu pracy. Wtedy również ustaje obowiązek poboru zaliczek przez płatnika (poprzedni zakład pracy). Jednocześnie przepisy ustawy o PIT nie zawierają szczególnych rozwiązań dotyczących przejścia pracowników dokonywanego zgodnie z kodeksem pracy. Stąd też wydaje się, że dotychczasowy pracodawca powinien wystawić PIT-11 za okres, w którym odprowadzał zaliczki. Od momentu zmiany pracodawcy to ten nowy pracodawca odprowadza zaliczki na podatek dochodowy. Tym samym po zakończeniu roku kalendarzowego zobowiązany jest wystawić informację PIT-11 za miesiące, w których pobierał zaliczki na podatek.
Stanowisko takie nie znajduje jednak uznania w interpretacjach organów podatkowych, które uznają, że art. 231 par. 1 kodeksu pracy przyjmuje konstrukcję automatycznego wejścia w stosunek pracy po stronie jednego zakładu pracy w miejsce drugiego, czyli wprowadza swoistą sukcesję uniwersalną w płaszczyźnie stosunków pracy. Zdaniem fiskusa obowiązki płatnika nałożone ustawą o PIT, w tym obowiązek sporządzenia stosownych informacji i poboru przez płatników zaliczek na podatek dochodowy, nie ustają, lecz przechodzą na nowego płatnika, który przejmując pracowników, przejmuje także obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wszelkie inne obowiązki z tym związane.
Organy podatkowe stoją na stanowisku, iż przepisem prawnym pozwalającym stwierdzić, iż doszło do sukcesji obowiązków płatnika jest art. 231 par. 1 kodeksu pracy. Powołany przepis jest jednak przepisem prawa pracy, a nie prawa podatkowego, a organy podatkowe niejako "przyporządkowują" sukcesję prawnopodatkową sukcesji na gruncie prawa pracy, pomijając uregulowania zawarte w Ordynacji podatkowej. Zdają się w ten sposób twierdzić, że każda sukcesja na gruncie prawa pracy, o której mowa w art. 231 par. 1 kodeksu pracy, pociąga za sobą sukcesję prawnopodatkową, w szczególności w zakresie praw i obowiązków płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Jakkolwiek z ekonomicznego i prakseologicznego punktu widzenia interpretacja art. 231 par. 1 kodeksu pracy, "ingerująca" w kwestie podatkowe jest trafna, nie sposób jednakże zapominać o zasadach sukcesji prawnopodatkowej wyrażonych w rozdziale 14 działu III Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tą regulacją do wejścia we wszelkie prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego może dojść jedynie w sytuacjach wskazanych w tych przepisach Ordynacji podatkowej. W związku z tym zagadnienie następstwa podatkowoprawnego, bazujące wyłącznie na regulacji art. 231 par. 1 kodeksu pracy, może budzić wątpliwości.
EM
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu