Jak opodatkować działalność sezonową

ekspert GP

Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w okresie ich wykorzystywania. Wysokość miesięcznego odpisu amortyzacyjnego ustala się przy zastosowaniu jednej z metod: albo przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie, albo przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez 12 miesięcy w roku. Wybór każdej z metod ma swoje konsekwencje w długości okresu amortyzacji. Jeśli bowiem przedsiębiorca wybierze pierwsze rozwiązanie, wysokość odpisów miesięcznych zrówna się z odpisem rocznym. Natomiast drugie rozwiązanie skutkuje wydłużeniem okresu amortyzacji. W opisanej sytuacji, przy założeniu, że wartość łodzi wynosi 30 tys. zł, amortyzacja może przebiegać następująco:

● liczba miesięcy w sezonie – 4 (czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień)

● roczna stawka amortyzacji – 7 proc.

● roczna kwota odpisów amortyzacyjnych – 30 tys. zł x 7 proc. = 2100 zł

● miesięczna kwota odpisów amortyzacyjnych – 2100 zł / 4 miesiące = 525 zł

Przy tej metodzie przedsiębiorca odliczy rocznie 2100 zł.

● roczna kwota odpisów amortyzacyjnych – 2100 zł

● miesięczna kwota odpisów amortyzacyjnych – 2100 zł / 12 miesięcy = 175 zł

● w ciągu 4 miesięcy przedsiębiorca odliczy 175 zł x 4 miesiące = 700 zł

Przy tej metodzie przedsiębiorca odliczy rocznie 700 zł.

Przedsiębiorca, który nie zatrudnia pracowników, może zawiesić prowadzenie działalności gospodarczej w okresie od 1 miesiąca do 24 miesięcy. W czasie zawieszenia może wykonywać czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, może też przyjmować należności oraz powinien regulować zobowiązania, które powstały przed datą zawieszenia. Ponadto może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie. Co ważne, ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem.

Największą korzyścią z zawieszenia działalności poza sezonem jest jednak to, że przedsiębiorca może zapomnieć o obowiązkach, jakie nakładają na niego ustawy podatkowe. Oznacza to, że przedsiębiorcy opodatkowani na zasadach ogólnych, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, są zwolnieni z wpłacania zaliczek na podatek. Podobnie wygląda sytuacja przy ryczałcie. Natomiast podatnicy VAT nie muszą składać deklaracji. W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej nie pobiera się podatku opłacanego w formie karty podatkowej za cały okres zawieszenia w wysokości 1/30 miesięcznej należności za każdy dzień zawieszenia.

Zawieszenie oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony na piśmie właściwemu organowi ewidencyjnemu, a w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego – właściwemu sądowi rejestrowemu. Wniosek o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej powinien zawierać oświadczenie przedsiębiorcy o niezatrudnianiu pracowników.

Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.