Komu przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej

- Czy w zeznaniu rocznym składanym łącznie z żoną możemy odliczyć koszt wspólnego pobytu w ośrodku rehabilitacyjnym. Żona posiada grupę inwalidzką, ja natomiast nie. Faktura wystawiona jest na moje nazwisko - pyta pan Mateusz z Kielc.

O wskazanie warunków, od spełnienia których zależy skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej, poprosiliśmy Izbę Skarbową w Bydgoszczy. Natomiast o rozwiązanie problemu czytelnika - Pawła Małeckiego z Kancelarii Doradztwa Podatkowego PAMA.

IZBA SKARBOWA W BYDGOSZCZY ODPOWIEDZIAŁA GP

Ulga rehabilitacyjna podobnie jak każda inna preferencja podatkowa obwarowana jest wieloma warunkami. Dopiero po ich spełnieniu podatnik może zastosować odliczenie.

Osoba niepełnosprawna to osoba, która posiada:

orzeczenie o zakwalifi-kowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach lub

decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydane na podstawie odrębnych przepisów,

orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązu- jących do 31 sierpnia 1997 r.

Co istotne, ulga rehabilitacyjna nie przysługuje w związku z posiadaniem grupy inwalidzkiej, lecz w związku z wydatkami ponoszonymi przez osobę, która taką grupę posiada, lub osobę, na której utrzymaniu osoba taka pozostaje. Ponieważ jak każda ulga, stanowi wyjątek od zasady, że wszyscy zobowiązani są do pła-cenia podatków, prawidłowość skorzystania z odliczenia z tego tytułu może zostać sprawdzona przez urząd skarbowy. Na sprawdzenie urząd ma pięć lat licząc od końca roku, w którym wykazaliśmy ją w zeznaniu.

Dokument stwierdzający poniesienie wydatku to dokument, z którego wynika kto, za co, kiedy i w jakiej wysokości poniósł wydatek, np. rachunek, faktura, dokument potwierdzający dokonanie przelewu, bankowy i pocztowy dowód wpłaty/przelewu/przekazu. Jednak uwaga - paragon fiskalny nie spełnia wymogów dokumentu stwierdzającego poniesienie wydatku, ponieważ nie wynika z niego, kto poniósł wydatek.

Odliczeniu podlegają wydatki poniesione przez osobę niepełnosprawną lub osobę, na której utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.

Odliczeń z wymienionych tytułów dokonuje się:

od dochodu podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, przy czym może to nastąpić:

- w trakcie roku podatkowego - w przypadku podatników uzyskujących dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej, najmu lub umów o podobnym charakterze - podatnicy ci winni następnie wykazać dokonane odliczenia w zeznaniu podatkowym PIT-36, do którego należy dołączyć informację o odliczeniach PIT/O (załącznik do zeznania),

- po zakończeniu roku podatkowego, w zeznaniu podatkowym PIT-36 lub PIT-37, do których należy dołączyć informację o odliczeniach PIT/O (załącznik do zeznania),

albo

od przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przy czym może to nastąpić zarówno w trakcie roku podatkowego, jak i w składanym po jego zakończeniu zeznaniu podatkowym PIT-28, do którego należy dołączyć informację o odliczeniach PIT/O (załącznik do zeznania).

EKSPERT WYJAŚNIA

PAWEŁ MAŁECKI

doradca podatkowy z Kancelarii Doradztwa Podatkowego PAMA

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik może odliczyć od podstawy opodatkowania wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Warunkiem odliczenia wydatków jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Ulga rehabilitacyjna przysługuje tylko osobie niepełnosprawnej lub osobie utrzymującej osobę niepełnosprawną. Zatem w opisanym przypadku koszt pobytu w ośrodku rehabilitacyjnym może być odliczony w połowie wysokości rachunku. Kto odliczy tą ulgę, zależy od tego, czy żona uzyskuje dochody przekraczające 9120 zł. Jeśli dochody te są wyższe, to ona powinna odliczyć wydatek poniesiony na rehabilitację. W przeciwnym razie należy uznać, że skoro pozostaje na utrzymaniu małżonka i nie uzyskuje dochodów przekraczających progu 9120 zł, to podatnik będzie dokonywał odliczenia od dochodu. Odliczeniu od dochodu podlega odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne. Zatem opisany wydatek podlega odliczeniu. Jednak pewnym problemem z odliczeniem wydatku przez żonę jest brak stosownego dokumentu. Faktura wystawiona jest bowiem na męża

Zgodnie z opinią Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 października 2005 r. (nr BD-F/415-106/05/p) w przypadku odliczenia wydatków za korzystanie z internetu przez obu małżonków faktura powinna być wystawiona na każdego z nich (zawierać dane obu małżonków). Zdaniem izby z odliczenia może skorzystać tylko ten małżonek, którego imię i nazwisko wpisane jest na fakturze. Zatem z pewnością nie będzie problemów z odliczeniem, jeśli to mąż korzystał z ulgi rehabilitacyjnej jako osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną. Jeśli jednak z treści faktury jasno wynika, że opłata dotyczy turnusu rehabilitacyjnego, na którym przebywała także żona, to może takie odliczenie od dochodu dokonać również żona (zakładam, że istnieje między małżonkami współwłasność małżeńska). Wątpliwości te usunęłoby z pewnością uzyskanie korekty faktury, w wyniku której obok imienia męża pojawiłoby się również imię żony. Wtedy odliczenie dokonywane przez żonę byłoby całkowicie bezsporne.