Przed sporządzeniem sprawozdania konieczna jest analiza korekt

Trwają prace nad przygotowaniem sprawozdania finansowego. Jest to ostatni moment, aby przyjrzeć się, czy prawidłowo ujęliśmy korekty przychodów i kosztów, które dotyczą 2022 r. Pracownicy służb finansowo-księgowych mają bardzo często wiele problemów związanych z tymi zagadnieniami. Wynikają one z tego, że korekty przychodów i kosztów są odmiennie ujmowane na potrzeby podatku dochodowego oraz na potrzeby VAT. Ponadto zasady korygowania rozliczeń podatkowych nie są identyczne jak wymogi wynikające z ustawy o rachunkowości. I stąd powstają wątpliwości, jak należy postąpić w określonych sytuacjach, aby z jednej strony prawidłowo podatkowo rozliczyć zdarzenia, a z drugiej – zapewnić rzetelną prezentację wyniku i właściwie wykazać należności oraz zobowiązania w sprawozdaniu finansowym. To odmienne podejście wymaga dokładności przy prowadzeniu ksiąg i dokonaniu teraz weryfikacji zapisów zarówno za bieżący, jak i za poprzedni okres sprawozdawczy. Tu tylko może pomóc kierowanie się zasadą memoriału i współmierności przychodów i kosztów. Zgodnie z nią i przepisami bilansowymi należy przypisać przychody osiągnięte w danym roku obrotowym do okresu, którego dotyczą. Zasada ta odnosi się również do korygowania wartości tych przychodów. I nie ma przy tym znaczenia, w którym roku wystawiono dokumenty potwierdzające zdarzenia gospodarcze. Analogiczny sposób postępowania dotyczy też ujmowania kosztów.

Przychody

Jeśli więc transakcja sprzedaży wystąpiła w 2022 r., to jej skutki powinny być ujmowane w 2022 r. Dotyczy to też sytuacji, gdy zgodnie z ustawą o VAT faktura została wystawiona do 15 stycznia 2023 r. Zatem obecnie trzeba przede wszystkim sprawdzić, czy wszystkie dokumenty, w których data sprzedaży została wskazana na grudzień 2022 r., zostały przyporządkowane do 2022 r. Należy zweryfikować, czy omyłkowo dokumenty nie zostały zaciągnięte przez system informatyczny do stycznia 2023 r. Kolejnym krokiem, jaki należy wykonać, jest sprawdzenie, czy kwoty uprzednio ujęte na podstawie otrzymanych zaliczek i wystawionych faktur zaliczkowych na koncie „Rozliczenia międzyokresowe przychodów” zostały przeksięgowane na konto „Przychodów ze sprzedaży”. Szczególnie istotne jest to wtedy, gdy otrzymana zaliczka (albo zaliczki) opiewała na 100 proc. wartości transakcji. W takim przypadku ustawa o VAT nie wymaga wystawienia tzw. faktury końcowej, często też wystawienie takiego dokumentu ograniczają funkcjonalności systemu magazynowego czy sprzedażowego. Bardzo często w związku z tym zdarzają się błędy polegające na tym, że transakcja została zrealizowana, ale nie zostały ujęte przychody z tego tytułu.