Kiedy wydatków na remont nie można zaliczyć w koszty

supervisor w FPA Group

Wydatki na remont środka trwałego odnoszone są, co do zasady, w koszty podatkowe bezpośrednio w momencie ich poniesienia (odmiennie od wydatków modernizacyjnych). Zasada ta nie powinna mieć jednak zastosowania, gdy wydatki zostały poniesione jeszcze przed wprowadzeniem składnika majątku do ewidencji środków trwałych i przekazania do używania, gdyż w momencie ich poniesienia składnik majątku nie jest jeszcze zdatny do użytku.

Wydatki na remont hali, poniesione przed przekazaniem obiektu do używania, powinny zwiększać wartość początkową środka trwałego i być odnoszone w ciężar kosztów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne. Stanowisko to potwierdził minister finansów w interpretacji indywidualnej z 22 grudnia 2008 r., nr DD6/8213/254/MDA/08/PK-456/08: "(...) Nie można (...) uznać za prawidłowe stanowiska, iż podatnik może poniesione wydatki na remont obiektu przed jego oddaniem do używania zaliczyć bezpośrednio do kosztów podatkowych w dacie ich poniesienia, a nie poprzez amortyzację środka trwałego. W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT istotną cechą, jaką muszą się charakteryzować środki trwałe, jest kompletność i zdatność do użytku w dniu przyjęcia do używania. W analizowanej sprawie warunek ten nie był spełniony, bowiem dopiero po przeprowadzeniu remontu obiekt został oddany do używania...".

Skoro remont obiektu został przeprowadzony przed oddaniem go do używania, to wydatki z nim związane powinny zwiększać wartość początkową środka trwałego.

Przepisy nie zawierają zamkniętego katalogu kosztów zwiększających wartość początkową środka trwałego, a to powoduje, iż na tę wartość mogą składać się także inne niewymienione w przepisie koszty, jeżeli zostały naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Decydującym kryterium w przypadku środka trwałego będzie jego kompletność i przydatność do używania. Zatem niewątpliwie tylko kompletny i zdatny do używania składnik majątku może być zaliczony do środków trwałych, a tym samym koszty poniesione przed oddaniem tego składnika do używania oraz związane z przystosowaniem go do używania są elementem ceny nabycia. Podjęcie przez podatnika działań zmierzających do przystosowania zakupionego obiektu do używania, nawet jeżeli prace miały charakter tylko remontowy, ale dokonano ich przed oddaniem obiektu do używania, zwiększają wartość początkową zakupionego składnika majątkowego i de facto powinny być zaliczone do kosztów zakupu. Dopiero bowiem od momentu przyjęcia środka trwałego do używania koszty remontu będą mogły być zaliczone do ogólnych kosztów uzyskania przychodów, nie zwiększając wartości środka trwałego, a tym samym nie podlegając amortyzacji.

Oprac. sf

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).