Jak rozliczyć w CIT zwracanie przez klientów zużytych części
Spółka z o.o. zajmuje się głównie sprzedażą zregenerowanych części zamiennych do samochodów, ale czasami świadczy usługi naprawy części należących do klienta. W przypadku sprzedaży zregenerowanych części zamiennych ich cena jest ustalona jako cena części zregenerowanej, przy czym zamawiający wpłaca cenę za część oraz kaucję. Kaucja jest ustalona w wysokości ok. 50 proc. ceny zregenerowanej części i ma zmotywować klienta do jej zwrotu w umówionym terminie, np. 60 dni. Kaucja jest zatrzymywana przez spółkę w przypadku niezwrócenia zużytej części w umówionym terminie i w takim przypadku jest wystawiana nota księgowa na przepadającą kaucję. Co ważne, odesłana część nie jest sprzedawana spółce przez klienta, lecz zwracana nieodpłatnie jako zużyta/zepsuta. Spółka staje się właścicielem zużytej części przesłanej przez klienta i ocenia, czy można wykorzystać ją do ponownej regeneracji. Kaucja jest zwracana nabywcy po przesłaniu części niezależnie od jej stanu. Odbioru zużytych części spółka dokonuje w związku z dbałością o środowisko oraz minimalizacją w obiegu zużytych części, co ma zapisane w swojej polityce. Spółka nie zna przepisów, które by ją obligowały do odbioru zużytych części. Nie różnicuje ceny sprzedawanej zregenerowanej części w zależności od stanu części uszkodzonej, która powinna zostać spółce przekazana przez klienta. Jak spółka powinna traktować części zwracane przez klientów – czy stanowi to nieodpłatnie otrzymanie? Czy takie części trzeba jakoś wycenić?
Ustawa o CIT nie zawiera ogólnej definicji przychodu. Przyjmuje się, że przychodem jest tylko ta wartość, która, wchodząc do majątku podatnika, może powiększyć jego aktywa. Przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie – a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne – powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Zasadniczo o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia – w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa (por. interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 grudnia 2017 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.355.2017.1.ZK).
Ustawa o CIT zawiera w art. 12 ust. 1 otwarty katalog przysporzeń majątkowych stanowiących przychody podatkowe. Przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT). Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT). Należy tutaj wskazać, że w przypadku zatrzymania kaucji (w związku z nieprzekazaniem zużytej części przez klienta) spółka powinna rozpoznać przychód w wysokości zatrzymanej kaucji.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.