Ulga tylko na opinie naukowe

Potwierdził tym samym swoje niekorzystne stanowisko wyrażone w precedensowym wyroku, który zapadł 24 października 2019 r. (sygn. akt II FSK 3684/17).

Chodzi o brzmienie art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, w stanie prawnym obowiązującym do końca 2017 r. Przepis był wówczas skonstruowany tak, że można go było rozumieć dwojako. Uznawał on za koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R: ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, a także nabycie wyników badań naukowych, świadczonych lub wykonywanych na podstawie umowy przez jednostkę naukową. Wątpliwości budziło sformułowanie „a także”. Podatnicy spierali się z fiskusem o to, czy od jednostek naukowych powinny pochodzić wyłącznie badania naukowe, czy może wszystkie kategorie analiz wymienione w tym przepisie, jak chciały organy podatkowe.