Materiały z logo można zaliczyć do kosztów podatkowych

Niewiele jest dziś firm, które nie oferują kontrahentom lub klientom materiałów ze swoim logo. Takie prezenty pozwalają przede wszystkim zareklamować towary bądź usługi danego przedsiębiorcy. To z kolei może przełożyć się na zwiększenie przychodów firmy.

Podatnicy mają jednak kłopoty z właściwym podatkowym zakwalifikowaniem wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie gadżetów opatrzonych logo. Mogą o tym świadczyć liczne interpretacje podatkowe na ten temat.

Załóżmy, że przedsiębiorca rozdaje prezenty opatrzone logo kontrahentom. Czy wydatki na nabycie tych upominków wliczy w koszty?

Podobną sprawą zajmował się dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (nr IBPBI/2/423-1011/10/MS). Przypomniał on, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (analogicznie art. 23 ust. 1 ustawy o PIT).

Dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie - zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami - pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Kosztami są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest poprawa wyniku finansowego oraz osiągnięcie przychodu, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (art. 23 ust. 1 ustawy o PIT).

Trzeba jednak pamiętać, że nie uważa się za koszty wydatków reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z uwagi na fakt, że przepisy prawa podatkowego nie definiują ani pojęcia reprezentacji, ani reklamy, należy odnieść się do definicji słownikowej tych pojęć.

I tak, reklama jest działaniem mającym na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług; np. plakat, napis, ogłoszenie służące temu celowi. Z kolei reprezentacja to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną.

Odnosząc te definicje do naszego problemu, czyli zaliczania do kosztów wydatków na nabycie materiałów z logo firmy, podstawowym zagadnieniem jest rozstrzygnięcie, czy wymienione wydatki ukierunkowane są na reprezentowanie firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), czy też mają na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów oraz nabywania oferowanych produktów (reklama).

Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności wręczania prezentów itp. i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą, może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.

W przypadku przekazywania gadżetów czy prezentów o wyższej wartości wyselekcjonowanym kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom, mimo iż będą one oznakowane logo firmy, gdy celem wydatku jest tworzenie pozytywnego wizerunku firmy i budowa odpowiednich relacji z klientami, wydatki takie będą miały charakter reprezentacyjny i w efekcie nie będą mogły zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast upominki o niewielkiej wartości zazwyczaj są drobnymi gadżetami i nie mają charakteru reprezentacyjnego - ich obecność jest dziś bowiem tak powszechna, że nie przyczynia się do budowy wizerunku firmy, i to ich brak może uchodzić za odstępstwo od zwyczajowego postępowania.

Innymi słowy, o ile wartość jednostkowa przedmiotowych gadżetów i upominków będzie niska oraz ich rozdysponowanie będzie miało charakter masowy, to wydatki poniesione na ich zakup nie będą spełniały kryterium okazałości czy wystawności, tj. elementów wyznaczających granice pojęcia reprezentacji. W konsekwencji nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów.

Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach podkreślają, że w przypadku oferowania gadżetów z logo firmy mamy do czynienia z reklamą polegającą na promowaniu przedsiębiorstwa bez konieczności jednoczesnego bezpośredniego promowania oferowanych towarów bądź usług.

Jednocześnie fiskus zastrzega, że umieszczenie znaku firmowego przedsiębiorcy na jakimkolwiek produkcie przekazywanym kontrahentowi nie może przesądzać o jego charakterze reklamowym, a tym samym o możliwości zaliczenia jego wartości do kosztów uzyskania przychodów.

Jeśli firma przekaże pracownikom materiały z logo firmy, np. stroje, które będą musiały być używane w celu reprezentowania przedsiębiorstwa, ich równowartość nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Potwierdził to dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (nr IPPB2/415-454/10-6/MK).

Tak. Jeśli nieodpłatnie przekazywane gadżety w trakcie spotkań biznesowych opatrzone zostaną trwale logo spółki, a ich wartość jednostkowa będzie stosunkowo niska, nie będą miały charakteru reprezentacyjnego, a w konsekwencji wydatki ich dotyczące stanowić będą koszty uzyskania przychodów.

Z kolei wydatki z tytułu przekazywanych gadżetów, nieposiadających oznaczeń spółki, stanowią wydatki o charakterze reprezentacyjnym, przez co nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Wynika to z faktu, że upominki takie nie noszą oznaczeń firmy, przez co nie promują logo lub marki. Ponadto na ogół gadżety takie nie wiążą się ze specyfiką prowadzonej działalności, a ich wręczanie służy przede wszystkim budowaniu pozytywnego wizerunku firmy czy też kształtowaniu lepszego jej postrzegania na zewnątrz. Taką opinię wyraził np. dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (interpretacja nr ITPB3/423-406/10/PS).

Wydatki poniesione na nabycie opakowań do okularów (etui) opatrzonych logo firmy, nazwą i adresem mają charakter wydatków na cele reklamy. Jeżeli zatem opakowania do okularów nie mają znamion okazałości czy też wystawności, czyli nie wystąpią przesłanki kwalifikujące je do wydatków na cele reprezentacyjne, to wydatki poniesione na ich nabycie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile zostały poniesione w celu uzyskania przychodów bądź też zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Z taką interpretacją zgodził się dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (nr ILPB1/415-707/10-2/KŁ).

Ewa Konderak

gp@infor.pl

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).