Proces karny wymaga zmian. Bez nich sądy ugrzęzną w powtarzaniu dowodów

Kiedy jako student krakowskiej alma mater „wkuwałem” procedurę karną z podręcznika prof. S. Waltosia, nie sądziłem, że w ciągu następnych dziesięcioleci będę wracał do jego lektury, a i chociaż autor dzieła nieopacznie oddał je w obce ręce, to podręcznik ten – przynajmniej dla mnie – w dalszym ciągu stanowi niedościgniony wzór jasności wykładu o rzeczach trudnych, a przez to ciekawych. Ten sam S. Waltoś któregoś dnia podczas wykładu otworzył też drzwi do innego wymiaru, mówiąc do nas, swoich studentów, że poza polskim procesem karnym, skrępowanym rozmaitymi ograniczeniami, jest inny, w którym istnieją takie instytucje jak plea bargain i patteggiamento (formy ugody w procesie karnym – przyp. red.), a postępowania sądowe w sprawach najbardziej nawet skomplikowanych nie muszą toczyć się latami, ale mogą zakończyć się na dwóch, góra trzech rozprawach.