Słodkie zapomnienie

życie nie jest fair - powiedział ostatnio tragicznym głosem mój 5-letni syn. Dlaczego? - zapytałam. Dziecko zamyśliło się, wzruszyło ramionami i powiedziało: nie pamiętam. Świadkowie się roześmieli, bo jednozdaniowy przeskok z głębi egzystencjalnej do obojętności faktycznie jest dość zabawny. Ja natomiast poczułam zazdrość. Jak to zrobić, żeby tak po prostu, ze zdania na zdanie, zapomnieć? O tym, co nie fair, o tym, że globalne ocieplenie (i że niedźwiedzie polarne samotnie na topniejących krach wyją o pomoc do zdziesiątkowanych pingwinów), że Strefa Gazy, że zewsząd radykalizacja i nienawiść albo że niewyobrażalne jeszcze rok temu naruszenie granic w Europie powoli staje się faktem? Ale po chwili odetchnęłam z ulgą. Przecież mam na to świetny sposób; używam go namiętnie od niemal roku. Nazywa się "Candy Crush".