Opinie

Przez ponad sto lat rynek usług prawnych funkcjonował według prostych zasad. Klient przychodził z problemem, a kancelaria sprzedawała czas potrzebny do jego rozwiązania. Im bardziej skomplikowana była sprawa, im więcej dokumentów należało przeanalizować i im więcej godzin wymagała praca, tym wyższa była wartość usługi. Ten model przetrwał cyfryzację, globalizację i kolejne fale technologicznych innowacji. Dziś jednak jego fundamenty zaczynają się chwiać. Nie dlatego, że sztuczna inteligencja zastąpi prawników albo zniknie zapotrzebowanie na specjalistyczną wiedzę prawną. Powód jest znacznie bardziej fundamentalny.

Kiedy 18 i 19 czerwca Rada Europejska będzie debatować nad globalnymi wyzwaniami gospodarczymi, unijni przywódcy powinni spoglądać w przyszłość. Bo w czasie, gdy duże gospodarki silnie inwestują w przemysły i technologie przyszłości, Europie grozi pozostanie w tyle.

Po blisko dwóch latach analiz i konsultacji ministerstwo infrastruktury, razem ze spółkami CPK i PKP Polskie Linie Kolejowe, pokazało, jak ma wyglądać polska sieć kolejowa w 2050 r. Ale mapa to dopiero początek. Bez następnych działań rządu, tj. ustalenia kolejności prac i określenia finansowania na najbliższe kilkanaście lat, ten plan pozostanie tylko na papierze.

Jest w Polsce obraz, który zbyt łatwo uznaliśmy za normalny: zdjęcie chorego dziecka, opis diagnozy brzmiącej jak wyrok i licznik zbiórki, od którego zależy życie. Rodzice, zamiast być tylko rodzicami, stają się jednocześnie lekarzami, prawnikami i rzecznikami własnej tragedii. Muszą publicznie błagać o pomoc.

W grudniu zeszłego roku minister ds. równości zaproponowała, aby uregulować w przepisach tworzenie samorządowych rad kobiet. Dziś nie ma wyraźnej podstawy prawnej do ich powoływania, choć działa ponad 70 takich ciał doradczych. To wyraźny sygnał, że kobiety chcą być bardziej obecne w życiu publicznym i mieć wpływ na decyzje podejmowane w samorządach. Warto jednak zapytać, czy najlepszą odpowiedzią na tę potrzebę jest dopisywanie do ustaw kolejnych rad konsultacyjnych.

W debacie publicznej często pojawia się pojęcie peryferyjności niektórych samorządów. W przypadku Warmii i Mazur bywa ono używane niemal automatycznie – jako skrót myślowy, który ma tłumaczyć zarówno wyzwania, jak i tempo rozwoju regionu.