Kronika prawa.pl

Rząd 2 września 2012 r. przyjął

- projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku tonażowym oraz niektórych innych ustaw

Mają się zmienić niektóre zasady korzystania z podatku tonażowego odprowadzanego od dochodów, względnie przychodów osiąganych przez przedsiębiorców żeglugowych (armatorów) eksploatujących morskie statki handlowe w żegludze międzynarodowej. Nowelizację wymusza konieczność dostosowania polskich przepisów do prawa Unii.

Tak więc przedsiębiorca żeglugowy będący osobą fizyczną lub wspólnikiem spółki osobowej nie będzie mógł odliczać od podatku tonażowego składek na ubezpieczenie zdrowotne ani społeczne od podstawy opodatkowania tym podatkiem, uiszczanych w trakcie roku podatkowego. Holowniki i pogłębiarki będzie można objąć podatkiem tonażowym tylko w przypadku świadczenia przez nie usług transportu morskiego i zastosowania wobec nich odpowiedniego kryterium czasu pracy w danym roku podatkowym. Przedsiębiorca zarządzający cudzymi statkami z obszaru Unii Europejskiej będzie mógł korzystać z podatku tonażowego tylko wtedy, kiedy będzie zatrudniał na lądzie lub na statkach większość obywateli państw.

- projekt ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

Podstawowym celem projektu jest uszczelnienie systemu gospodarowania odpadami opakowaniowymi. Ten, który jest, nie gwarantuje bowiem osiągnięcia przez Polskę do końca 2014 r. wymaganych przez UE poziomów odzysku i recyklingu. Nowe regulacje obejmą więc wszystkie opakowania wprowadzone do obrotu w Polsce (bez względu na materiał, z jakiego je wytworzono), a także odpady z nich powstałe. Niemniej przepisy ustawy nie będą stosowane wobec produktów w opakowaniach, które zostaną sprowadzone do Polski i w tym samym roku z niej wywiezione. Jednocześnie przedsiębiorcy wprowadzający do obrotu niewielkie masy opakowań (do 1000 kg) będą zwolnieni z obowiązku zapewnienia odpowiedniego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych. Marszałkowie województw będą prowadzili w systemie teleinformatycznym rejestr przedsiębiorców: wprowadzających produkty w opakowaniach, prowadzących recykling (lub inny proces odzysku), eksportujących odpady, dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych, będących organizacjami odzysku opakowań. Nowe przepisy zobowiążą organizacje odzysku opakowań do uwzględnienia w osiągniętym poziomie odzysku i recyklingu - do końca grudnia 2020 r. i w latach następnych - co najmniej 50 proc. odpadów opakowaniowych pochodzących z gospodarstw domowych. Organizacje odzysku opakowań (będzie to działalność regulowana i wpisana do rejestru). Organizacje te zostaną dodatkowo zobowiązane do przeznaczania na publiczne kampanie edukacyjne co najmniej 5 proc. swoich przychodów, pochodzących z odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych. B10

- projekt ustawy o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw

Dla wód morskich będzie ustanowiona strategia obejmująca wstępną ocenę stanu środowiska morskiego, zestaw właściwości typowych dla dobrego stanu środowiska morskiego, zestaw celów środowiskowych dla wód morskich, program monitoringu oraz krajowy program ich ochrony. Minister gospodarki morskiej po zmianie prawa będzie przekazywał GIOŚ analizę ekonomiczną i społeczną użytkowania wód morskich, a także opis kosztów degradacji tego środowiska. W dalszej kolejności powstanie zestaw właściwości (kryteriów) typowych dla dobrego stanu wód morskich, po czym ma być wdrożony monitoring mórz.

- założenia do projektu ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o podatku od towarów i usług

Chodzi o niestosowanie w finansach publicznych - w wyjątkowych sytuacjach - ograniczeń wynikających z przekroczenia przez relację państwowego długu publicznego (PDP) do PKB progu 50 proc. oraz progu ostrożnościowego wynoszącego 55 proc. (czyli tzw. procedur ostrożnościowo-sanacyjnych).

Wchodzą w życie 3 października 2012 r.

- rozporządzenie ministra gospodarki z 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej (Dz.U. z 18 września 2012 r., poz. 1027)

Ewidencję wytworzonych materiałów (materiałów wybuchowych, broni i amunicji) prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane, przesznurowane i opieczętowane przez przedsiębiorcę karty.

Możliwe jest też elektroniczne przetwarzanie stosownych informacji. Warunkiem jest tylko stosowanie rozwiązań systemowych umożliwiających rejestrację i przechowywanie wszystkich operacji wraz z kopią zapasową. Konieczna jest przy tym możliwość weryfikacji danych ewidencyjnych na podstawie dokumentów przechowywanych przez przedsiębiorcę.

Ewidencję wytworzonych materiałów wybuchowych należy prowadzić odrębnie dla każdego ich rodzaju i typu, w sposób pozwalający na identyfikację (w szczególności ze względu na nazwę, rodzaj oraz markę).

Ewidencję wytworzonej broni, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni palnej oznakowanej, a także ewidencję każdej odrębnej, istotnej części takiej broni prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, w sposób pozwalający na identyfikację ze względu na nazwę, markę, kaliber, serię i numer fabryczny oraz rok produkcji, a w przypadku broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej części takiej broni konieczne jest oznaczenie kraju producenta i nazwy wytwórcy.

Ewidencję wytworzonej amunicji prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, marki i kalibru.

- rozporządzenie ministra środowiska z 11 września 2012 r. w sprawie programów ochrony powietrza oraz planów działań krótkoterminowych (Dz.U. z 18 września 2012 r., poz. 1028)

Programy ochrony powietrza składają się z części:

wopisowej,

wwyszczególniającej obowiązki i ograniczenia wynikające z realizacji programów ochrony powietrza,

wuzasadniającej zakres określonych i ocenionych przez zarząd województwa zagadnień.

Część opisowa programu ochrony powietrza obejmuje przede wszystkim:

winformacje ogólne na temat lokalizacji i topografii strefy, w skład których wchodzą:

- dane ogólne, czyli nazwa województwa lub województw, nazwa strefy, mapa strefy opracowana w państwowym systemie odniesień przestrzennych z wykorzystaniem materiałów i baz danych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym,

- opis lokalizacji punktu pomiarowego wraz z mapą i współrzędnymi geograficznymi,

- opis strefy objętej programem ochrony powietrza, w tym określenie obszaru przekroczeń poziomów dopuszczalnych i docelowych substancji w powietrzu w strefie, określenie charakteru obszaru przekroczeń poziomów dopuszczalnych i docelowych substancji w powietrzu w strefie,

wopis stanu jakości powietrza w strefie, z wyszczególnieniem:

- listy substancji, ze względu na które konieczne było opracowanie programu ochrony,

- informacji dotyczących wielkości poziomów zanieczyszczeń w roku i w ciągu pięciu poprzednich lat,

- informacji dotyczących poziomu ozonu w powietrzu w roku, od którego wymagane jest opracowanie programu ochrony,

- informacji dotyczących poziomu tlenków azotu i niemetanowych lotnych związków organicznych, jako substancji przyczyniających się do powstawania ozonu,

- czynników powodujących przekroczenia poziomów dopuszczalnych lub docelowych substancji w powietrzu, ze szczególnym uwzględnieniem przemian fizykochemicznych tych substancji,

- procentowego udziału substancji zanieczyszczających w powietrzu wprowadzanych do powietrza,

- łącznej wielkości emisji zanieczyszczeń ze źródeł znajdujących się w strefie (Mg/rok),

- poziomu tła dla uwzględnionych w programie ochrony powietrza substancji,

wprzewidywany poziom substancji w powietrzu w strefie, w roku prognozowanym.

- rozporządzenie ministra środowiska z 13 września 2012 r. w sprawie sposobu obliczania wskaźników średniego narażenia oraz sposobu oceny dotrzymania pułapu stężenia ekspozycji (Dz.U. z 18 września 2012 r., poz. 1029)

Coroczne oceny dotrzymania pułapu stężenia ekspozycji dokonuje się dla kraju, miasta i aglomeracji. Do oceny dotrzymania pułapu stężenia ekspozycji na poziomie kraju stosuje się trzyletnią średnią kroczącą krajowego wskaźnika średniego narażenia, obliczaną z trzech lat poprzedzających rok wykonania oceny. Takiej samej oceny w mieście i aglomeracji dokonuje się osobno dla każdego skupiska ludzi przez porównanie wartości trzyletniej średniej kroczącej z pułapem stężenia ekspozycji.

- rozporządzenie ministra środowiska z 14 sierpnia 2012 r. w sprawie krajowego celu redukcji narażenia (Dz.U. z 18 września 2012 r., poz. 1030)

Krajowy cel redukcji narażenia planowany do osiągnięcia do 1 stycznia 2020 r. dla stężenia pyłu zawieszonego - PM2,5 - w powietrzu wynosi 18 µg/m3. Przez PM2,5 rozumie się stężenie cząsteczek o średnicy aerodynamicznej ziaren do 2,5 µm.

- rozporządzenie ministra środowiska z 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 18 września 2012 r., poz. 1031)

Określono dopuszczalne poziomy dla niektórych substancji w powietrzu (benzen, dwutlenek azotu, tlenki azotu, dwutlenek siarki, ołów, pył zawieszony PM2,5, pył zawieszony PM10, tlenek węgla, arsen, benzo(a)piren, kadm, nikiel, ozon), zróżnicowane ze względu na ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin, termin osiągnięcia zadowalającej ochrony, oznaczenie numeryczne tych substancji, okresy, dla których uśrednia się wyniki pomiarów, dopuszczalne częstości przekraczania tych poziomów oraz marginesy tolerancji.

- rozporządzenie ministra środowiska z 13 września 2012 r. w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu (Dz.U. z 18 września 2012 r., poz. 1032)

Oceny poziomów substancji w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia (chodzi o dwutlenek siarki, dwutlenek azotu, tlenek węgla, pyły zawieszone PM2,5 i PM10, benzen i ozon oraz ołów, arsen, kadm, nikiel i benzo(a)piren w pyle zawieszonym PM10) dokonuje się w strefach w całym kraju. Wyłączone są z tego:

wtereny zakładów pracy,

wmiejsca, do których obowiązuje zakaz wstępu,

wjezdnie i pasy rozdzielczych dróg (tu wyjątkiem są sytuacje, w której piesi mają dostęp do pasa rozdzielczego).

Metodami oceny poziomów substancji w powietrzu są pomiary ciągłe, okresowe oraz szacowanie - w szczególności modelowanie matematyczne.

- rozporządzenie ministra środowiska z 10 września 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przekazywania informacji dotyczących zanieczyszczenia powietrza (Dz.U. z 18 października 2012 r., poz. 1034)

Wyjątkiem jest par. 3 ust. 1 pkt 1 i 5, który wchodzi w życie 1 listopada 2013 r.

Wyniki klasyfikacji stref szczególnie narażonych na zanieczyszczenia powietrza wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje głównemu inspektorowi do 30 czerwca roku następującego po tym, z którego dane wykorzystano do sklasyfikowania stref.

Wyniki pomiarów wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje głównemu inspektorowi ochrony środowiska:

wdo 15 listopada roku poprzedzającego wykonanie pomiarów jakości powietrza, czyli informacje dotyczące programu pomiarowego (obowiązuje od przyszłego roku),

wdo 31 marca każdego roku za rok poprzedni - chodzi o zweryfikowane roczne serie wyników pomiarów poziomów substancji w powietrzu,

wdo 15. dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc kalendarzowy, tj. wstępnie zweryfikowane miesięczne serie wyników pomiarów poziomów substancji w powietrzu uzyskanych za pomocą metod automatycznych i manualnych, z wyjątkiem wyników pomiarów składu chemicznego pyłu zawieszonego PM10 i PM2,5, depozycji całkowitej i rtęci całkowitej w stanie gazowym,

wdo 60 dni od końca miesiąca, w którym były prowadzone pomiary - chodzi o wstępnie zweryfikowane miesięczne serie wyników pomiarów poziomów ołowiu, arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10,

wdo 90 dni od końca miesiąca, w którym były prowadzone pomiary - wstępnie zweryfikowane miesięczne serie wyników pomiarów poziomów substancji w pyle PM2,5, masy całkowitej zanieczyszczeń, która przedostaje się z atmosfery na powierzchnię na określonym obszarze w danym czasie (depozycja całkowita), i rtęci całkowitej w stanie gazowym, przy czym ta kwestia obowiązuje od przyszłego roku,

wniezwłocznie - niezweryfikowane wyniki pomiarów z punktu pomiarowego, w którym prowadzone są ciągłe automatyczne pomiary stężeń zanieczyszczeń.

Wyniki powinny być przekazywane w postaci elektronicznej, w układzie systemu teleinformatycznego wdrożonego przez GIOŚ.

dobromila.niedzielska@infor.pl