Magazyn

Wojna obronna 1939 r. stała się symbolem upokarzającej klęski. Hitler nie byłby jednak w stanie podbić naszego kraju bez pomocy Stalina

„Tato ucałował mamę i moją młodszą siostrę, potem podszedł do mnie. Był bardzo spokojny, jakby nic się nie działo. Wziął moje dłonie i ucałował je. Nigdy wcześniej tego nie robił, to ja z szacunku całowałam ojca w rękę. Poprosił, żebym do jego powrotu zaopiekowała się mamą i siostrą. Grunt usunął mi się spod nóg. Runął mój bezpieczny świat. To było ostatnie pożegnanie z tatą, nigdy więcej go nie zobaczyłam. Został zamordowany w Charkowie” Janina Rożecka z d. Gutowska

Nalot na Warszawę z 25 września 1939 r. był największym atakiem niemieckiej Luftwaffe na pojedyncze miasto aż do czasu bombardowania Stalingradu

Gdy we wrześniu 1939 r. zbliżały się pierwsze niemieckie zagony i władze państwowe opuściły Warszawę, jej prezydent Stefan Starzyński odmówił ewakuacji. W pierwszych tygodniach okupacji, w trosce o bezpieczeństwo mieszkańców, zrezygnował również z możliwości ucieczki z niemieckiego aresztu