Rezygnacja z prac domowych? „Nie da się zrobić”

Ta propozycja zelektryzowała rodziców i nauczycieli. – Zlikwidujemy prace domowe w szkołach podstawowych – obiecywał na ubiegłotygodniowej konwencji Donald Tusk. Za tym miałaby pójść szeroka oferta bezpłatnych zajęć pozalekcyjnych w szkole, rozwijających zdolności i wyrównujących szanse. W priorytetach Koalicji Obywatelskiej na pierwsze 100 dni rządzenia czytamy o pomocy w szkole zamiast korepetycji w domu. Także Prawo i Sprawiedliwość porusza ten temat w swoich obietnicach. Zapowiada zwiększenie dostępności nauczyciela dla ucznia w szkole, m.in. w ramach zajęć dodatkowych. Elementem tego procesu będzie też odrabianie prac domowych w klasach I–III wyłącznie na zajęciach pozalekcyjnych.

Prawnicy mają wątpliwości. Marta Handzlik-Rosuł, specjalistka prawa oświatowego, zwraca uwagę na dwa zapisy. Artykuł 98 prawa oświatowego określa, co może się znaleźć w statucie szkoły, w tym szczegółowe warunki i sposób oceniania uczniów. Artykuł 44b tego aktu daje zaś nauczycielom możliwość formułowania wymagań edukacyjnych niezbędnych do otrzymania przez ucznia ocen na koniec semestru i roku szkolnego. – To stabilna podstawa prawna dla istnienia prac domowych. Choć nie mówi się o nich wprost, to jednak wskazuje się na dużą swobodę stosowania tego rozwiązania przez szkołę i nauczyciela – ocenia prawniczka. W praktyce chodzi więc o to, co znajduje się w szkolnych statutach. A te są bardzo różne. Są placówki, które niczego o pracach domowych w nich nie zapisały, ale są i takie, które precyzują zasady czarno na białym. Jedna z nich przewidziała różne formy sprawdzania osiągnięć edukacyjnych: prace klasowe, próbne egzaminy, kartkówki, referaty, prezentacje, odpowiedzi ustne i właśnie prace domowe.